eitaa logo
پلی به سوی عرفان💫
34 دنبال‌کننده
5 عکس
0 ویدیو
0 فایل
مبانی و مباحث فلسفی وعرفانی
مشاهده در ایتا
دانلود
يكى از بزرگان معرفت را پس از مرگش در خواب ديدند و از او پرسيدند كه پروردگارت با تو چه كرد؟ گفت : « آن اِشارات پريد، عبارات نابود شد، دانش ‏ها از ياد رفت و رسم ‏ها به كهنگى گراييد و جز چند ركعت نمازى كه در دل شب خوانده بودم، چيزى سودمند نيفتاد.» نكته هاى ناب اخلاقى، ص ۲۶
✔️«تقوای ذهنی» یعنی مراقبت کنی که ذهنت هرجایی نرود ✔️اگر به ذهنت، معصیت یا فکر منفی خطور کرد، استغفار کن : 🔸به‌جای «کنترل»-که یک کلمۀ خارجی است- می‌توانیم از کلمۀ «مراقبت» استفاده کنیم و بگوییم: قدرت کنترل ذهن، یعنی قدرت مراقبت‌کردن و مواظب‌کردن از اینکه ذهنت، هر جایی نرود. (ره) می‌فرمود: «مقام مراقبه این است که بدانیم در حضور و محضر کسی هستیم که حتی نسبت به خطورات و تصوّرات ذهنی ما هم آگاه است...خیالِ معصیت که می‌کنید در حضور و محضر پروردگار است.» (ع) می‌فرماید: بندۀ مؤمن، اگر یک گناهی به ذهنش برسد، از روزیِ او کم می‌شود (محاسن/۱/۱۱۶) شاید بپرسید: «چرا؟ او که هنوز کاری نکرده است!» خُب فعالیت ذهنی هم در واقع یک‌نوع فعل است؛ البته «فعل باطنی» 🔸ذهنِ انسان، پیش خدا خیلی محترم است؛ هروقت فکر گناه یا هر فکر منفی و باطلی خواست به ذهنت بیاید، سریع جلوی آن را بگیر و به ذهنت بگو: «کجا داری می‌روی؟!» و اگر به ذهنت، معصیت یا فکر منفی خطور کرد، استغفار کن. (ره) می‌فرماید: «اولیاء خدا از این خطورات ذهنیه خائف هستند، باید در اثر توجه به پروردگار این خطورات ذهنیه و قلبیه از ذهن و قلب انسان پاک بشود. باید آن‌قدر در مقام مراقبه باشی تا خطورات قلبی به کلّی نابود شود و صفحۀ دل نورانی شده، جای پروردگار شود.»
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
شماره 1 : یکی  از آداب قلبيه در عبادات و وظايف باطنيه سالك طريق آخرت، توجه به عز ربوبيت و ذل عبوديت است و آن يكى از منازل مهمه سالك است؛ كه قوت سلوك هر كس به مقدار قوت اين نظر است، بلكه كمال و نقص انسانيت تابع كمال و نقص اين امر است. و هر چه نظر انيت و انانيت و خودبينى و خود خواهى در انسان غالب باشد، از كمال انسانيت دور و از مقام قرب ربوبيت مهجور است. و حجاب خودبينى و خود پرستى از جميع حجب ضخيم‏تر و ظلمانى‏تر است، و خرق اين حجاب از تمام حجب مشكل‏تر و خرق همه‏ حجب را مقدمه است، بلكه مفتاح مفاتيح غيب و شهادت و باب الابواب عروج به كمال روحاينت، خرق اين حجاب است. تا انسان را نظر به خويشتن و كمال و جمال متوهم خود است، از جمال مطلق و كمال صرف محجوب و مهجور است؛ و اول شرط سلوك الى الله خروج از اين منزل است، بلكه ميزان در رياضت حق و باطل همين است. پس هر سالك كه با قدم انانيت و خودبينى و در حجاب انيت و خود خواهى طى منزل سلوك كند، رياضتش باطل و سلوكش الى الله نيست، لكه الى النفس است: مادر بتها بت نفس شما است.  سالك الى الله را ضرور است كه به مقام ذل خود پى برد و نصب العين او ذلت عبوديت و عزت ربوبيت باشد. و هر چه اين نظر قوت گيرد، عبادت روحانى‏تر شود و روح عبادت قوى‏تر شود، تا اگر به دستگيرى حق و اولياى كمل (عليهم السلام) توانست به حقيقت عبوديت و كنه آن واصل شود، از سر عبادت لمحه‏اى در مى‏يابد. پرواز در ملکوت، امام خمینی
فطرت انسان متصل به فطرت خداست قرآن کریم می فرماید" فطرت الله التی فطر الناس علیها" فطرت ذات و سرشت و امیال درونی گرایشهای باطنی بشر است. خداوند متعال فطرت را آفرید واو مخلوق حق است و آنرا در نهاد بشر به امانت نهاد . فطر بمعنای انفطار یعنی شکافتن است مانند هسته که شافته می شود مثل بذر گیاه که در دل زمین می شکافد و می روید تا به مقصد ی که خدا ببرایش منظور داشته برسد چنانچه در قرآن فرماید" الذی اعطی کل شیء خلقه ثم هدی" یعنی خداوند آفرینش هر مخلوقی را به او عطا فرمود سپس آنرا هدایت کرد. فطرت انسان هم منفطر است از آن فطرتی که خداوند اول آفرید و نهاد هر انسانی از آن منفطر و بهره مند است. فطرت کتاب زندگی و دفترچه راهنمای زندگی بشر است مانند دفترچه راهنمای هر کالایی که خریداری و درون بسته آن کالا قرارداده می شود درون انسان نیز کتاب زندگی و دستورالعمل کالای انسان در آن درج شده است. فطریات انسان مانند خدا پرستی و خداجویی و نوع دوستی و زیبایی دوستی و عدالت خواهی و مانند آن . اگر کسی بر مبنای فطرتش رفتار کند روحش منطبق با نظام آفرینش قرار می گیرد و سیر تکوینی خود را طی می نماید زیرا فطریات سازگار با نظام آفرینش است آنچه مغایر با فطرت انسان است با نظام کائنات و آفرینش ناسازگار است و این انسان بجای طی درجات طی درکات می کند. فطرت انسان قرآن درونی و قرآن فطرت بیرونی و مکتوب است اگر انسان بر مبنای احکام شریعت و قرآن کریم زندگی کند فطرتش مسیر صحیح والهی را طی می کند و بدان مقصدی که خداوند عالم برایش در نظر گرفته می رسد که آن بهشت الهی است و این افراد اصحاب شاکرند. اما اصحاب کفور که آداب فطرت را وا نهادند و دین را به زبان شاید پذیرفته اند و به عمل انکار کردند خود جهنم خواهند شد این قانون نظام آفرینش است وتخطی بردار نیست . هر خطایی با فطرت منافات دارد چه کوچک و چه بزرگ و هر ثوابی چه کوچک و چه بزرگ بنابراین هیچ خطا و ثوابی را نباید کوچک شمرد. آری " فطرت الله التی فطرالناس علیها" پس از فطرت انسان به فطرت الهی راه است این یعنی همان" من عرف نفسه فقد عرف ربه" کسی به فطرت الهی میرسد که خود را بشناسد یعنی این حدیث نبوی شرح آن کریمه قرآنی است.
: در كتاب مصباح الشريعه از امام صادق (عليه السلام) چنين روايت شده است: هر گاه خواستى وضو بگيرى، پس به سوى آب رو... زيرا خداوند آب را كليد قرب و مناجات با خويش و راهنماى جايگاه خدمت خود قرار داده است و چنان كه رحمت او گناه بندگان را مى‏زدايد، آلودگى‏هاى ظاهرى را نيز آب پاك مى‏كند تنه جز آن. در صفا، رقت، بركت و پاكيزگى آب و درهم آميختن آن با هر چيزى و در هر چيزى، بينديش و آن را در پاكيزه ساختن اندام‏هاى بدن كه خدا به تطهير آن امر كرده به كار بر و واجبات و مستحبات آن را به جا آور، كه در هر يك فوايد پر شمارى است. سپس در معاشرت با خلق خدا چونان آب باش كه چون با هر چيز در آميزد حق آن را ادا مى‏كند، بدوناين كه هويت خود را از دست دهد و در اين گفتار پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) بينديش كه فرمود: مثل مؤمن خالص مثل آب است. و همه اطاعت‏ها و عبادت هايت ويژه خدا باشد؛ چونان آب كه هنگام فرود آمن از آسمان، پاك و خالص و طهور ناميده مى‏شود و چون اندام‏هايت را با آب‏ شتستو مى‏كنى و پاكيزه مى‏سازى دلت را نيز به تقوا و يقين پاكيزه كن. حضرت امام رضا (عليه السلام) فرمود: بان جهت به وضو ساختن امر شده كه بنده، آنگاه كه در محضر خداوند جبار براى مناجات با او مى‏ايستد پاك و پاكيزه باشد و در آنچه او فرموده فرمانبردار و از پليدى‏ها و نجاسات پاك باشد. افزون براين كه، وضو كسالت و خواب را از آدمى مى‏زدايد و دل را براى قيام در پيشگاه پروردگار پاكيزه مى‏سازد. و اما اين كه وضو بر صورت و دست‏ها و سرو پاها واجب شده از اين رو است كه اين اندام‏ها در نماز به كارگرفته مى‏شود؛ آدمى با صورت خود سجده و خضوع مى‏كند، با دست از خدا خواهش مى‏كند و در رحمت و معرفت او رغبت مى‏كند و با سر در ركوع و سجده به خدا رو مى‏آورد و بر پاها مى‏ايستد و مى‏نشيند. شايسته است انسان خردورز پس از آگاهى از حكم شريعت درباره طهارت مكان نمازگزار و جامه و بدن او - با اين كه نسبت اينها با حقيقت آدمى نسبت پوست با مغز است - از پاكسازى لب و حقيقت خود كه همان قلب او است، غافل نماند و در تطهير دل بيشتر از غير آن بكوشد؛ زيرا دل نظر گاه پروردگار است و تطهير دل جز با توبه نصوح (خالص) ميسور نيست؛ چنان كه امام صادق (عليه السلام) فرمود: با يقين و تقوا دلت را پاكيزه ساز؛ زيرا ثمره يقين، تقوا است و تقوا جز با توبه تحقق نمى‏يابد.
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
💠 «بسم رب المُحبّين» 🔸یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست 🔹عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود 🔸سجده ای زد بر لب درگاه او پر زلیلا شد دل پر آه او 🔹گفت یا رب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای 🔸جام لیلا را به دستم داده ای وندر این بازی شکستم داده ای 🔹نشتر عشقش به جانم می زنی دردم از لیلاست آنم می زنی 🔸خسته ام زین عشق، دل خونم مکن من که مجنونم تو مجنونم مکن 🔹مرد این بازیچه دیگر نیستم این تو و لیلای تو من نیستم 🔸گفت: ای دیوانه لیلایت منم در رگ پیدا و پنهانت منم 🔹سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم و نشناختی 🔸عشق لیلا در دلت انداختم صد قمار عشق یک جا باختم 🔹کردمت آواره‌ي صحرا نشد گفتم عاقل می شوی اما نشد 🔸سوختم در حسرت یک یا ربت غیر لیلا برنیامد از لبت 🔹روز و شب او را صدا کردی ولی دیدم امشب با منی گفتم بلی 🔸مطمئن بودم به من سرمیزنی در حریم خانه ام در میزنی 🔹حال این لیلا که خوارت کرده بود درس عشقش بیقرارت کرده بود 🔸مرد راهم باش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم 🔅اللّهمَّ إنّ قلوبَ المُخبتينَ إليك والهه…
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
رحمه الله علیه: را می دانیم، به فکر علاج خود نیستیم! دوا را هم تشخیص می دهیم، چنان که قرآن شریف می فرماید: فالهمها فجورها و تقواها... پس خداوند، گناه و تقوا را به انسان الهام نمود. ولی به فکر علاج خود نیستیم
فرق بين كشف و كرامت : بر خلاف برداشت عاميانه كه كشف و كرامت را مترادف هـم دانسـته و موجـب سـوء برداشت از ان گردیده اين دو با هم تفاوت دارند، زيرا كشف از مقوله كرامت نيست . عبارت است از اينكه انسان در حال هوشياري و بيـداري و يـا بـين خـواب و بيداري كه از آن به خلسه تعبير ميكنند، چيزهايي را ميبيند و يا درك ميكند كه ديگران از درک ان عاجزند . اما، منظور از اين است كه از شخصي كه دارای قـدرت روحـي اسـت، كارهـاي خارق العاده اي سر بزند و بتواند تصرّفاتي در عالم طبيعت و يا در اشخاص انجام دهد. مـثلا بيماري را شفا دهد و يا طي الارض كند و يا بدون اسباب ظـاهري چيـزي را از مكـاني بـه مكاني ديگر منتقل نمايد. كه اگر مستند به اذن الهي و نشانه ارتباط بـا خـدا باشـد، كرامـت نامیده میشود . مرتبه والاي آن كه به وسيله انبيا، براي اثبات نبوتشان انجام ميپذيرد، ناميده مي شود اما ممكن است كه بندگان صالح خدا هم كارهاي خارق العاده اي انجام دهند، بدون ايـن كه براي اثبات آن ادعايي داشته باشند، اين هم موهبتي الهي است كه آن نيز كرامـت ناميـده ميشود .
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا