هرچی به موعد اون سفر نزدیکتر میشد عطشم برای رفتن بیشتر می‌شد من آماده بودم برم که نشد....

به همین راحتی نشد ... و من در این فراق خیلی سوختم مخصوصا شبی که دوستام خبر دادن رسیدن هویزه . قبلا که نرفته بودم ، فقط دلم میخواست برم و ببینم هیچ درکی از حس و حال اون مکان نداشتم . و بعدش..... اونجا بود که درک کردم کربلا رفته هارو

از ما دریغ نکنی کربلاتو . .

شکر‌بابتِ‌صدایِ‌اذانی‌ که‌ازمسجد‌بلند‌میشه . .

ای تیر ِغمت را دل ِعُشّاق نشانه /

دلتنگم .. دلتنگِ‌لبخند‌آقای‌شهیدم:)))

نامش است ایران ؛ یک سرزمین ِ هزار افتخار .

ده سال دیگه بچه ام می‌پرسه چجوری عاشق مامانم شدی؟ میگم وسط تجمع چوب پرچمش خورد تو سرم برگشتم دیدم داره میگه تو فوق هرچه آهنی منم بهش گفتم بزن که خوب میزنی