این من که در من میگرید اکنون خواب خواب است... آن دل دیوانه که میگرید اکنون غرق آب است... با خودم میگفتم گه گاهی آدمی هست گر بیاید، گر نیاید... آن که بود شاد آمد و گریان میرود؟ آن دلم بود که اکنون غرق خون است... صبر ها فقط خون جگر بودند و بس... این ها همه حفره های زخم بودند و بس... شاعر میگرید ولی محکم ایستاده هنوز... این شعر ها که میگوید پایان ندارد هنوز... #ناویس 1405/01/18 سه شنبه

شعر از .. خودتونه ؟؟!!

شده یک عکسی ببینی، دلت آزار ببیند؟! چشمت از شدت گریه، همه را تار ببیند؟

بله چطور مگه؟

خیلی قشنگ‌ بود سِیر دار و با مضمون بود ✨ محتوا غنی داشت و تو قالب نازی بیان شده بود

:)))))

وای ممنونم 🥲 چقدر برام قشنگ بود تعریفتون🥲

فکرنمیکردم تو کانال شاعر داشته باشیم تعجب کردم ، خوشحال شدم .. ان شاء الله خدا به قلمتون نور و جهت بده تا هرچیزی که حوالی دل باشه رو تو قلب ها با اشعارتون ثبت کنید

شما بزرگواری ولی من فقط اثر شما رو توصیف کردم این از قشنگی شعر شماست (((:

نه واقعا نمیتونم اسم شاعر رو روی خودم بزارم لطف دارید مرسی ممنونم ازتون

وای شرمنده ام میکنید ممنونم ازتون

اگه دوست داشته باشید من یک کانال کوچیکی دارم که دل نوشته هام و گه گاهی شعر و کار های هنری مو میزارم اگه خواستید لینک بدم