#آموزش آموزش کورن داگ @iam_hellboy

People of hell اهل جهنم پارت#32 سریع از تخت اومدم پایین. از اتاق دویدم بیرون. دکتر فقط نگاهم کرد. هر چی بیشتر به اتاق فادر نزدیک میشدم ضربانم بیشتر میشد. راهرو طبقه دوم دور عمارت پیچ میخورد و در انتها سمت بالا می‌رفت و به طبقه سوم راه پیدا میکرد. طبقه سوم اتاق فادر بود. نزدیک پله های انتها راهرو شدم. میله پله ها رو گرفتم داد فادر شدت گرفت. از همینجا تنم می‌لرزید. ترسیدم پامو رو اولین پله بزارم و برم بالا. نفس عمیق کشیدم: از پسش بر میای دنی.. به خاطر جاستین...نرم میکشتش.. با داد بلند دیگه که شنیدم از پله بالا رفتم. رسیدم طبقه سوم. اتاق فادر مستقیم سمت چپ راهرو بود. تا اونجا یه نفس دویدم. همش حس میکردم خیلی دیر کردم. بادیگارد جلو در جلومو گرفتن که با دو تا لگد تو پاشون ازشون رد شدم. در رو سریع باز کردم رفتم داخل اتاق. با شدت باز شدن در فادر ساکت شد زل زد به من. منم که از در رفتم داخل چون فادر پشت میز بود قشنگ رو به روی من بود زل شدم بهش. تو چشماش نگاه کردم ترسیدم، نگاهمو گرفتم. دنبال جاستین گشتم: پ...پس..جاستین کو؟ نفس نفس زدم: اون..کاری نکرده بود.. جاستین ..کجاااست ..الان ..کشتینش؟ انقدر ترسیده بودم متوجه نبودم سمت چپم مادرم وایساده. با حرفم فادر داد محکمی کشید سرم که باعث شد یه قدم عقب برم. مادرم اومد سمتم بغلم کرد ولی من بغلش نکردم : حالت خوبه دنی ؟ جاش امنه... من با فادر صحبت کردم گذاشت بره.. مادرم دستی رو موهام کشید. مادرم سرشار ازحس امنیت رو بهم میاد. از بغلش اومدم بیرون: جاستین کجاست خب ؟ فادر پیپی روشن کرد با تنه گفت: قبرستون.. گوشه لباس مادرمو گرفتم: مامان..گفتم جاستین کجااست.. اگه جاش خوبه می‌خوام ببینمش... فادر نشست رو صندلیش و با همون خشمش گفت: مگ کری؟ علاوه بر مشکل عصبی، شنوایت هم مشکل پیدا کردع؟ چرا نگران کسی که بهت دست درازی کرده ؟هااان¿ فادر در حالت عادی هم ترسناک بود. چه برسه به وقتی که عصبیه. یه مرد درشت هیکل و قوی. توی مبارزه انقدر سرعت و ضرباتش بالاست که شانس زنده موندن نداری. اون هم قدرتمند و هم خان بزرگ. هوش و دقت بالایی هم داره. مادرم پشتش به فادر بود. خودمو تو بغل مادرم قایم کردم: اون..اون کاری نکرده..بهم دست.. نزده..من..من.. فادر رو با این کارم بیشتر عصبی کردم. لکنت گرفته بودم. فادر بلند شد اومد سمتم از یقه محکم منو گرفت کشید. انقدر سریع اینکار کرد که مادرم نتونست عکس العملی نشون بده. دستش خیلی سنگین بود همین که یقمو گرفت کشید خوردم زمین. رو زمین کشیده شدم و از مادرم فاصلم داد. با لگد کوبید تو پهلومو خواست بلندم کنه منو بزنه که مادرم اومد وسط و جلوش وایساد. محکم بازو فادر گرفته بود: کاری بهش نداشته باش... فادر شروع کرد داد زدن: دیگه چی کار میتونم باهاش داشته باشم ؟ نگاه غضبناکش رو داد به من :مثل یه مرد باااش دن.. چند باااار بگم پشت مااادرت قایم نشووو.. چند بار بگم بهههت توی چشمم مثل یه اااحمق نباش.. چند بار باید بهت بگم که شاید به غرورت برخورده آدم بشییی؟ همش من باید گنداااتو جمع کنم ؟ کی قرار بزرگ بشییی؟ کی قرار کسی باشی که بتونممم این عمارت لعنتییی رو دستش بسپارم؟ هااان؟ خسته نشدی از بس بدبخت و بیچاره بودی؟ مادرم سعی میکرد فادر ر‌و آروم کنه. ولی نمیشد بدتر داشت جوش می اورد. این آینه دق گذاشتین جلوم که چی بشه؟ هیچی نمیگفتم و یقمه مرتب کردمو بلند شدم.مادرم نیم نگاهی بهم کرد آروم لب زد: پاشو زود برو بیرون دیگه.. +من ازت یه بچه ناقص العقل میخواستم ؟ باید همون موقعه حرفتو گوش نمیدادم میکشتمش.. با حرف آخر فادر دستمو مشت کردم: هنوزم دیر نشده بخوای منو بکشی..لازم نیست اصلا شأن خودتو بیاری پایین دستت به خونم آلوده بشه .. خودم اینکار میکنم .. مادرم:دننننن!!!.. اینو گفتم از اتاق رفتم بیرون. یه ✨بادیگارد✨ روبه روم توی راهرو وایساده. طبق معمول همه چیز رو با اون داد و فریاد شنیده. اومد سمتم سویچ ماشین داد. دم گوشم گفت: اگه میخوای جاستینو ببینی برو به میدون خارج از شهر.. عجله کنی می‌رسی.. با حرف✨ بادیگارد✨ آب دهنمو قورت دادم و بدون حرف اضافه رفتم سمت پارکینگ. سوار ماشین شدم با هول سویچ انداختم ماشین روشن بشه: خواهش میکنم سالم باش.. خواهش میکنم.. ماشین حرکت دادم از عمارت خارج شدم. @iam_hellboy

هر کی میخاد همساده شه این پی امو تا شب بزاره چنلش!🙂

People of hell اهل جهنم پارت#33 از شهر خارج شدم. بیرون شهر یه مشت تپه خاک و خونه خرابه بود. بیشتر محل فقیر نشین ازش یاد میشه. نزدیک میدون رسیدم. یه ماشین تیبا نزدیک میدون وایساده بود. در ماشین باز شد و یه نفر پرت کردن بیرون. زدم رو ترمز و تیبا که دور زد از کنارم رد شد. شیشه هاش دودی و بدون پلاک بود‌. ماشینمو خاموش کردم رفتم پایین. معلوم بود که جاستین. بیست قدم که جلو رفتم بهش رسیدم و نشستم رو زانوم. جاستین روب شکم افتاده بود زمین. دستمو بردم سمت صورتش: جاستین.. یهو دستمو پس زد و دستاش گذاشت زمینو با اخی که کشید بلند شد. صورتش که دیدم می‌تونستم جای دست فادر رو حتی با دیدن لمس کنم. رد دست فادر رو صورتش سرخ شده بود. از جاش کامل که بلند شد منم پاشدم. بدون حرفی پشت کرد بهم راهشو کشید رفت. پشت سرش رفتم: متاسفم قرا.. حرفمو قطع کرد و گفت؛ قرار نبود اینجوری بشه نه؟ میخواستی همینو بهم بگی و گفتی.. خب حالا میتونی برگردی عمارت دن دن... همین جور از ماشینم دور شدیم و نمی‌دونستم داره کجا می‌ره. سعی میکردم آروم و نرم حرف بزنم: جاستین من به فادر توضیح دادم .. فهمید تو کاری نکردی.. دیدم حرفی نمیزنه فقط داره می‌ره. نفس عمیقی کشیدم:دلم نمی‌خواد بعد شش سال که برگشتی باز بری.. یه لحظه وایسا خب... سعی کردم دستشو بگیرم نزارم بره: ببین از وقتی اومدی توی عمارت خوشحال ترم.. مگ بهم قول ندادی اوضاع رو باهم درست میکنم کم اوردی؟ نیم ساعت پیاده روی که کردیم به منطقه مسکونی رسیدیم. خیلی کثیف بود. از پلاستیک تا پتو پوسیده رو زمین پیدا میشد. صورتم به حالت چندشی جمع کردم: اینجا چیکار می‌کنی جاستین ؟سگ دونی خیلی تمیز و بهتر از اینجاست.. جاستین پوزخند صدا داری زد: اینجای ک از سگ دونی کمتره خونمه جناب شاه زاده.. دور بزن همین راه که بوی کثیفی نگیری.. از لحن حرف زدنش فهمیدم خیلی بهش برخورده. دیگه حرفی نزدم. رسیدم جلوی در یه خونه. جاستین کلید انداخت رفت داخل منم پشت سرش رفتم. خونه خیلی ساده و کوچیکی بود. فقط دو تا مبل تک نفره با یه میز وسط هال دیدم. دویدم پریدم رو مبل. خاک بلند شد ازش سرفه زدم: وای واقعن نباید یه مرد رو تنها گذاشت.. به خاطر خودت یه دستی میکشید به خونت حداقل مشکل ریوی نگیری .. جاستین بی حال رفت سمت اتاقی. اتاق دو متر بعد در ورودی سمت راست بود. تصمیم گرفتم چند روز پیشش بمونم مراقبش باشم. جاستین آدم خیلی خوش قلبیه. کافی مهربونی باهاش برخورد کنم تا منو ببخشه. ولی فکر نمی‌کردم قبل اینکه فرصت بخشیدن پیدا کنم سایه مرگ روی هر دوی ما رو گرفته. @iam_hellboy

قفلی #موسیقی sunami @iam_hellboy

قفلی #موسیقی sunami @iam_hellboy

سهراب پاکزاد #موسیقی کی میگه دور باشیم از هم بهتره؟ @iam_hellboy

خیالت جم جم هر کار کنی هواتو دارم @iam_hellboy

دلت هر وقت گرفت یه شاخه گل واست میارم..

خیالت جم هواتو دارم پاکزاد @iam_hellboy

People of hell اهل جهنم پارت#34 جاستین رفته بود داخل اتاق و باید گند بزرگی که زده بودم رو جمع میکردم. خب وقتی مریض بودم مامانم چیکار میکرد ؟ سوپ.. همیشه برام یه سوپ خوشمزه درست میکرد..😋 رفتم سمت آشپز خونه و به این فکر میکردم چطور سوپ بپزم. کاری ندارع که چند تا سبزی و هویج و آب دیگه.. گوشیمو در اوردم سرچ کردم آموزش پخت سوپ* یه دستور پخت انتخاب کردمو کنار یخچال که وایسادم. سرمو از گوشی بیرون اوردم. خونه نیست که بازار شام اسمش در رفته... زیر پام خاک خالی بود و کلی اشغال. خورده چوب، شیشه ، فیبر و مو خیلی چیزای دیگه. موزاییک ها سیاه و جلبک بسته بودن. نفس عمیقی کشیدم. خدایا صبر بهم بده بتونم دوم بیارم.. در یخچال باز کردم بوی تیز و گندی خورد توی دماغم. در محکم بستم و از آشپزخونه دویدم بیرون. اههههه حالم بد شد.. چرا فکر کردم تو همچین خونه ی چیزی تو یخچال هست ؟ دستمال کاغذی از جیبم در اوردم لول کردم گذاشتم تو سوراخای بینیم. نمی‌خواستم یه بوی دیگه رو هم تجربه کنم. رفتم آشپز خونه و از کابینت قابلمه و چاقو و لوازم رو برداشتم. گوشیمو نگاه کردم و وسایل مورد نیاز رو یه بار دیگه خوندم: پیش بند.. پیش‌بند هم میخواد ولی ندارم که.. نگام به سویشرت رو دست مبل افتاد. دستاهاشو گره زدم دور کمرم و کشیدمش بالای سینم. خب پیش بندم دارم... اینجا نوشته درصورت نداشتن مواد لازم میتوانید از مشابه آن استفاده کنید... همه جا رو زیر رو کردم. خب.. چی داریم چی نداریم...؟ هویج نداریم.. مشابه هویج چیه ؟ خیارع..شایدم بادمجون.. کدوم احمقی خیار میریزع ؟ جای هویج نداشته بادمجون ریختم. سیب زمینی هم نداریم.. یاد لبو های کنار کابینت افتادم. و به جای سیب زمینی لبو انداختم. دو قاشق نمک ، رب و آب ریختم تو قابلمه. سبزی خورد کردم و فلفل و زردچوبه ریختم. جلبک دریایی هم انداختم توش. یک ساعت گذشت کشیدم تو بشقاب. ببین چه کردم.. چ رنگ قرمز قشنگی پیدا کرده.. چون داخل دماغم دستمال لوله کرده بودم بوی سوپمو حس نکردم. همین طور هم مزه غذا رو. برای همین فکر کردم خوب شده. کی فکرشو میکرد دنی که از صد متری آشپزخونه هم رد نشده همچین دست پنجه ی داشته باشه.. همین طوری حرف زدم با خودم که رسیدم به اتاق جاستین. در زدم رفتم داخل. جاستین بی حال رو تخت افتاده بود. سوپ رو گذاشتم روی میز. کنار جاستین لبه تخت نشستم: جاستین بیدار شو.. برات غذا درست کردم .. بخور خوب بشی.. جاستین بی جون نگاهی بهم کرد چشماشو بست. دیدم واکنشی ندارع زیر بغلشو گرفتم کمی بلندش کردم. بالشت پشتشو صاف کردم راحت باشه. یه قاشق سوپ برداشتم آروم رو لبش گذاشتم. با فشار دستم رو فکش دهنشو باز کردمو غذا رو ریختم تو حلقش‌: جاستین قورتش بده..افرین پسر خوب.. @iam_hellboy

People of hell اهل جهنم پارت#35 نگاهی به اتاق کردم. بر خلاف بقیه خونه اتاقش تمیز بود. جاستین سرفه زد. نگاهمو داد بهش و گفتم: دیدی نرفته پایین داره بدنتو تمیز می‌کنه.. این قاشق رو هم بخور .. یه قاشق دیگه هم دادم بهش. چشماش بسته بود و سرش رو تکیه داده بود به تاج تخت. تو همین حالت باز سرفه زد. دستمال دور دهنش کشیدم. لبخندی زدم: از بس ریه ه‍ات خاک خوردن... الان قشنگ هر چی عفونتو مریضیِ از بدنت می‌شوره می‌بره.. دستم بردم پشتشو کمرشو مالوندم. چند قاشق دیگه از سوپ بهش دادم که چشماشو باز کرد. میخواست چیزی بگه که سریع قاشقو کردم تو دهنش: حرف زدن برات خوب نیست.. بعدا هم میتونی بگی ممنونم ازت دن دن.. ببین چی پختم که مردتو زنده کرده.. مجال حرف زدن بهش ندادم. با قاشق بعدی که داشت می‌رفت سمت دهنش چشماش درشت شد. مثل کسی که وحشت زده شده. با دست جلوی دهنشو گرفت و سرفه ی زد: میخوای.. بکشی منو.. صداش از چاه بیرون میومد. خم شد بشقاب غذا رو گرفت. نگاهی به محتوا انداخت و نگاهی به من: دن دن!!!! این دیگه چیه؟ +معلوم دیگه سوپ.. البته یه چیزای نداشتیم که جایگزین کردم... اصن قبلا آشپزی کردی؟ + نه بابا مثلا من پسر فادرماااا.. اینو هم از روی دستور پخت نگاه کردم.. گوشیمو از جیبم در اوردم گرفتم جلوش. چشماش چهار تا شد: دن دن اینکه یه چیز اونی که تو درست کردی یه چیز دیگه.. ابرو هامو گره زدم: معلومههه.. نه که خیلی امکانات و خوراکی داشتی.. مجبور شدم طبق دستور مواد مشابه رو بریزم.. جاستین با ناباوری نگاهم کرد. مونده بود بخنده یا تاسف بخوره. بالاخره خندید: وای دن.. ببین زیر این جمله لینک داره.. یعنی اگه این دستور پخت نداشتی میتونی بری لینک زیر غذای مشابه به همین سوپ رو ببینی ..😂 با حرفش گوشیمو گرفتمو نگاهی بهش کردم: واااییی ارععع راست میگییی.. ولی خوب شدیاا جاستین با ته خنده ی گفت : ارع خوب شدم مگ جرعت داشتم خوب نشمو سوپت رو بخورم.. آخه لبو بادمجون ؟ کلمو خاروندم: یعنی آشتی ؟ سرشو به نشونه نه تکون داد: هنوز زوده.. بلند شدم رفتم سمت در اتاقش. باشه ولی قرار نیست که منو توی این مخروبه نگهداری.. دستی به خونه بکشیم.. نزدیک شب بود. داشتم به جاستین که رو تخت خوابیده بود نگاه میکردم. آروم خوابیده بود و از تماشاش سیر نمی‌شدم. اون لحظه می‌تونستم بگم خیلی دوستش دارم. فکر کردن بهش باعث میشد ناخداگاه لبخند بزنم. با صدای مهیبی از فکر بیرون اومدم که در اتاق با یه لگد محکم باز شد. @iam_hellboy