❓عوامل فیلم نپتون؛ آیا فقط افغانستانی‌ها انسان هستند؟ 🔺در طی سالیان گذشته فیلم‌های مستند، کوتاه، سینمایی و حتی تئاتر با موضوع ظلم به مهاجرین افغانستانی در ایران به وفور تولید شده است. فیلم نپتون نیز یکی از همین فیلم‌هاست که در قالب یک داستان فرعی در دل یک درام اجتماعی گنجانده شده است.

🔺هدف این متن، نقد فیلم و پرداختن به نمادپردازی‌های فیلم نیست. حتی همراستایی آن ‌در ضدیت با سیاست جمعیتی و معضل فعلی کشور در این حوزه و پیوست‌های جلسه نشست فیلم و افزودن بر جنبه اعتراضی فیلم، هم نیست! با بعضی پرداخت‌ها و حرف‌های درست فیلم هم کاری نداریم! 🔺هدف؛ تنها، پرسش یک سوال از عوامل فیلم است! در «نپتون»، یک سرمایه‌دار ایرانی (بساز بفروش) با پرداختن بخشی از دیه‌ی یک کارگر افغانستانیِ بدون مجوز، به همسر و دخترش، در حق آنان ظلم می‌کند و از محاکمه و مجازات می‌گریزد. 🔺فیلمساز این داستان فرعی را در فیلم روایت کرده تا یحتمل پیام انسان‌دوستی بدهد و نسبت به ظلمی که در ایران به مهاجران می‌شود اخطار دهد!! اما چطور می‌توان دغدغه فیلم‌ساز درباره ظلم به مهاجران افغانستانی را باور کرد و آن را پذیرفت؟ طبیعتاً زمانی این ادعا قابل قبول است که عملکرد مشابهشان را بدون گره زدن به منافع شخصی و بصورت یکسان در مورد مردم غزه، یمن، عراق، سوریه و مظلومان سراسر دنیا به عینه مشاهده کرد! 🔺چطور می‌توان در برابر هر ظلمی ساکت بود و دم نزد اما برای مهاجر افغانستانی دم از انسانیت و دلسوزی زد؟! دوگانگی رفتار و ارزش‌گذاری منفعتی بر انسان‌ها چگونه با ژست انسان‌دوستی تفسیر پذیر است؟! 🔺 انتظار بیراهی نیست که از فیلم‌سازانی که در باب مسائل انسانی؛ به‌ویژه مهاجران افغانستانی، احساس مسئولیت می‌کنند، توقع داشت که تفاوتی بین مظلومان جهان قائل نشوند و در باب مظلومیت کودکان شهید و جنایت جانیان دنیا نیز سکوت نکنند! در این صورت است که انتقاد عوامل فیلمی مثل نپتون باورپذیر می‌شود! 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🌟بروزرسانی اخبار زنده اختتامیه چهل‌و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در «پایگاه خبری روبش» پیوند خبر: http://roubesh.ir/post/1450 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🎥چند جمله‌ای درباره فیلم سینمایی «باغ کیانوش» 🔸باغ کیانوش از جمله فیلم‌های موفق حوزه کودک و نوجوان جشنواره فجر امسال است. فیلمی با ژانر طنز و اقتباسی از رمان دفاع مقدسی «باغ کیانوش» که از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. 🔸کیانوش، صاحب باغ و از رزمندگان دفاع مقدس است که در شب عروسی پسرش درگیر اتفاقاتی در باغش می‌شود. جنگنده دشمن در آسمان روستایی در همدان توسط ضدهوایی رهگیری شده، سقوط می‌کند؛ و خلبان آن بر باغ کیانوش فرود می‌آید. 🔸فیلم باغ کیانوش با فاصله گرفتن از برخی تولیدات مخصوص سینمایی کودک و نوجوان که تمرکزشان غالبا بر موسیقی‌ست، جذابیت‌اش را بر محور فیلمنامه و روایت قصه استوار کرده است. همچنین بازی خوب بازیگران نوجوان در همراه کردن مخاطب با خود موفق است و سبب همذات پنداری تماشاگر خواهد شد. 🔸قهرمان بودن بچه‌ها در این فیلم وجه تمایز باغ کیانوش با بسیاری از محصولاتی‌ست که در این سال‌ها برای این رده سنی نبوده، بلکه از بچه‌ها استفاده ابزاری شده است. فیلم‌هایی که در آن کودک و نوجوان ابزاری برای به چالش کشیدن حکومت وسیاست‌هایش، تخریب خانواده، سیاه‌نمایی و ارائه تصویری مخدوش از قشر کودک و نوجوان بوده‌اند. 🔸بنابراین فیلم باغ کیانوش با وجود وضعیت حاکم بر فیلم‌های با محوریت کودک و نوجوان و از سوی دیگر با توجه به کثرت محصولات خارجی نامناسب مخصوص این رده سنی و دسترسی آسان آن برای همگان، شایسته تقدیر است. 📝نعیمه شیخ‌الاسلامی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🎥ویدیوی دوم الناز شاکردوست و حواشی فیلم بی‌بدن 🔸الناز شاکردوست بازیگر فیلم پرحاشیه «بی‌بدن» بدنبال ویدیوی اولش این ویدیو را منتشر کرده و صحبت‌های پراکنده‌ای را مطرح کرده است.

🔸بگذریم از این تناقض که از یک طرف گفت مجوز ساخت فیلم اجتماعی شرکت اجباری در جشنواره است و از طرف دیگر جنجال زیادی برای نپذیرفتن فیلم در سودای سیمرغ شد! 🔸اما آنچه که قابل فهم است تحت فشار بودن این بازیگر برای بازی در فیلم بی‌بدن است! به عنوان مثال یکی از رسانه‌های خارجی ضد انقلاب به شاکردوست حمله کرده که چرا در این فیلم بازی کرده است. 🔸اگر فیلم بی‌بدن به سودای سیمرغ راه پیدا می‌کرد به احتمال زیاد سهم زیادی در بین نامزدها داشت. 🔸مهم‌تر از بحث حواشی فیلم، محتوای آن است که گام رو به جلو و خوبی در فیلم‌های با موضوع ضد قصاصِ سال‌های اخیر سینماست که به ابزاری برای هجمه به حاکمیت اسلامی تبدیل شده است. 🔸فیلم بی‌بدن از آن دست فیلم‌هایی‌ست که با جسارت و بر خلاف روال معمول سینما، ضمن طرح موضوع اجتماعی، به حکم قصاص نیز پرداخت. 🔸این فیلم برخلاف فیلم‌های اخیر سینما که طرف قاتل و خانواده او بود و قوانین و قوه قضائیه و بلکه اسلام را به چالش می‌کشید، این بار خانواده مقتول را نیز به تصویر کشید و توانست مخاطبِ تحت تاثیر فضای مجازی و القائات فیلم‌های این سال‌ها را به فکر وا دارد که باید مقتول و خانواده‌اش را هم دید! و تنها به مظلوم‌نمایی قاتل و خانواده‌اش اکتفا نکرد. 🔸الناز شاکردوست در نقش مادر مقتولی بود که بدلیل ظلم و فشارهای خانواده قاتل و مردمِ «نه‌به‌اعدام»گو، قاتل دخترش را قصاص کرد. بنابراین چیز عجیبی نیست که او تحت فشار، حرف‌های پراکنده و یکی به نعل و یکی به میخ بزند. 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🔴رقص و لمس نامحرم؛ دو آسیب پررنگ فیلم‌های جشنواره ۴۲ 🔺رقص از ابزارهایی‌ست که معمولا با هدف جذب مخاطب بیشتر و بعضاً برای پوشاندن و جبران ضعف‌های فیلم‌ها استفاده می‌شود. در تعدادی از فیلم‌ها نیز بسته به هدف و علاقه فیلمساز، در راستای ترویج و عادی‌سازی آن، صحنه‌هایی از رقص در فیلم‌ها گنجانده می‌شود تا کمکی برای کم‌رنگ کردن حساسیت‌ها و قبح زدایی از رقص باشد و از سوی دیگر فیلمساز بتواند دِینِ خود را برای ترویج آن ادا کرده باشد.

🔺پدیده لمس نامحرم نیز که از خط قرمز‌های فیلمسازی در ایران است یکی دیگر پدیده‌هایی‌ست که گویا خط شکنی آن آغاز شده است. در صورتی که این محدودیت یکی از فرصت‌هایی‌ست که هنرِ هنرمند ایرانی در برابر فیلم‌سازان خارجی غیرمسلمان به رخ کشیده می‌شود و بهتر است به هر دو دلیلِ مشکل شرعی و حفظ سطح هنر کارگردانان فیلم‌های ایرانی، در این مورد غفلت نشود. 🔺در فیلم‌های چهل‌ودومین دوره از جشنواره فیلم فجر هر دو عنصر رقص و لمس در فیلم‌های زیادی مشاهده شد به گونه‌ای که لمس زن و مرد نامحرم حتی در فیلم‌هایی مثل «احمد» و «مجنون» نیز سهوی یا عمدی اتفاق افتاد. همچنین در فیلم‌های «آبی روشن»، «شه‌سوار»، «شکار حلزون» و... . رقص نیز در موارد متعددی از فیلم‌ها، حتی فیلم‌های کودکان نیز غیرقابل اغماض بود. 🔺در فیلم‌هایی مانند «نوروز»، «صبحانه با زرافه»، «آغوش باز»، «تمساح خونی»، «ببعی قهرمان»، «نپتون»، «تابستان همان سال»، «شه‌سوار»، «دروغ‌های زیبا»، «دو روز دیرتر» و حتی «باغ کیانوش» هر کدام به نسبتی رقص مردان یا کودکان را در صحنه‌هایی از فیلم‌ها گنجاندند. 🔺طبیعتاً این حجم از رقص در فیلم‌ها پیام خوشایندی برای فرهنگ و هنر ایرانی_اسلامی ما ندارد و حساسیت مسئولان و ناظران را در برای فیلم‌های آتی می‌طلبد. همچنین این انتظار وجود دارد که در نسخه اکران عمومی اصلاحات انجام شود. 🔺بیان آسیب‌ها و گوشزد به مسئولان سبب می‌شود به فیلمسازان بابت این آسیب‌های خواسته یا ناخواسته تذکر داده شود، همچنان که برخلاف فیلم‌های سال گذشته، برهنگی مردان در فیلم‌های دوره چهل‌ودوم، بجز یکی دو فیلم، مشاهده نشد. 🔺در مورد این دو آسیب نیز، ممنوعیت رقص مشکل گشاست و در مورد لمس نیز عادی‌سازی به نفع هنرمند و مخاطب نیست و بهتر است کارگردانان روش هنرمندانه‌تری برای رساندن پیامشان استفاده کنند هر چند که سختی کار قابل درک است. 📝نعیمه شیخ‌الاسلامی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

📌 تکلیف را روشن کنید؛ جشنواره خوب است یا بد؟! 🔸مدتی‌ست برخی‌ افراد و جریان‌ها به تعداد فیلم‌هایی که توسط ارگان‌ها تولید شده معترضند و معتقدند جشنواره فجر ارگانی شده است! فارغ از رد یا تایید این ادعا؛ تکلیف این افراد با خودشان هم روشن نیست! 🔸از یک سو جشنواره فجر را تحریم می‌کنند از آن سو ناراحتند که چرا به ما توجه نمی‌کنید! 🔸از سویی منتقد جشنواره فجر هستند از سوی دیگر منتظر تشویق و تائیدند. 🔸از یک سو جشنواره را حکومتی می‌نامند از سویی می‌گویند چرا در جشنواره فیلم‌های حکومتی دارید! 🔸آه و ناله می‌کنند که چرا معیشت سینماگر سخت شده و صنوف بیکارند، اما با پای کار آمدن نهادها برای تامین معیشت همان سینماگر مشکل دارند و می‌گویند چرا فیلم می‌سازید! این بزرگواران نمی‌گویند مشکل فعلی سینما بی‌هنرانی بوده و هستند که به بهانه بیان مشکلات و تصویر قشر خاصی از مردم روی پرده، سینما را محفلی خصوصی کرده، مردم را از سینماها راندند. با نمایش مدام و غلو در سیاهی‌ها مردم را از سینما دلزده کردند یا آن‌ها را به‌ سمت کمدی‌های نازل سوق دادند. رسانه‌هایشان نیز دست به تایید و تشویق اینها زدند و نتیجه شد آسیب به چرخه اقتصادی سینما... 🔸عده‌ای نیز با پول نهادها و با خیال راحت فیلم ساختند و حالا معترضند که چرا بقیه می‌سازند، بیایید و جواب بی‌هنری ما را شما بدهید! 🔸آن یکی خطابه می‌نویسد که دفترم را تعطیل می‌کنم چون متعهدم و شرف دارم! سلّمنا، این که داد و قال ندارد! وقتی جشنواره برای شما مهم نیست چرا عصبانی می‌شوید؟ 📝 معصومه عمرانی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

🎥ایران؛ بهشت تبهکاران/اعدام؛ محکوم، حزب توده؛ قهرمان صنعت نفت! ▪️فیلم سینمایی «بهشت تبهکاران»، ساخته آقای جعفری‌جوزانی، از فیلم‌های تاریخی جشنواره بود که فیلم‌ساز آن را بهانه‌ای برای بازنمایی انتقاداتش به شرایط امروز قرار داده است.

▪️فیلم به سراغ پرونده «حسن جعفری» کارمند شرکت نفت ایران و انگلیس انگلستان رفته که به جرم ترور «احمد دهقان» اعدام شده است. دهقان؛ نماینده مجلس، ناشر تهران مصور و مدیر «تماشاخانه تهران» بوده که قتل او همچنان در هاله‌ای از ابهام است. ▪️در تاریخ روایتی وجود دارد که در آن حسن جعفری بی‌گناه است و رکن ۲ ارتش با همکاری سازمان نظامی حزب توده، دهقان را ترور می‌کنند و به گردن جعفری می‌اندازند. جوزانی در این فیلم همین روایت اما و اگردار را انتخاب کرده و روایت خود را از ترور و اعدام به تصویر کشیده است تا بتواند در پس آن انتقادش را بیان کند. ▪️آقای کارگردان سن‌وسال‌دار که گویا حوصله توجه به برخی جزئیات فیلم همانند استفاده از هدست برای شنود که حدود سی سال بعد اختراع می‌شود و یا خطای صحنه در تنظیم ساعت و...را نداشته، معتقد است دستگاه قضا از رژیم پهلوی تا بعد انقلاب و شرایط فعلی جمهوری اسلامی در عملکردش دچار خطاست. ▪️در این سیستم سر بیگناه پای اعدام می‌رود و بهشت تبهکاران، بهشتی است که بی‌گناهان بجای جنایتکاران محاکمه و مجازات می‌شوند و این محدود به زمان رضا خان نیست و به قول جوزانی هفتاد سال است که در ایران این روند وجود دارد! ▪️در واقع تعمیم اعدام بی‌گناه در طول هفتاد سال از دهه سی تاکنون ماحصل پیام فیلم و کارگردان از انتخاب سوژه است. اما مشکل این فیلم به اعتراض به دستگاه قضا و حکم اعدام منحصر نیست و خواسته یا ناخواسته روایت‌هایی غلطی از حزب توده و موضوع ملی شدن صنعت نفت را نیز به تصویر کشیده است. ▪️فردی که جوزانی دست روی او گذاشته قهرمان نیست نهایتا یک مظلوم است که شرکت نفت ایران انگلیس بدلیل تظاهرات کارگران در شرکت نفت از او کینه دارد و سرانجام با وجود رضایت مادر دهقان، اعدام می‌شود. ▪️در فیلم این گونه القا می‌شود که حزب توده طرفدار ملی شدن صنعت نفت بود؛ در صورتی که حزب توده طرفدار دادن امتیاز نفت شمال به شوروی بود و ملی شدن نفت ایران یک خواست ملی بود که جریانات ملی مذهبی پای آن ایستادند. در همین راستا در صحنه پایانی زندگی جعفری، خطاب به جعفری می‌گویند آخرین حرفت را بزن و او می‌گوید ملی شدن صنعت نفت! این صحنه به نوعی سفیدشویی غیر مستقیم حزب توده است که در این فیلم اتفاق می‌افتد و از یک عضو حزب توده در هنگام اعدام یک قهرمان ساخته می‌شود؛ در صورتی که حسن جعفری به نوعی قربانی سیستم فاسد قضایی حکومت پهلوی شده که تحت سلطه انگلیس بود. ▪️ انتصاب جعفری به حزب توده نیز با توجه به داده‌های فیلم به چند دلیل است. افراد حمایت کننده وی که در دادگاهش حضور دارند و کارگردان ادعا کرد که دقیقا همان شکل و شمایل دادگاه واقعی جعفری است، توده‌ای هستند. فروغ؛ دوست جعفری که در فیلم کشته می‌شود نیز توده‌ای است و یکی از وکلای ایشان نیز توده‌ای است. ▪️بنابراین حسن نه قهرمان بوده و نه جریان‌ساز و بهتر بود آقای جوزانی برای بازنمایی اعدام، ایشان را انتخاب نمی‌کرد که سهوی یا عمدی حزب توده را تطهیر کند و قهرمان بسازد. 📝رضا قریبی 📡 روبش/وایپ را در پیام‌رسان‌ها دنبال کنید @irwipe

📽 از جشنواره‌ی حقیقت تا جشنواره‌ی فجر؛ راهی است که چهار مستند پیمودند 🎞 انتخاب‌های هوشمندانه‌ای که باعث شد، تمام مستندهای جشنواره‌ی فجر در سطحی قابل قبول از فرم قرار داشته باشند. البته پردازش‌‌ها و تلفیق زبان طنز با قصه‌ی پردردِ خون‌های آلوده در «قوی‌دل» حساب آن را از سایرین جدا می‌کرد. «آخرین کوسه نهنگ» نیز با نریشن جذاب و ترس‌آلود، استفاده از تصاویر زیبا و بدیع طبیعت، متفاوت از بقیه بود، اما در عین حال با استفاده‌ از نمادها و تصاویرِ طبیعت به فنا رفته، روایت را تلخ و مخاطب را ناامید می‌کرد.