هیچ جا اشارهای به فامیل عباس نشده بود قبلا.
این تصویریه که هوش مصنوعی از توضیحات من ساخت(که بیشتر مشخصات شهید فرجاللهی رو دادم) ولی بازم متفاوت شد.
حالا دیگه شما قبول کنید دیگه😅
☫مهشکن🇵🇸🇮🇷
نظرتون رو درباره داستان تا اینجا برام بنویسید🌱
سلام
خوشحالم که نسبت به قبل بیشتر شده.
امیدوارم این روند رو به رشد ادامه داشته باشه😅
و البته بله. پیرنگ این رمان خییییلی پیچیده ست متاسفانه. نمیدونم این بلوغ پیرنگه یا ضعف من. فقط همینقدر بگم که هی داره پیچیدهتر میشه و تازه الان یه ذرهشه!!
شغل اون یکی راوی که به زودی میفهمیم اسمش چیه هم توی قسمتهای اول بهش اشاره شد دیگه.
مامور حفاظت نیروهای مسلحه.
و خب باید بریم جلو تا بشه قضاوت کرد.
یکی از آسیبهای خیلی خیلی مهم و بزرگ پیادهروی اربعین، تولید پسماند زیاد و ناکارآمد بودن نظام دفع پسماند، مخصوصا در کشور عراقه.
حالا شاید شما بگید بابا این حرفا چیه؟ این لوس بازیا چیه؟
اصلا چرا داری به مراسم اربعین سیدالشهدا ایراد میگیری؟؟
و من در جواب میگم که اگر قراره اربعین، برای شیعه یه حرکت تمدنی باشه،
و اگر ما با نگاه تمدنی و با هدف ایجاد تمدن نوین اسلامی و شیعی به قضیه نگاه کنیم،
میبینیم این موضوع خیلی مهمه!!!
خیلی خیلی مهمه!!
چرا؟
حالا میگم.
یکی از چیزهایی که منو هم پارسال هم امسال خیلی توی سفر کربلا اذیت کرد، دیدن حجم زیاد زباله بود.
یه حجم غیرقابل توصیفی زباله خشک پلاستیکی (لیوان یکبار مصرف و بطری آب) توی بیابون پراکنده بود.
زبالههایی که میدونیم به این زودیها تجزیه نمیشن،
و دسته دسته رو هم جمع شده بودن.
بازم توی ایران این موضوع خیلی کمتر بود و تا حد زیادی کنترل شده بود.
ولی وضعیت عراق فاجعه بود.
از اون بدتر و فاجعهتر، وضعیت زبالههای تر بود که توی خیابون رها شده بودن. حتی چندبار ما با کوه زباله توی کوچههای کربلا مواجه شدیم.
و خدا میدونه چقدر شیرابه تولید شده بود از این زبالهها.
زمین پر از شیرابه بود و بوی شیرابه و...😖
و حتما میدونید که شیرابه زبالهی تر چقدر سمی و خطرناک و آلوده ست و چقدر خاک رو آلوده میکنه و چه تبعات زیستمحیطی بدی داره...
حالا تصور کنید اربعین قراره ترسیم افق تمدنی جامعه شیعه باشه.
یعنی چی؟
یعنی قرار بود پیادهروی اربعین، یه مدل خیلی کوچیک از تمدن شیعی بعد از ظهور باشه،
چیزی که ما اونو الگوی خودمون قرار بدیم، زندگی در جامعه متعالیتر رو در این چند روز تمرین کنیم، و به عنوان مدل تمدنی خودمون به دنیا معرفی کنیم.
مثلا، این سخاوت و بخشندگیای که مردم عراق و ایران دارن، یه نمونه از همون ویژگیهای تمدن شیعی بعد از ظهوره.
این که اونجا خودخواهی جایی نداره و هرکسی به اندازه توانش به دیگران خدمت میکنه.
یا مثلا، این همت و جدیت و عشقی که برای خدمت به زوار هست، یه ویژگی خیلی برجسته دیگهست.
ولی عشق و سخاوت برای خدمت، همه چیز نیست.
یه تمدن ابعاد دیگه هم داره. هم ابعاد مادی هم معنوی.
نمیشه ما فقط معنویت رو ببینیم و بگیم برو بابا، دنیا که مهم نیست!!!
چنین نگاهی هیچ وقت نمیتونه تمدنساز باشه.
در تمدن اسلامی و شیعی، انسان در مقام خلیفةاللهی قرار میگیره.
قراره جانشین خدا در زمین باشه.
و یکی از خواستههای خدا از ما به عنوان جانشین، آباد کردن زمینه(آیه ۶۱ سوره مبارکه هود: هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا)؛
نه درآوردن پدر زمین با تولید انواع و اقسام پسماندهای تجزیهناپذیر و سمی!!!
این چه خلیفهةاللهی هست که هیچ توجهی به تاثیر کارهاش بر زمین و محیط پیرامونش و سایر موجودات نداره؟
آیا اصلا چنین جامعهای که نمیتونه پسماندش رو مدیریت کنه، صلاحیت به ارث بردن زمین رو داره؟ صلاحیت مدیریت زمین رو داره؟؟؟
آیا یه فرد غیرمسلمان، اگه بیاد وضعیت بهداشت اونجا رو ببینه، با خودش نمیگه این مسلمونها با این همه ادعا، هنوز بلد نیستن محیط خودشونو تمیز کنن؟
برای وجهه جامعه اسلامی زشت نیست؟
#اربعین #جامعه_شناسی