eitaa logo
معاونت فرهنگی تربیتی مجتمع قرآن و حدیث
1.1هزار دنبال‌کننده
10.9هزار عکس
2.7هزار ویدیو
789 فایل
اخبار مرتبط با مجتمع عالی قران و حدیث، در این کانال در ج می شود.
مشاهده در ایتا
دانلود
💠 مقدمه وحدت 🔹 هفته پر بركت حوزه و دانشگاه است، شهادت شهید این هدف والا مرحوم آیت الله دكتر را گرامی می ‌داریم و از ذات اقدس الهی مسئلت می‌ كنیم به همه ما توفیق رسیدن به مقام شامخ را عطا كند تا در پرتو آن با هم متحد باشیم و این وحدت حاصل بشود. ▫️ نكته ‌ای كه در جریان مطرح است این است كه كسانی می ‌توانند پرچمدار وحدت باشند و در زیر پرچم وحدت به سر ببرند كه خودشان مشكل داخلی خودشان را حل بكنند. انسان تا خودش واحد نشود، هرگز داعیه وحدت نخواهد داشت و همكاری با مدعیان وحدت نصیب او نمی‌ شود و مانند آن. هر كدام از ماها چه در حوزه هستیم چه در دانشگاه اول باید مشكل خودمان را حل كنیم؛ یعنی خودمان با خودمان اختلاف نداشته باشیم! عقل ما یك چیزی بگوید و هوس ما یك چیزی طلب بكند؛ دائماً در درون ما این اختلاف بلوا و غوفا به پا كند، این نمی‌ شود! كسی كه نتواند مشكل داخلی خودش را حل كند، با خودش متحد بشود و واحد بشود، این توان آن توفیق را ندارد كه در صف شركت كند، این مطلب اول. 🔹 مطلب دوم كه برای همه ما ضروری است مخصوصاً نسل جوان این است كه عمر مطلقا و دوران جوانی بالخصوص از بهترین فرصت های ماست، ما باید این عمرمان را بشناسیم كه آیا عمر درآمد است یا سرمایه است. در این نامه ‌ای كه من خواندم یكی از برادران عزیز نوشت كه شما اگر در سن و شرایط ما بودید و جوانیتان مثل جوانی ما سپری می ‌شد، یعنی در این عصر بودید چه می ‌كردید؟ همه ‌ما نیازمند به هستیم كه آنها به ما گفتند در هر عصری چگونه زندگی بكنیم، اینها جزء خطوط كلی بحث هاست، هر كسی در هر عصر و مصری باشد بالأخره باید اینها را رعایت بكند. ما باید اول خودمان را بشناسیم، این عمر مخصوصاً دوران جوانی درآمد هستند یا ؟ عمر سرمایه است! رأس المال است! این سرمایه را جز در راه دلمایه صرف كردن خسارت است. آدم سرمایه را كه می ‌دهد باید به یك سرمایه برتر تبدیل كند، یك آدم می‌ شود، حالا طلبه یا دانشجو باشد. [انسان] همین طور یك ساعت یك جا بنشیند و بخندد! این یعنی عمر را آتش زدن! هیچ ممكن نیست كسی مجاز باشد كه سرمایه را هزینه كند، [آن هم] رایگان و سخاوتمندانه! اینكه فرمودند: ﴿إِنَّ اْلإِنْسانَ لَفی خُسْرٍ﴾[1] همین است. ▫️ هیچ دانشجو به این اكتفا نكند كه من حالا لیسانس شدم، نه خیر! بالاتر از لیسانس هم هست، فوق لیسانس هم هست، دوران دكترا هم هست، حداقل تلاشتان این باشد كه استاد دانشگاه بشوید؛ حالا اگر محقق شدید، مبتكر شدید، فناور شدید و نوآور شدید كه راه فراوان است چه بهتر! این حداقلتان است كه بتوانید كاملاً دانشجویان بعدی را تربیت كنید. یك روحانی هم همین طور است، یك طلبه هم همین طور است. کسی که از همان اول قصد كرده كه مثلاً یك مقصد خاص داشته باشد، این نه خودش را شناخت نه را شناخت. [1]. سوره عصر، آیه2. 📚 سخنرانی در جمع دانشجویان تاریخ: 1383 🆔 @a_javadiamoli_doross \
💠 عدل مهدوی 🔹 برنامه رسمی حضرت ولیّ عصر (عجل الله تعالی فره الشریف) اجرای است و اگر جهان تشنه ظهور و حضور آن حضرت است، برای اینكه آن حضرت است و اگر انقلاب اسلامی بركتی دارد، محصول آن ذات مقدس است. 🔹 وقتی قرآن كریم از امامت سخن به میان می ‌آورد، آن عنصر محوری امامت را تذكر می‌ دهد و می ‌فرماید: ﴿لا ینالُ عَهْدِی الظّالِمینَ﴾؛[1] یعنی امامت و این عهد باید به افراد شایسته برسد و به ظالم نمی ‌رسد. [این عهد] به جاهل و فاسق هم نمی ‌رسد، اما آنچه كه عنصر محوری امامت و رهبری است جریان است فرمود: ﴿لا ینالُ عَهْدِی الظّالِمینَ﴾، البته ظلم اعتقادی و اخلاقی هم مشمول همین عنوان است، لكن بارزترین مصداق ظلم همان است این اصل اول و چون وجود مبارك حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) خلیفه خداست او هم اگر بخواهد سمتی بدهد كسی را نصب بكن،د ابلاغی بدهد و شأنی را به كسی واگذار كند «لا ینال عهده الظالِمین»، چون ممكن نیست که عهد خدا به عادل برسد ولی عهد عادل به ظالم برسد. بنابراین كسی نیابت عام یا خاص از وجود مبارك ولی عصر خواهد داشت كه آن حضرت به او رسیده باشد «و لا ینال عهده الظالِمین». 🔹 جریان نصرت، سربازی و تخصص هم به شرح ایضاً؛ اگر كسی خواست شاگرد آن حضرت باشد پژوهشگر و محقق درباره آن حضرت باشد درباره او سخنی گفته باشد گفتاری ارائه كرده باشد مقال یا مقالتی را نشان داده باشد، همه اینها آن حضرت است باز «لا ینال فیضه الظالمین»، قهراً وضع ما هم باید روشن بشود، این هم اصل دوم. ما كه در این رشته تلاش و كوشش می‌ كنیم به این امید [هستیم] كه عهد او به ما برسد كه او هم به ما عنایتی بكند. این را می‌ دانیم كه آن حضرت به ظالم عنایتی ندارد، چون با همان دستی كه را گرفته است باید با همان دست را به جامعه منتقل كند، به شاگردان و به عالمان منتقل كند، چه نیابت عام و چه نیابت خاص، چه رشته تخصصی و چه رشته تعممی، بالأخره اگر كسی بخواهد به وجود مبارك ولی عصر منتصب بشود باید بداند كه «لا ینال عهده الظّالِمین». 🔹 مطلب بعدی آن است كه مهمترین كاری كه امام انجام می‌دهد است، این عدل یك مثلث میمونی می ‌طلبد. و حكومتی عادل می ‌شود كه عدل باشد یك، عادل باشد دو، امتش عدل خواه باشند سه. اگر قانون مشكل داشت یا مجری قانون ها كه مشكل داشت یا جامعه مشكلی داشتند، بالأخره مستقر نمی ‌شود. در حكومت اسلامی خاندان عصمت و طهارت آن دو اصل محقق بود، یعنی قانون الهی بر اساس عدل بود كه ابدا در حرم امن این قانون ظلمی را پیدا نمی ‌كرد، ظلم باطل است و در حریم قرآن راه ندارد ﴿لا یأْتیهِ الْباطِلُ مِنْ بَینِ یدَیهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ﴾[2] و مانند آن، می ‌ماند حاكم كه اینها عدل ممثلند. پس هم قانون قانون عدل است و هم رهبر رهبر عادل، مشكل مهم جامعه است كه وظیفه ما هم از نظر با آن حضرت مشخص می‌ شود، هم ترویج مكتب حضور و مشخص می ‌شود و ما هم كه به عنوان آن حضرتیم وظیفه ما مشخص می‌ شود. جامعه اگر عادل نباشد و عدل خواه نباشد، آن و مهدوی محقق نخواهد شد. [1]. سوره بقره، آیه124. [2]. سوره فصلت، آیه42. ولایت_عظمی_عجل_الله_تعالی_فرجه_الشریف 📚 سخنرانی در جمع مسئولین بنیاد مهدویت تاریخ: 1389/03/21 🆔 @a_javadiamoli_doross
💠 فیض الهی 🔹 از سابق می ‌گفتند انسان وقتی نزد مولا می ‌رود, چیزی باید به عنوان هدیه ببرد كه آنجا نباشد, یك؛ نبودن آن هم كمال باشد نه نقص, دو. ما اگر نزد ذات اقدس الهی می‌ رویم كه باید برویم حتماً نباید با دست خالی برویم و باید چیزی ببریم, اگر آن چیز علم و عمل و تلاش و كوشش باشد كه اینها همه است, یك; ﴿ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ﴾,[1] دو; پس چیزی ما آنجا نبردیم كه نباشد! معدن علم آن‌جاست, معدن كمال آن‌جاست, معدن قدرت آن‌جاست. آنچه او به ما داد كه نباید به عنوان زادراه یا به عنوان هدیه به پیشگاه او ببریم، آن‌جا جز فقر و عجز و ذلّت نیست، اگر گفتند: «در كوی او شكسته‌ دلی می خرند و بس»[2] یعنی همین. ما آوردیم و سلامتِ او در شكستگی آن است, فقر و فلاكت و مسكنت آوردیم، این «مَولای یا مَولای أنتَ الخالِقُ وَ أنَا المَخلُوقُ, أنتَ القَوی وَ أنَا الضَعیفُ»[3] همین است; یعنی به بارگاه الهی عجز و مسكنت و ضعف و جهل و جهالت و «وَ ارحَم عَبدَكَ الجَاهِلَ»,[4] یعنی من جهل آوردم, شما با علم آن را حل كنید. اگر كسی ـ خدای ناكرده ـ بگوید ما چند سال زحمت كشیدیم علمی اندوختیم یا فلان كار خیر را انجام دادیم ـ بارها به عرضتان رسید ـ این طرز تفكّر, اسلامی حرف زدن و قارونی فكر كردن است, مگر قارون غیر از این می ‌گفت كه ﴿إِنَّما أُوتیتُهُ عَلی‏ عِلْمٍ عِنْدی﴾[5] من خودم زحمت كشیدم این را پیدا كردم؟! اگر كسی اسلامی حرف زد باید اسلامی فكر كند، اگر گفت من مسلمانم باید بگوید «مَا بِنَا مِن نَعمَةٍ فَمِنكَ»[6] نباید بگوید ما سی چهل سال زحمت كشیدیم علم پیدا كردیم, چه كسی این نعمت را داد؟ چه كسی این توفیق را داد؟ داشتن استاد خوب نعمت است، داشتن شاگرد خوب نعمت است, داشتن هم ‌بحث خوب نعمت است, داشتن هم‌ حجره خوب و رفیق خوب نعمت است ﴿ما بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ﴾، اینكه گفتند باشید یعنی همین. 🔹 مگر می ‌شود انسان یك رفیق خوبی, هم ‌بحث خوبی, شاگرد خوبی, استاد خوبی, كتاب خوبی نصیب او بشود و نباشد؟! اگر ذات اقدس الهی بخواهد یك دانشجو یا طلبه ‌ای را خوب بپروراند, همه این وسایل را برای او فراهم می ‌كند؛ رفیق خوب, هم ‌حجره خوب, هم ‌اتاق خوب, استاد خوب, شاگرد خوب, كتاب خوب برای او فراهم می ‌كند طولی نمی ‌كشد كه او استاد حوزه و دانشگاه می‌ شود، دیگر نباید بگوید ما چند سال زحمت كشیدیم عالِم شدیم, در تمام این مدت ‌ها دیگری بود كه او را راهنمایی می‌ كرد «مَا بِنَا مِن نَعمَةٍ فَمِنكَ». [1] . سوره نحل، آیه53. [2] . دیوان حافظ، غزل شماره39. [3] . المزار الکبیر(لابن المشهدی)، ص174 و 175. [4] . الاقبال، ج1، ص136. [5] . سوره قصص، آیه78. [6] . مصباح المتهجد، ج1، ص63. 📚 درس اخلاق تاریخ: 1393/02/18 🆔 @a_javadiamoli_esra