-تصویر اول اشتیاق را در کجا دیدی؟ در کدام سو دست بر آسمان می‌چرخانی؟

اصلاً سیسش و خیلی خیلی ریلکس، پا جفت کرده و داره آب‌میوهَ‌ش و [ نوش‌جان ] می‌کنه

آسمون از اون دسته مخلوقاته که حیرت انگیز به معنای واقعی کلمه‌ست.

- تصویر دوم حلما بگو سیب

عزیزم، غم غم دل‌تنگیه؛ شرح ناپذیره و طاقت‌فرسا. عزیزم، غم غم دل‌تنگیه؛ شرح ناپذیره و طاقت‌فرسا. عزیزم، غم غم دل‌تنگیه؛ شرح ناپذیره و طاقت‌فرسا. عزیزم، غم غم دل‌تنگیه؛ شرح ناپذیره و طاقت‌فرسا.

ما آدمِ دوری نبودیم آقارضا راه بیا با ما

عشق بذر آفتاب‌گردان است و نور هرجا بتابد آن‌جا جوانه سبز می‌کند روز خوب، ته ماندهٔ توبرهٔ بذر است. مطیع نور است و مزین به زیبایی. روزی که خوب باشد را از سحرش نیز بجوی، چرا که سحرگاه معروف است به [ چای ]. نیز بعد از ظهر ها، همین‌چُنین آخرشب‌ها. آمده است چای باید لبریز و لبسوز و لبدوز باشد. راستش را بخواهی بعد از کارهای توان‌سوز؛ دم کردن چای همراه غنچه‌های خشک شدهٔ محمدی و چوبهٔ دارچین، از روزی معمولی [ روز خوب ] می‌سازد. - نرگس | در ستایش چای و بارون

امّا اشعار. عجیب قلب و به بازی می‌گیرن. [ بس که آزاد خواهم شد از تکرار هجاهای همهمه ] - اشعار شاملو | 02

امّا در کشاکش این جنگ بی‌شکوه و پاکیزگی این آب، آزاد خواهم شد.

از نامهٌ هشتم سلام، هر بار سلیقه به خرج می‌دم و شماره‌بندی می‌کنم تا برسونم دستت این دغدغهَ رو روح‌انگیز. این‌جا شهریوره ولی هوا هوای پائیزه و غم‌زده. اون‌جا چه‌طور؟

هرشب. از ابتدا تا انتها را هزار بار مرور می‌کنم. «برای کدام عملِ انجام شده‌ام، درب خانهٔ دلم به بغض، روی خوش نشان داد و مهمان‌ نوازی‌اش گُل کرد؟»