💠 راه نجات
🔹 ما یک جزم داریم که وادی خاص خودش را دارد، یک عزم داریم که حوزه خاص خودش را دارد، «بینهما بین الارض و السماء» است که عاملی باید اینها را هماهنگ کند. #عالم_بی_عمل مشکل جزمی ندارد، مشکل عزمی دارد «مَا ضَعُفَ بَدَنٌ عَمَّا قَوِیتْ عَلَیهِ النِّیة»، نه «قَوِی عَلیه العِلم». فرمود: اگر #نیت قوی بود، آن نیروی عزم قوی بود، قصد قوی بود، تصمیم قوی بود، بدن اظهار ضعف نمی کند و هر کاری می خواهد انجام می دهد، چون مطلبی که حق است روشن شد و محور تصمیم گیری هم که قوی است؛ لذا بدن اظهار ضعف نمی کند. اگر این چنین شد به ما گفتند حالا که شما می ارزید:
تو نیک و بد خود هم از خود بپرس ٭٭٭ چرا بایدت دیگری محتسب
اگر این چنین شد، اوّل به ما می گویند: ببینید فلان علما چه می گویند؟ زهّاد چه می گویند؟ بعد می گویند که تو بزرگ تر از آنی، ببین امام چه کار کرده؟ بعد می گویند تو بزرگ تر از آنی، ببین پیغمبر چه کار کرده؟ بعد می گویند تو بزرگ تر از آنی، ببین خدا چه فرموده است؟ از ما توقّع این سه ضلعی را دارند.
🔹 این از بیانات نورانی وجود مبارک #امام_رضا_سلام_الله_علیه است که مرحوم صدوق در تحف العقول نقل کرده که #مؤمن وقتی مؤمن است که امام را ـ نه علما را ـ الگوی خود قرار دهد، بعد از این بالاتر پیغمبر را الگوی خود قرار دهد، بعد از این بالاتر خدا را الگوی خود قرار دهد.[1] آن مقام اسمای حسنای خدا و ذات خدا که از حریم بحث بیرون است، کارهای خدا برای بنده خدا الگوست، کارهای پیغمبر الگوست، کارهای امام الگوست؛ اما آن مقام وحی یابی و نبوّت و رسالت و شریعت آوری و رابطه بین فرشته ها و اینها از حریم بحث بیرون است. کارهایی که پیامبر می کرد، آن مقام ولایت و امامتی که می گوید: «مَا كُنْتُ أَعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَه»[2]، آنها از حریم بحث بیرون است؛ اما این کارهایی که اینها می کنند الگوی ما هستند. فرمودند: #مؤمن وقتی مؤمن است که ببیند خدا چه کرده است؛ خدا اَسرار غیب را برای همه نمی گوید، شما هم اَسرارتان را برای همه نگویید: ﴿عالِمُ الْغَیبِ فَلا یظْهِرُ عَلی غَیبِهِ أَحَداً﴾؛[3] فرمود خداوند اَسرار را حفظ می کند، آبروی مردم را حفظ می کند، شما هم همین کار را بکنید!
به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات ٭٭٭ بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن[4]
اَسرار مردم را حفظ کردن، غیب را برای هر کسی نگفتن؛ نه غیب خود را و نه غیب دیگری را! حضرت استدلال کرد و فرمود که خداوند غیب را می داند، ولی برای هر کسی نمی گوید: ﴿عالِمُ الْغَیبِ فَلا یظْهِرُ عَلی غَیبِهِ أَحَداً﴾، شما هم اَسرار خود و دیگران را حفظ کنید، چیزی را که شنیدید فوراً منتشر نکنید! این سنّتی است که تأسّی کردن به کار ذات اقدس الهی است.
🔹 به پیامبرتان تأسّی کنید، برای اینکه خدا به پیامبر فرمود: ﴿خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلین﴾؛[5] این طور با مردم رفتار کنید، چه اینکه پیغمبر این طور بود. به ائمه(علیهم السلام) تأسّی کنید، برای اینکه آنها این طور بودند که از #صابرین بودند: ﴿فِی الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حینَ الْبَأْسِ﴾.[6] شما بالاخره خلیفه امام هستید و امام خلیفه پیامبر است و پیامبر خلیفه الله است و هر خلیفه ای باید به «مستخلف عنه» خود تأسّی کند، این مقامات را برای ما قرار داده است.
🔹 بنابراین ما می توانیم در بهشت به سر ببریم. این همه خون های پاکی که در این سرزمین ریخته شده، چرا ایران بهشت نشود!؟ وقتی که وجود مبارک رسول خدا درباره حضرت امیر (سلام الله علیه) می فرماید: «أَنَا مَدِینَةُ الْحِكْمَةِ وَ هِی الْجَنَّةُ وَ أَنْتَ یا عَلِی بَابُهَا»؛[7] من شهر حکمت هستم و این حکمت، بهشت است و تو دَرِ بهشت هستی، چرا ما ایران را بهشتی نکنیم!؟ با این همه شهادتی که عزیزان ما، #جانبازان که عزیزان ما، فداکاری هایی که #آزادگان ما کردند، این کار شدنی است، مقداری تلاش و کوشش می خواهد که به ما گفتند: «زِنُوا قَبْلَ أَنْ تُوزَنُوا» که به بیان نورانی امام صادق (سلام الله علیه)، مهم ترین راه گشا و کلید است.
[1]. تحف العقول، ص442.
[2]. الكافی(ط ـ الإسلامیة)، ج1، ص98.
[3]. سوره جن، آیه26.
[4]. دیوان حافظ، غزل393.
[5]. سوره اعراف، آیه199.
[6]. سوره بقره، آیه177.
[7]. الامالی(للصدوق)، ص388.
#خلیفه_الهی
#عزم_و_جزم
#الگوی_سه_گانه
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
📚 درس اخلاق
تاریخ: 1394/05/22
🆔 @a_javadiamoli_esra
💠 ارث انبیاء علیهم السلام
▪️ شهادت مظلومانه #جواد_الامة و_الائمه امام نهم (صلوات الله علیه) را به پیشگاه ذخیره عالم بقیة الله (ارواح من سواه فداه) تسلیت عرض می كنیم. از امام جواد (سلام الله علی آبائه الاطیبین و ابنائه الانجبین) رسیده است كه شما هرگز علم را به سن و سال خلاصه نكنید، مقام را به كسب ندانید. گاهی خداوند نبوت را در دوران كودكی نصیب كسی چون عیسای مسیح می كند، امامت را هم در دوران خردسالگی نصیب من كرد. این سخن نه تنها از امام جواد (سلام الله علیه) است، قبل از امام جواد وجود مبارك #امام_رضا (صلوات الله و سلامه علیه) آمده است. وقتی به امام رضا عرض كردند شما در نامه ای كه برای فرزند خردسالتان جواد می نویسید چطور با تجلیل و تكریم نامه می نویسید و هنوز او متأهل نشد او را با كنیه خطاب می كنید و ابو جعفر می گویید؟ چون خطاب به این كنیه نشانه تكریم است. به امام هشتم عرض كردند چطور شما برای فرزند خردسالتان با جلال و شكوه نامه می دهید؟ نامه ای كه حضرت از مرو به مدینه می نوشت برای فرزند خردسالش با كنیه این نامه را شروع می كرد. وجود مبارك امام هشتم (سلام الله علیه) در جواب فرمود: «إِنَّا أَهْلُ بَیتٍ یتَوَارَثُ أَصَاغِرُنَا أَكَابِرَنَا»[1] ما خاندانی هستیم كه فرزندان خردسال ما از بزرگان ما علوم و معارف الهی را به #ارث می برند و خداوند همان طوری كه در دوران كودكی عیسی مسیح را به پیامبری رسانده است قطعاً ابو جعفر كه خلیفه وقت است و وصی من و امام بعد از من است، در دوران خردسالی و كودكی به مقام والای امامت می رساند.
▫️ مطلب مهم كه در جمع شما فضلا و طلاب قابل طرح است این است كه برادران و خواهران عزیز طلبه، علم آن نیست كه انسان در كتاب ها بخواند، علم آن نیست كه انسان از استاد یاد بگیرد، علم چیز دیگری است. آنچه از استاد به انسان رسید، آنچه از كتاب به انسان رسید و آنچه از درس و بحث انسان رسید با یك سلسله و علل و عوامل هم از یاد آدم می رود. ما به علمی احتیاج داریم كه ما را ببرد، نه از ما برمد! همان طوری كه زندگی در دنیا بدون علم دشوار است، در سفر مرگ بدون علم بسیار سخت است! سفر مرگ ـ ورود به برزخ ـ كار آسانی نیست. یك آدم نادان گمراه است و كسی او را راهنمایی نمی كند؛ دست ما هم در برزخ كوتاه است و به دامن خیلی ها نمی رسد. علمی می خواهیم كه با ما #همسفر باشد، در آخر عمر با ما باشد، در فشار مرگ با ما باشد، در برزخ با ما باشد، در قیامت با ما باشد. علمی كه از مدرسه ها آموخته ایم آن علم هم ممكن است در اواخر عمر رخت بربندد. اگر علمی در جان ما جا كرد و صاحبخانه شد نه مهمان، او با ما هست، وقتی با ما بود ما راحت نفس می كشیم؛ یعنی دوران پیری دوران راحتی ماست دوران احتضار لحظه رفاه ماست، هنگام مرگ لحظه آرامش ماست، چون نوری به همراه ماست كه ما را از هر خطر #حفظ می كند.
▪️ در بیان نورانی #امام_رضا_سلام_الله_علیه ملاحظه فرمودید كه در عظمت امام جواد (سلام الله علیه) فرمود: «إِنَّا أَهْلُ بَیتٍ یتَوَارَثُ أَصَاغِرُنَا أَكَابِرَنَا»؛ فرمود ما خاندانی هستیم كه كوچك های ما از بزرگ های ما #ارث می برند. اگر كسی به جایی وابسته بود پیوسته بود به او به ارث می رسد. اگر كسی خود را به كسی بچسپاند خود را به او بپیونداند از او ارث نمی برد. علماء كه وارثان انبیایند، نه چون درس می خوانند، نه چون بحث می كنند، نه چون كتاب می نویسند، اینها كار آسانی است! چند سالی انسان زحمت می كشد عالم می شود و بعد از یك مدتی هم به تدریج من آنچه خوانده ام همه از یاد من برفت ﴿وَ مِنْكُمْ مَنْ یرَدُّ إِلی أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَی لا یعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَیئًا﴾[2] اگر در سایه این علم كه كسب علم #عبادت است، #عمل_صالح بود و آن عمل صالح مایه افزایش این علم شد، انسان را كم كم به خاندان پیغمبر مرتبط می كند، وقتی مرتبط كرد از آنها #ارث می برد. ارث با كسب نیست ارث با وابستگی است.
[1]. الخرائج و الجرائح، ج2، ص899.
[2]. سوره نحل، آیه70.
#سالروز_شهادت_امام_جواد_علیه_السلام
#وابستگی_به_اهل_بیت
#علم_و_عمل
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
📚 سخنرانی در حوزه علمیه امام صادق علیه السلام قزوین
تاریخ: 1374/02/17
🆔 @a_javadiamoli_esra
💠 اسلام خدا پسند
🌺 در جریان #غدیر وجود مبارک پیغمبر (علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) آن سیزده سالش را در مکه گذرانده و ده سالش را در مدینه به پایان رسانده، دیگر حالا یکی دو ماه به آخر عمر حضرت که رحلت کند. کلّ این جزیرة العرب را اسلام [فرا] گرفته، همه کفار و مشرکان و منافقان همه اسلحه را گذاشتند زمین، ﴿إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ﴾؛[1] پس هیچ هراسی در جزیرة العرب نبود، دستور «حجة الوداع» آمد وجود مبارک حضرت اعلام عمومی کرد عده زیادی از مدینه تا آنها که مقدورشان بود به طرف «بیت الله» حرکت کردند و مسئله عمره تمتع را انجام دادند، مسئله حج را انجام دادند، جریان عرفات و مشعر و منا و همه این مراسم را انجام دادند، برگشتند از مکه به سرزمینی رسیدند که این آیه نازل شد ﴿یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیكَ﴾؛[2] یعنی دوران پایان عمرت رسیده باید جانشین تعیین کنی و جانشین را خدا باید تعیین کند.
🌺 مسئله نبوت، مسئله رسالت، مسئله امامت اینها کسبی نیست. یک بیان نورانی #امام_رضا_سلام_الله_علیه دارد که مرحوم کلینی در جلد اوّل کافی این را نقل کرد. وقتی حضرت وارد در سرزمین خراسان شد آن جا نه تنها حوزه علمیه شد، بلکه #منطقه_بین_المللی_فرهنگی شد، همه مردم و رؤسای ادیان از نقاط دور و نزدیک به بارگاه امام رضا (سلام الله علیه) در خراسان مشرف شدند؛ نه تنها مثل امام صادق بود که آن جا حوزه علمیه شد، بلکه صبغه بین المللی پیدا کرد. حضرت آن طوری که مرحوم کلینی نقل می کند فرمود مسئله روز در خراسان چیست؟ عرض کردند که #مسئله_امامت است که آیا سقیفه حق است یا غدیر حق است، آیا امام را مردم انتخاب میکنند یا خدا تعیین می کند؛ حضرت شروع کرد آن بیان نورانی آسمانی را بیان کردن، فرمود امام کسی است که «وَاحِدُ دَهْرِهِ لَا یدَانِیهِ أَحَد ... وَ هُوَ بِحَیثُ النَّجْمُ مِنْ یدِ الْمُتَنَاوِلِینَ وَ وَصْفِ الْوَاصِفِینَ فَأَینَ الِاخْتِیارُ مِنْ هَذَا وَ أَینَ الْعُقُولُ عَنْ هَذَا»؛[3] امام مثل آفتاب است، امام مثل ماه است، در دسترس کسی نیست، عصمت لازم است، عصمت را هیچ کس تشخیص نمی دهد مگر ذات اقدس الهی، علم غیب لازم است و هیچ کس نمی داند مگر خدا و مگر می شود امام را بشر تعیین کند؟! این بیان نورانی مفصّلی است که مرحوم کلینی در همین جلد اوّل کافی که نقل کرده است آمده است. فرمود: در تمام روزگار او یک تن است «وَاحِدُ دَهْرِهِ لَا یدَانِیهِ أَحَد... وَ هُوَ بِحَیثُ النَّجْمُ مِنْ یدِ الْمُتَنَاوِلِینَ وَ وَصْفِ الْوَاصِفِینَ فَأَینَ الِاخْتِیارُ مِنْ هَذَا وَ أَینَ الْعُقُولُ عَنْ هَذَا»، امام این است.
👇👇👇👇👇
💠 بأبی أنت و امّی یا حجّة الله
🔹 همه شما ـ ان شاء الله ـ به وجود مبارك ولیعصر وابسته هستید، به هر حال از شاگردان و فرستاده های آن حضرت هستید! وجود مبارك امام زمان (ارواحنا فداه) دو كار می كند كه یكی مهم است و دیگری أهم، ـ این بارها به عرض شما رسید ـ آن كار مهم, كار اجرای عدل و داد است كه «یمْلَأُ اللَّهُ بِهِ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلا»،[1] كار مهمی است و آن به عهده #مسئولین است، همه ما هم در این جهت سهیم هستیم و كاری هم أهمّ از عدل و أهمّ از داد می كند كه فرمود به بركت حضرت, ذات اقدس الهی «وَضَعَ اللَّهُ یدَهُ عَلَی رُءُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهَا عُقُولَهُمْ وَ كَمَلَتْ بِهِ أَحْلَامُهُم»،[2] به بركت دست حضرت با ذات اقدس الهی عقل مردم زیاد می شود؛ این به مراتب بالاتر از عدل است! چون جامعه ای عدل مدار است كه #عقل_محور باشد؛ جامعه عقل محور است كه عدل را تحمل می كند! نه بیراهه می رود و نه راه كسی را می بندد, نه اختلاس می كند و نه بی عرضگی نشان می دهد، این كار اصلی شما علماست كه جامعه را به #عقل, به #فهم, به #علم, به #درایت دعوت كنید! هر وقت ما این حدیث نورانی را می بینیم واقعاً برای ما حیرت آور است! جامعه را می شود عادل كرد، امّا چطور جامعه را عاقل كنیم؟ فرمود به بركت حضرت دستی روی سر مردم كشیده میشود که عقل مردم كامل می شود، این چه كاری است؟! این مهم ترین كار به دست شما علماست؛ كاری كه عوامانه است را، نه انجام دهیم و نه تشویق كنیم! عوام را بالا بیاوریم و به فكر عوامی نباشیم كه مردم چه می خواهند, به مردم بگوییم شما چه بخواهید؟ نه ببینیم مردم چه می خواهند و همان را بگوییم! باید به مردم بگوییم که شما چه بخواهید! بعد آن #معارف_بلند_قرآن_و_روایات را برای مردم بازگو كنیم، این كارِ اصلی شما شاگردان ولی عصر است! حضرت كار اهمّش این است كه اول جامعه را عاقل می كند، بعد كار مهمّش این است كه #عدل_و_داد را در جامعه گسترش می دهد.
🔹 #جامعه_عاقل را، می شود به عدل و داد دعوت كرد؛ امّا اگر عاقل نباشند، چطور شما می خواهید عدل را پیاده كنید؟ این طرف را ببندید، آن طرف زیرمیز؛ این طرف را ببندید، آن طرف روی میز؛ جامعه عاقل را می شود عادل كرد، وگرنه با زور و بگیر و ببند این بسیار مشكل است كه انسان بتواند جامعهای را پُر از #عدل_و_داد كند؛ آن وقت 313 تن هم شاگردی مثل امام دارد، این البته می تواند جامعه را اداره كند. چه قدرتی را ذات اقدس الهی به این ذخیره اوّلین و آخرین داد، خدا می داند! این است كه وجود مبارك #امام_رضا_سلام_الله_علیه وقتی نام مبارك حضرت برده می شود به احترام نام حضرت بلند می شود و دست بر بالای سر می گذارد برای همین است! #امام_رضا_سلام_الله_علیه این كار را كرد! وقتی نام مبارك حضرت را در حضورش بردند، به احترام وجود مبارك ولی عصر برخاست و دست بر بالای سر گذاشت،[3] این كار عادی نیست! كلّ این جهان را اول #عاقل می كند, بعد #عادل می كند: «بأبی أنت و امّی یا حجّة الله».
[1]. كتاب سلیم بن قیس الهلالی، ج2، ص567؛ بحار الأنوار (ط ـ بیروت)، ج36، ص316.
[2]. الكافی (ط ـ الإسلامیة)، ج1، ص25.
[3]. مستدرك سفینة البحار ج8، ص629؛ «و روی أیضاً عن مولانا الرّضا (علیه السلام) فی مجلسه بخراسان، قام عند ذكر لفظة القائم و وضع یدیه فی رأسه الشریف وقال: اللَّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَهُ وَ سَهِّلْ مَخْرَجَه»؛ «و روی العلاّمة المامقانی فی رجاله فی دعبل، عن محمّد بن عبدالجبار فی مشكاة الأنوار أنه لمّا قرأ دعبل قصیدته المعروفة علی الرّضا (علیه السلام) و ذكر الحجّة (علیه السلام) إلى قوله: «خروج إمام لا محالة خارج ٭٭٭ یقوم علی اسم الله والبركات» وضع الرّضا (علیه السلام) یده علی رأسه و تواضع قائماً و دعا له بالفرج» .
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
📚 سوره مبارکه شوری جلسه 18
تاریخ: 1394/03/12
🆔 @a_javadiamoli_esra