من ادمیم که ۹۰ درصد مواقع فکر میکنم آدمای دورم دارن به زور تحملم میکنن ؛ حتی اگه اصلا همچین چیزی نباشه .. برای همین خیلی وقتا سعی میکنم فاصله بگیرم که یه وقت اذیت نشن و اونا فکر میکنن من اونارو دوست ندارم یا برام اهمیتی ندارن ..

این واقعا خود درگیری محضه .

-بیکلامِ‌محزونِ‌من-

اصن انقدر شدتِ امیدواریم به زندگی زیاده که هروقت دارم واسه هفته های بعدی یا ماهای بعدی برنامه میریزم یهو با گفتنِ جمله‌ی « یهو اصن تا اون موقع مردی » بیخیال میشم و میرم یه گوشه افسردگی میگیرم🗿

https://eitaa.com/joinchat/13828525C8d34ef1165 مرضیه🪐

دلشوره‌‌ی ما بود ، دل آرامِ جهان شد . .

از خودم ، خودم ، خودم ، خودم متنفرم .

منِ قبلی خیلی بهتر بود ؛ قبلا من قوی بودم به این راحتی گریه نمیکردم انقدر مهم نبود رفتار ادما برام ولی الان ضعیف شدم خیلی ضعیف .. انقدر ضعیف که همه میتونن اذیتم کنن ..

مزخرف تر از باگای ایتا وجود نداره .

[دیگه قلبم بی حسه از‌ الان]

میشود یکجا‌ بشینیم‌ من‌ فقط‌ گریه‌ کنم؟ چند‌ سالی‌ گریه‌ دارم ، بعدِ اتمامش‌ بریم . .