انقدر شدتِ امیدواریم به زندگی زیاده که هروقت دارم واسه هفته های بعدی یا ماهای بعدی برنامه میریزم یهو با گفتنِ جملهی « یهو اصن تا اون موقع مردی » بیخیال میشم و میرم یه گوشه افسردگی میگیرم
میشود یکجا بشینیم من فقط گریه کنم؟
چند سالی گریه دارم ، بعدِ اتمامش بریم . .
« آدمی که یه اشتباهی کرده اما واقعا از کارش پشیمونه رو ببخشید »
چون اون به خاطر کاری که کرده همش خودشو داره سرزنش میکنه و حتی گاهی وقتا از خودش بدش میاد ؛
و اینکه شما هی یاد آوری کنید کارشو واقعا باعث نابودیش میشه ..