eitaa logo
روشنا بوشهر
833 دنبال‌کننده
3.5هزار عکس
3.8هزار ویدیو
137 فایل
ارتباط با ادمین کانال: @Mahdiyar6167
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
🌹بزرگداشت اولین شهید روحانی استان بوشهر در مبارزه با رژیم ستمشاهی شهید آیت الله حاج شیخ ابوتراب عاشوری 🌖 روشنا_بوشهر
♦️ منطقه در یک نگاه | ۹ اسفند ۱۴۰۰ 1️⃣ طی درگیری‌های شدید در جنوب غرب مأرب، نیروهای صنعاء موفق شدند کنترل یک منطقه «السوم» را در اطراف این شهر به دست گیرند. 2️⃣ رئیس جمهور فرانسه و ولیعهد عربستان سعودی طی یک تماس تلفنی گفتگو کردند. 3️⃣ «علی اصغر خاجی» دستیار ارشد وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در امور ویژه سیاسی با فیصل مقداد وزیر خارجه سوریه دیدار کرد. 4️⃣ معاون وزیر دفاع عربستان سعودی در سفری به امارات با ولی‌عهد ابوظبی دیدار و گفت‌وگو کرد. 5️⃣ وزیر صنعت، تجارت و گردشگری بحرین بر علاقه‌مندی این کشور برای توسعه همکاری با سوریه تأکید کرد. 6️⃣ وزیر مهاجرت لبنان با مقامات سوریه دیدار و در خصوص تسریع در روند بازگشت آوارگان سوری رایزنی کرد. 7️⃣ «زیاد النخاله» دبیر کل جنبش جهاد اسلامی فلسطین طی یک سخنرانی از همه گروه‌های مقاومت فلسطین خواست که برای دفاع از قدس و مسجدالاقصی، در نهایت آمادگی قرار داشته باشند. 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️گذری‌ کوتاه بر ویژگیهای‌ظاهری‌ و باطنی (ع) 🔷 (ع)، امام‌ هفتم ما شیعیان،‌ که پس از شهادت پدرشان امام‌ جعفر صادق (ع) به رسیدند، و از سال ۱۴۸ تا ۱۸۳، یعنی به مدت ۳۵ سال رهبری شیعیان را بر عهده داشتند. ایشان با چهار تن از یعنی ، ، و بودند که همگی در ضدیت با شیعه قرار گرفته، اختناق و فشار بسیاری را متوجه (ع) و اصحابشان نموده بودند. نام امام، و لقب آن حضرت، (ع) کنیه آن امام و ابوابراهیم است. شیعیان و دوستداران لقب  به آن حضرت داده‌اند. ولادت (ع) روز یکشنبه هفتم ماه صفر سال ۱۲۸ هجری در ابوأ اتفاق افتاد. دوران‌ (ع) مقارن بود با سال‌های آخر خلافت منصور عباسی، و در دوره خلافت هادی و ۱۳ سال از دوران خلافت هارون که سخت‌ترین دوران عمر آن حضرت به شمار آمده است. 🔷 (ع) از حدود ۲۱ سالگی براساس وصیت پدر بزرگوارشان و به امر خداوند متعال به رسیدند، و زمان امامت آن حضرت ۳۵ سال و اندکی بود که مدت امامت حضرت، از همه ائمه بیشتر بوده است، البته غیر از حضرت ولی عصر (عج). (ع) دارای قامتی معتدل بودند. صورتشان نورانی و گندمگون و رنگ مویشان سیاه و انبوه بود. بدن شریفشان از زیادی عبادت ضعیف شده بود، ولی همچنان روحی قوی و قلبی تابناک داشتند. (ع) به تصدیق همه مورخان، به و عبادت بسیار معروف بوده اند. حضرتشان از عبادت و سخت‌کوشی، به معروف، و در سخاوت و بخشندگی مانند نیاکان بزرگوار خود بودند. (ع) کیسه‌های ۳۰۰ دیناری و ۴۰۰ دیناری و ۲۰۰۰ دیناری بین ناتوانان و نیازمندان تقسیم می‌کردند. از (ع) روایت شده است که فرمودند: «پدرم پیوسته مرا به  داشتن و کَرَم کردن سفارش می‌کرد». 🔷 (ع) با آن کَرَم و بزرگواری و بخشندگی خود، بر تن می‌کردند. چنانکه نقل کرده‌اند: لباس خشن‌ می‌پوشیدند و همینطور بودند، و این خود نشان دیگری است، از بلندی روح و صفای باطن و بی‌اعتنایی آن امام به زرق و برق‌های گول زننده دنیا. (ع) نسبت به همسر و فرزندان و زیردستان بسیار و بودند. همیشه در اندیشه و بیچارگان بودند، و پنهان و آشکار به آنها کمک می‌کردند. برخی از فقرای مدینه او را شناخته بودند، اما بعضی - پس از تبعید حضرت از مدینه به بغداد - به کرم و بزرگواریش پی بردند و آن وجود عزیز را شناختند. (ع) به تلاوت قرآن مجید انس زیادی داشتند. قرآن را با صدایی حزین و خوش تلاوت می‌کردند، آنچنان که مردم در اطراف خانه آن حضرت گرد می‌آمدند و از روی شوق و رقت گریه می‌کردند. 🔷بدخواهانی بودند که آن حضرت و اجداد گرامیش را - روی در روی - بد می‌گفتند و سخنانی دور از ادب به زبان می‌راندند، ولی آن حضرت با و شکیبایی با آنها روبرو می‌شدند، و حتی گاهی با احسان آنها را به صلاح می‌آوردن و متنبه می‌ساختند. تاریخ، برخی از این صحنه‌ها را در خود نگهداشته است. لقب‌ از همینجا پیدا شد. یعنی نگهدارنده و . این رفتار در برابر کسی یا کسانی بوده که از راه جهالت و نادانی یا به تحریک دشمنان به این کارهای زشت و دور از ادب دست می‌زدند. و آن حضرت کم کم، بر آنان و اهل بیت علیهم‌ السلام را روشن می‌ساخت، اما آنجا که پای گفتن کلمه حق - در برابر سلطان و خلیفه ستمگری - پیش می‌آمد، (ع) می‌فرمودند: «قُلِ الحَقَّ و ان کان فیه هُلاکُک، فَانَّ فیهِ نَجاتُک؛ را بگو، اگر چه هلاک تو در آن باشد، زیرا تو در همان است». ارزش‌ والای‌ به اندازه‌ای است که باید افراد در مقابل حفظ آن نابود شوند. در - مانند صفات شایسته دیگر خود - نمونه بودند. 🔷با می‌نشستند و از بینوایان دلجویی می‌کردند. بنده را با آزاد مساوی می‌دانستند و می‌فرمودند: «همه، فرزندان آدم و آفریده‌های خدائیم». از ابوحنیفه نقل شده است که گفت: (ع) را در کودکی دیدم و از او پرسش‌هایی کردم، چنان پاسخ داد که گویی از سرچشمه ولایت سیراب شده است. به راستی ایشان و و و زبردست بود. محمد بن‌ نعمان نیز می‌گوید: (ع) را دیدم که می‌جوشید و می‌خروشید و بذرهای دانش به هر سو می‌پراکند. منبع: راسخون به‌نقل‌ از سایت‌ عصر شیعه 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️ در مورد احترام به و چیست؟ (بخش اول) 🔶گرچه عواطف انسانى و مسأله حق شناسى، به تنهایى براى رعایت احترام در برابر کافى است، ولى از آنجا که حتى در مسائلى که هم عقل در آن استقلال کامل دارد و هم عاطفه آن را به وضوح درمى یابد، سکوت روا نمى دارد، بلکه به عنوان در این گونه موارد را صادر مى کند در مورد آنقدر تأکید کرده است که در کمتر مسأله اى دیده مى شود. به عنوان نمونه به چند قسمت اشاره مى کنیم: 🔷الف ـ در چهار سوره از ، ، بلافاصله بعد از مسأله توحید قرار گرفته؛ این هم ردیف بودن دو مسأله بیانگر این است که تا چه حدّ براى و احترام قائل است. در سوره «بقره» آیه ۸۳ مى خوانیم: «لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً»؛ و در سوره «نساء» آیه ۳۶: «وَ اعْبُدُوا اللّهَ وَ لا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً»؛ و در سوره «انعام» آیه ۱۵۱ مى فرماید: «أَلاّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً»؛ و در سوره «اسراء» آیه ۲۳ نیز، این دو را قرین با هم مى بینیم: «وَ قَضى رَبُّکَ أَلاّ تَعْبُدُوا إِلاّ إِیّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً». 🔷ب ـ اهمیت این موضوع تا آن پایه است که هم و هم صریحاً توصیه مى کنند که حتى اگر و کافر باشند رعایت احترامشان لازم است. در سوره «لقمان» آیه ۱۵ مى خوانیم: «وَ إِنْ جاهَداکَ عَلى أَنْ تُشْرِکَ بِی ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِی الدُّنْیا مَعْرُوف؛ اگر آنها به تو اصرار کنند که مشرک شوى، اطاعتشان مکن، ولى در زندگى دنیا به با آنها معاشرت نما»! 🔷ج ـ در برابر و در قرآن مجید، در ردیف در برابر قرار داده شده، چنان که مى خوانیم: «أَنِ اشْکُرْ لِی وَ لِوالِدَیْکَ». [لقمان، ۱۴] با این که بیش از آن اندازه است که قابل احصاء و شماره باشد، و این دلیل بر عمق و وسعت و مى باشد. 🔷د ـ ، حتى را در برابر و اجازه نداده است. در حدیثى از (ع) مى خوانیم: «لَوْ عَلِمَ اللّهُ شَیْئاً هُوَ أَدْنَى مِنْ أُفّ لَنَهى عَنْهُ وَ هُوَ مِنْ أَدْنَى الْعُقُوقِ وَ مِنَ الْعُقُوقِ أَنْ یَنْظُرَ الرَّجُلُ إِلى والِدَیْهِ فَیُحِدَّ النَّظَرَ إِلَیْهِم». [۱] ... پی نوشت: [۱] «جامع السعادات»، جلد ۲، صفحه ۲۵۸ 📕تفسیر نمونه، آيت الله العظمی مکارم شيرازى، دارالکتب الإسلامیه، چ ۲۶، ج ۱۲، ص ۹۵ منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت) 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️ در مورد احترام به و چیست؟ (بخش دوم و پایانی) 🔶گرچه عواطف انسانى و مسأله حق شناسى، به تنهایى براى رعایت احترام در برابر کافى است، ولى از آنجا که حتى در مسائلى که هم عقل در آن استقلال کامل دارد و هم عاطفه آن را به وضوح درمى یابد، سکوت روا نمى دارد، بلکه به عنوان در این گونه موارد را صادر مى کند در مورد آنقدر تأکید کرده است که در کمتر مسأله اى دیده مى شود. به عنوان نمونه به چند قسمت اشاره مى کنیم: 🔷هـ ـ با این که ، یکى از مهمترین برنامه هاى اسلامى است، مادام که جنبه وجوب عینى پیدا نکند، یعنى داوطلب به قدر کافى باشد، بودن در از آن مهمتر است، و اگر موجب ناراحتى آنها شود، جایز نیست. در حدیثى از (ع) مى خوانیم: مردى نزد (ص) آمده عرض کرد: من جوان با نشاط و ورزیده اى هستم و جهاد را دوست دارم ولى دارم که از این موضوع ناراحت مى شود، (ص) فرمود: «ارْجِعْ فَکُنْ مَعَ والِدَتِکَ فَوَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ لاَ ُنْسُهَا بِکَ لَیْلَةً خَیْرٌ مِنْ جِهاد فِی سَبِیلِ اللّهِ سَنَة؛ برگرد و با خویش باش، قسم به آن خدایى که مرا به حق مبعوث ساخته است، یک شب مادر با تو مأنوس گردد از یک سال جهاد در راه خدا بهتر است»! [۱] ولى، البته هنگامى که ، پیدا کند، در خطر قرار گیرد و حضور همگان لازم شود، هیچ عذرى پذیرفته نیست، حتى نارضایتی والدین. در مورد سایر واجبات کفائى و همچنین مستحبات، مسأله همان گونه است که در مورد جهاد گفته شد. 🔷و ـ (ص) فرمود: «إِیّاکُمْ وَ عُقُوقَ الْوالِدَیْنِ فَإِنَّ رِیحَ الْجَنَّةِ تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَلْفِ عام وَ لا یَجِدُها عاقٌّ؛ بترسید از این که و مغضوب آنها شوید، زیرا از هزار سال راه به مشام مى رسد، ولى هیچ گاه به کسانى که مورد هستند، نخواهد رسید». [۲] این تعبیر اشاره لطیفى به این موضوع است که چنین اشخاصى نه تنها در گام نمى گذارند، بلکه در فاصله بسیار زیادى از آن قرار دارند و حتى نمى توانند به آن نزدیک شوند. «سید قطب» در تفسیر «فى ظلال» حدیثى به این مضمون از (ص) نقل مى کند که: مردى مشغول طواف، را بر دوش گرفته طواف مى داد، (ص) را در همان حال مشاهده کرد، عرض کرد: آیا را با این کار انجام دادم؟ فرمود: «نه حتى جبران یکى از ناله هاى او را (به هنگام وضع حمل) نمى کند»! [۳] 🔷در پایان این بحث، ذکر این نکته را لازم مى دانیم: گاه مى شود پیشنهادهاى غیر منطقى و یا خلاف شرع به انسان مى کنند، بدیهى است اطاعت آنها در هیچ یک از این موارد لازم نیست، ولى با این حال باید با و انجام وظیفه در بهترین صورتش، با این گونه پیشنهادها برخورد کرد. سخن خود را در این زمینه با حدیثى از (ع) پایان مى دهیم: کسى نزد (ص) آمد و از و سؤال کرد، فرمود: «لا یُسَمِّیهِ بِاسْمِهِ وَ لایَمْشِی بَیْنَ یَدَیْهِ وَ لایَجْلِسُ قَبْلَهُ وَ لایَسْتَسِبُّ لَه»؛ (باید او را با نام صدا نزند [بلکه بگوید پدرم!]، جلوتر از او راه نرود، قبل از او ننشیند، و کارى نکند که مردم به پدرش بدگویى کند [نگویند خدا پدرت را نیامرزد که چنین کردى!]». [۴] پی نوشت: [۱] «جامع السعادات»، ج ۲، ص ۲۶۰ [۲] همان، ص ۲۵۷ [۳] «فى ضلال»، ج ۵، ص ۳۱۸ [۴] «نور الثقلين»، ج ۳، ص ۱۴۹ 📕تفسیر نمونه، آيت الله العظمی مکارم شيرازى، دارالکتب الإسلامیه، چ ۲۶، ج ۱۲، ص ۹۵ منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت) 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️فاکتورهای ازدواج و خانواده قرآنی (بخش اول) 🔶 و تجربه یک زندگی مشترک یکی از زیباترین آرزوهای هر است که در دوران حیات خود آن را در سر می پروراند، و به دنبال دستیابی به آن و برطرف کردن موانع آن است. به جرأت می توان ادعا کرد تلاش برای دست یافتن جایگاه علمی و اجتماعی حتّی ثروت نیز به نوعی در ارتباط با این نیاز طبیعی است؛ چرا که و تجربه نوع خاصی از حیات طیبه الهی، و خدادادی است که محصول آن و راحتی در زندگی است، که انسان همواره خواهان آن بوده است. به همین منظور در این نوشتار تلاش داریم با تکیه بر سبک و ، به جلوه ها و فاکتورهای ازدواج و خانواده قرآنی اشاره کنیم. 💠آسان گیری و پرهیز از مانع تراشی 🔷 و مانع تراشی های بی مورد برای تشکیل زندگی مشترک یکی از بیماریهای خطرناکی است، که بسیاری از خانواده ها و زوجین جوان را به خود درگیر کرده است. موضوع‌ بسیار مهمی که موجب شده است و فراوانی طعم شیرین زندگی مشترک را نچشند و همواره افسوس و دل نگرانی های تنها زیستی را در لابه لایی آرزوهای خود پنهان نمایند. موانعی از جنس و نه چندان پر اهمیت که هیچ گاه به تنهایی نتوانسته‌اند سعادت و را برای افراد به ارمغان آورند؛ ، انتظار زندگی لاکچری، جایگاه بالای علمی و اجتماعی و حقوق های نجومی و... موضوعاتی هستند که مانع یک ازدواج آسان و بدون دغدغه شده است. همواره بر مسأله آسان گیری در امر و فرهنگ سازی آن تأکید داشته و از بر سر تشکیل زندگی مشترک منع کرده است. در منابع روایی از (ع) نقل شده است: «لَا تُغَالُوا بِمُهُورِ النِّسَاءِ فَتَکُونَ عَدَاوَة؛ را سنگین نگیرید که موجب کدورت و گردد». [وسایل الشیعه، ج ۲۱، ص ۲۵۳] 💠پرهیز از مقایسه های مزموم 🔷از جمله آسیبهای خطرناک یک ازدواج و تشکیل خانواده قرآنی، گرفتار شدن در دام مقایسه های مذموم و شیطانی است. گاهاً این بیماری خطرناک از همان ابتدای زندگی مشترک خود را نشان می دهد، به طوری که برخی افراد با مشاهده و با خود، نوعی سختی و تکلف را به خود تحمیل می نمایند. این در حالی است که حضرت باریتعالی با یک از چشم دوختن به نوع زندگی و دارایی دیگران منع کرده است. «وَ لا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَیاةِ الدُّنْیا لِنَفْتِنَهُمْ فیهِ وَ رِزْقُ رَبِّکَ خَیْرٌ وَ أَبْقى‏؛ و هرگز چشمان خود را به ، که به گروه‏هایى از آنان داده‏ایم، میفکن! اینها شکوفه‏ هاى ؛ تا آنان را در آن ؛ و روزى پروردگارت بهتر و پایدارتر است‏». [طه، ۱۳۱] این نوع و چشم و هم چشمی های مادی و دنیوی، می تواند و امنیت را که از جمله سرمایه های با ارزش در یک زندگی ایده آل و قرآنی است را بر باد داده و از اهداف عالی و اخلاقی خود دور نماید. ... منبع: راسخون 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️ در حال حاضر يك ابزار نيست! (بخش اول) 🔶 و روز افزون آن در ابعاد زندگی بشر بر کسی پوشیده نیست. مهمتر از آن، اینکه هم به عمق این نفوذ پی برده و با استفاده از این ، سعی بر مخدوش کردن چهره‌ می‌نمایند. 🔷سرپنجه‌های در عمق زندگی بشر امروز بیشتر از هر زمانی احساس می‌شود. که بدون شک، بزرگترین خدمت را به جامعه انسانی می‌کند. از ایجاد سرگرمی گرفته تا بحث‌های اطلاع‌رسانی و آموزشی همه و همه مرهون پیشرفت‌های بشر در زمینه‌ی است؛ امّا این خدمتگذار بزرگ و موسس دهکده‌ی جهانی، همواره چالش‌ها و آسیب‌هایی هم در پی داشته است. رسانه‌ای که اول برای انتقال پیام آمده بود، امّا حالا خودش تبدیل به فرهنگ شده است.  در حال حاضر یک ابزار نیست، بلکه به قول «مارشال مک لوهان» و خود یک پیام است. 🔷 بدون‌ در نظر گرفتن‌ سطح‌ سواد و معلومات‌، یک‌ قرار می‌گیرند، این‌ رسانه‌ می‌تواند لقب‌ را از آن خود کند. تنوع و به حدی در جوامع کنونی زیاد است، که اندیشمندان متفق‌القول، آنها را به عنوان می‌شناسند و معتقدند رسانه‌های جمعی، دهکده‌ی جهانی را ساخته‌اند. در جهان پسامدرن که بین‌المللی، را با انبوهی از گفتمان‌های گفتاری، نشانه‌ای، تصویری، موسیقایی و از این دست، بمباران می‌کنند، هویت افراد نیز تحت تأثیر تجربه‌هایی که از رسانه‌ها کسب می‌کنند شکل می‌گیرد. 🔷امّا که امروز در راه افتاده است، جنگ علیه است؛ عمق جنگ‌ها و خاستگاه دشمن را دست برداشتن از و عقیده می‌داند و می‌فرماید: « ...وَ لَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُ‌دُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا... ؛ و آنان پيوسته با شما تا اگر بتوانند شما را از برگردانند...». [بقره، ۲۱۷] به خوبی فهمیده است که و مسلمان، اوست؛ تا زمانی که این سلاح و به ایمان و دین باشد، هرگز کاری از پیش نخواهد برد. در تجربه‌های تاریخ گذشته به عمق تاثیر این موضوع رسیده است و همه همت خود را برای خلع سلاح کردن بکار گرفته است. ... منبع: وبسایت رهروان ولایت 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️ صلی الله عليه و آله:  💠فَأَمَّا الْحِلْمُ فَمِنْهُ رُكوبُ الْجَميلِ، وَ َصُحْبَةُ الأَْبْرارِ وَرَفْعٌ مِنَ الضَّعَةِ وَرَفْعٌ مِنْ الْخَساسَةِ وَ تَشَهِّى الْخَيْرِ وَ تَقَرُّبُ صاحِبِهِ مِنْ مَعالِى الدَّرَجاتِ وَالْعَفْوُ وَالْمَهَلُ وَالْمَعْروفُ وَالصَّمْتُ فَهذا ما يَتَشَعَّبُ لِلْعاقِلِ بِحِلْمِهِ؛ 🔷 ، آراسته شدن به خوبيها، همنشينى با نيكان، ارجمند شدن، عزيز گشتن، رغبت به نيكى، نزديك شدن بردبار به درجات عالى، گذشت، آرامش و تأنى، احسان و خاموشى؛ اينها است. 📕تحف العقول، ص ۱۶ 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr
⭕️امام علی (ع) چه اهدافی را برای (ص) بيان می کند؟ 🔷 (ع) در بخشی از خطبه ۱۸۵ به برنامه هاى مختلف و (ص) پرداخته، چنين مى فرمايد: «أَرْسَلَهُ بِوُجُوبِ الْحُجَجِ، وَ ظُهُورِ الْفَلَجِ، وَ إِيضَاحِ الْمَنْهَجِ؛ او را براى و [حق بر باطل] و روشن ساختن فرستاد». به اين ترتيب در جمله هاى سه گانه بالا اهداف بعثت را كه اتمام حجت و پيروزى حق بر باطل و روشن ساختن راه سعادت است بيان فرموده است. آنگاه به برنامه هاى عملى (ص) پرداخته، چنين مى فرمايد: «فَبَلَّغَ الرِّسَالَةَ صَادِعاً بِهَا، وَ حَمَلَ عَلَى الْمَحَجَّةِ دالّاً عَلَيْهَا، وَ أَقَامَ أَعْلَامَ الْاِهْتِدَاءِ وَ مَنَارَ الضِّيَاءِ، وَ جَعَلَ أَمْرَاسَ الْاِسْلَامِ مَتِينَةً، وَ عُرَا الْاِيمَانِ وَثِيقَةً؛ او خود را آشكارا ابلاغ كرد، و را بر قرار داد؛ در حالى كه را به آنها نشان داده بود، را برافراشت و نشانه هاى روشن را برپا ساخت، ريسمان هاى [خيمه] اسلام را محكم نمود و دستگيره هاى را استوار ساخت». 🔷در آغاز، سخن از پرداختن به ابلاغ رسالت الهى به طور كلى به ميان آمده است، همانگونه كه در قرآن مجيد مى فرمايد: «فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ؛ آنچه را دارى ساز و از مشركان روى گردان»؛ [حجر، ۹۴] سپس از جزئيات اين برنامه سخن مى گويد كه (ص) را از بيراهه به جاده اصلى دعوت كرد و دلايل و نشانه ها را براى پيمودن اين راه به آنها گوشزد نمود و بر سر هر راه نهاد، تا به هنگام تاريكى نيز از ادامه مسير باز نايستند و سرانجام با بيانات كافى و تدبيرهاى سازنده را محكم ساخت و دستگيره هاى ايمان را استحكام بخشيد. كمتر كلامى را مى توان پيدا كرد كه در عين كوتاهى و فشردگى اين همه مطلب را درباره و برنامه هاى (ص) بيان كند. جمله «جَعَلَ أَمْرَاسَ الْاِسْلَامِ مَتِينَةً»، گويا را به خيمه اى تشبيه مى كند كه ريسمان هاى محكمى از هر سو، آن را به زمين هاى اطراف متّصل كرده است تا تندبادها نتواند آن را از جا بر كَند. اين ريسمان ها امورى مانند جمعه و جماعات و حجّ و زكات و جهاد و امر به معروف و نهى از منكر است كه هميشه حوزه اسلام را حفظ كرده و از آن دفاع مى نمايد؛ هر جا اين پياده شود، بيمه مى شود، و هرگاه ضعيف گردد دشمنان بر مسلمين چيره خواهند شد. 🔷جمله «وَ عُرَى الْاِيمَانِ وَثِيقَةً»، را تشبيه به طنابى كرده كه دستگيره هاى مختلفى در آن است و براى نجات از قعر چاه، يا نجات در پرتگاه ها بايد به اين دستگيره ها چسبيد. بديهى است اگر اين دستگيره ها سست و ضعيف باشد، نه تنها انسان نجات نمى يابد، بلكه گرفتار خطرناكى مى شود. اين دستگيره ها همان و در برنامه هاى مختلف عبادى و اجتماعى است كه در احاديث نيز به آن اشاره شده است. از جمله در روایات نقل شده كه (ص) روزى از اصحابشان پرسیدند: «أَىُّ عُرَى الْإِيمَانِ أَوْثَقُ؟؛ كدام يك از دستگيره هاى ايمان محكم تر است؟»، جمعى گفتند: خدا و پيامبرش آگاهترند؟ و بعضى از نماز يا زكات و... نام بردند. (ص) فرمود: آنچه گفتيد داراى فضيلت است؛ ولى پاسخ اصلى نيست، «محكم ترين دستگيره هاى ايمان، دوست داشتن براى خدا و دشمن داشتن براى خداست، و محبّت اولياى الهى و بيزارى از دشمنان الهى است». [۱] البتّه مفاهيم اخلاقى همچون توكّل، تفويض، تسليم، رضا، صبر، يقين و... كه در روايات به آن اشاره شده نيز مى تواند به عنوان دستگيره هاى ايمان معرفى شود و هيچ كدام با يكديگر منافاتى ندارند. پی نوشت: [۱] الكافی، كلينى، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر و آخوندى، محمد، دارالكتب الإسلامية، ‏۱۴۰۷ ق، چ چهارم، ج ‏۲، ص ۱۲۶ 📕پيام امام اميرالمؤمنين (ع)‏، مكارم شيرازى، ناصر، تهيه و تنظيم: جمعى از فضلاء، دارالكتب الاسلامية‏، ۱۳۸۶ ش، چ اول‏، ج ۷، ص ۱۵۱ منبع: وبسایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (بخش آئین رحمت) 🌖روشنا_بوشهر 🌎https://eitaa.com/roshana_bushehr