علیه السلام 🔺۱۸ بیت تقدیم به مولی الموالی علی علیه السلام خورشید ؛ خانه اش چه حساب و‌کتابی است شب‌های صحن شاه نجف آفتابی است انگورهای باغ علی فرق می کنند عمری لبِ ضریح چشیده شرابی است سِرِّ ابوترابی او خلق آدم است بیهوده نیست دامن و‌دستش ترابی است فرموده وقت مرگ نشان می دهد رخش با هر نفس ندیدن آقا عذابی است وقتی قسیم جنت و نار است مرتضی بالاتر از رضایت او چه ثوابی است حاکم اگر به روز جزا مرتضی علی‌ست دیگر برای شیعه چه روز حسابی است فرموده اند نام علی لحظهٔ دعا در نزد عرشیان قسم مستجابی است تشخیص بین رب و علی سخت می شود وقتی به زیر ابروی حیدر نقابی است معراج با صدای علی حرف زد خدا این اوج عشق بازی ختمی مآبی است با این همه شواهد روز غدیر خم پای امامتش چه سوال و جوابی است ما قائلیم امر امامت پس از نبی از جانب خدای احد انتصابی است لعنت به روزگار که بین علی و غیر یک روز انتصاب ولی انتخابی است تا فاطمه کنار علی می کشد نفس تا عرش آسمان حرمخانه آبی است تا سالم است دست قنوت حبیبه اش شب تا سپیده خانهٔ او ماهتابی است لعنت به روزگار چه کردند باعلی دیدند دور بازوی آقا طنابی است زهرا زمین که خورد، علی گریه کرد و گفت : از این به بعد موسم خانه خرابی است تسکینِ داغِ صورت نیلی فاطمه محراب ِکو‌فه ، صورتِ از خون خضابی است پایان ِ کوچه ای که در آن دست، بسته شد طشتِ طلا و زینب و بزم شرابی است