پاییز...

پاییز سرد زرد با سبز و سرخ باغ، چه گویم؟ چه ها نکرد. با یک لهیب شعله برافروخت در چنار با یک نهیب رنگ ربود از رخ چمن گیسوی بید را کند و به خاک ریخت یاقوت ناربن را بر سنگ زد، ریخت! پیچید تازیانه بر اندام نارون توفان سهمناک پاشید خاک بر رخ خورشیدهای تاک ماند از سیاهکاری او باغ بی چراغ شب ها دگر نتابید مهتاب نسترن یغماگران باد درهای گنج خانه گشودند هرجا که لطف و ناز هر سو که رنگ و بوی، ربودند. مرغان نغمه حخوان را خار و خسی به جا ننهادند، از لانه، از وطن! تا کی دوباره جلوه کند چهره بهار در آشیان من. #مشیری

نیل‌ام از چنل black pearl(که باورتون بشه یا نه، دلیل پریدنش «کیپاپ» بود)، میشه دوباره پیدام کنید؟

بچه‌ها زود تند سریع به سوی چنل nم نیل

هرکی نره الهی سوسک شه

یا میرید پیش نیل یا میرید پیش نیل اصلا نرید پیش نیل قیام.

کو...کو...؟

شبی خواهد رسید از راه که میتابد به حیرت ماه میلرزد بع غربت برگ میپوید پریشان باد فضا در ابری از اندوه درختان سر به روی شانه های هم غبارآلود و غمگین رازواری را به گوش یکدیگر آهسته میگویند. دری را بی امان در کوچه های دور میکوبند. چراغ خانه ای خاموش، درها بسته، هیچ آهنگ پایی نیست. کنار پنجره نوری، نوایی نیست... هراسان سر به ایوان میکشاند بید به جز امواج تاریکی چه خواهد دید؟ مگر امشب کسی با آسمان، با برگ، با مهتاب دیداری نخواهد داشت؟ به این مرغی که کوکو میزند تنها، مگر امشب کسی پاسخ نخواهد داد؟ مگر امشب دلی در ماتم مردم نخواهد سوخت مگر آن طبغ شورانگیز، خورشیدی نخواهد زاد؟ کسی اینگونه خاموشی ندارد یاد... شگفت انگیز نجواییست! در و دیوار به دنبال کسی انگار میگردند و میپرسند: از همسایه، از کوچه. درخت از ماه، ماه از برگ، برگ از باد! #مشیری