‏شش ماهه زدن این همه تکبیر ندارد...

کاش دشت رو به رویت لااقل یک مرد داشت ... یک سوال مادرانه ؛ تیر خیلی درد داشت ؟ •|والقمر۵۹

فبهت الحسین ... دو قدم می رفت سمت خیمه ... یک قدم بر میگشت ... جای اسما و فضه چقدر خالی بود... ای کاش بودند و اصغر را ؛ مثل محسن از آغوش می گرفتند و می برند ...

‏بچه ها دست بابا خوني شده .. گمونم شش ماهه قربوني شده .. •|والقمر۵۹

نمی دانستم که عمری تابوتت را بر روی دوشم حمل میکنم ... •|والقمر۵۹

نمی دانم چرا هر چقدر تلاش می کنم در یک عبا جمع نمی شوی ...

مثل آیینۀ در خاک مکدر شده‌ای چشم من تار شده؟ یا تو مکرر شده‌ای؟

یک علی را روی عبا بردی ... یک علی را زیر عبا ...

‏تو را قطعه به قطعه چیدم اما چرا هرجور می‌چینم کمی تو ... •|والقمر۵۹

خلاصه یک عمر زحمت خود را از اینجا و آنجا جمع کردم ...

🖤‌- •|والقمر۵۹

‏رسم است هر که داغ جوان دید، دوستان رأفت برند حالت آن داغ دیده را یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را آن دیگری برو بفشاند گلاب و شهد تا تقویت کند دل محنت کشیده را یک جمع دعوتش به گل و بوستان کند تا برکنندش از دل، خارِ خلیده را جمع دگر برای تسلای او دهند شرح سیاهکاری چرخِ خمیده را القصّه! هر کسی به طریقی ز روی مهر تسکین دهد مصیبتِ بر وی رسیده را آیا که داد تسلیت خاطرِ حسین چون دید نعش اکبر در خون تپیده را؟ آیا که غمگساری و اندُه بری نمود لیلای داغ دیدۀ زحمت کشیده را؟ بعد از پسر، دل پدر آماج تیر شد آتش زدند لانۀ مرغ پریده را •|والقمر۵۹