خلاصه یک عمر زحمت خود را از اینجا و آنجا جمع کردم ...

🖤‌- •|والقمر۵۹

‏رسم است هر که داغ جوان دید، دوستان رأفت برند حالت آن داغ دیده را یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را آن دیگری برو بفشاند گلاب و شهد تا تقویت کند دل محنت کشیده را یک جمع دعوتش به گل و بوستان کند تا برکنندش از دل، خارِ خلیده را جمع دگر برای تسلای او دهند شرح سیاهکاری چرخِ خمیده را القصّه! هر کسی به طریقی ز روی مهر تسکین دهد مصیبتِ بر وی رسیده را آیا که داد تسلیت خاطرِ حسین چون دید نعش اکبر در خون تپیده را؟ آیا که غمگساری و اندُه بری نمود لیلای داغ دیدۀ زحمت کشیده را؟ بعد از پسر، دل پدر آماج تیر شد آتش زدند لانۀ مرغ پریده را •|والقمر۵۹

داد می زد بابای پیرت ؛ آه زینب ... اکبرم ... •|والقمر۵۹

از من مگه دل بریدی حال پدرو ندیدی کشتی منو بس که رو خاک پا کشیدی ...

رفتی همه امیدم رفتی یل رشیدم حال دلمو باید بپرسی از محاسن سپیدم

اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ •|والقمر۵۹

فَوَقَفَ الْعَبّاٰس مُتَحَیِّرا ...

اب به خیمه نرسید ؛ فدای سرت ...

دستش که به آب خورد به یاد آورد وصیت های پدرش امیرالمومنین را: کنارش بمان غریب تر از حسین وجود ندارد. چنان سراسیمه بازگشت که دستهایش جا ماند... •|والقمر۵۹

‏خیلی گران تمام شد این آب خواستن یک مشک از قبیله ما ؛یک عمو گرفت ....