‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌بسمك‌الله ؛ کتابخانه‌ی خیابان ِشصت‌و‌چهار ، اواخر ِکوچه‌ی اِملین. اینجا ، کمی متفاوت از گذشته ، به شهر ِکوچک ِایتا بازگشت و من ، همان الدای قدیمی. و اینجا ؟ چای دم‌میکنیم با رایحه‌ی بابونه ، در میان کتابهای ِشعر و دست نویس های کوچک☕️ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ جهت ِصحبت با من ؛ 𝓨ou c𝒂n ta𝓵k to m𝒆!

بچه‌هاما‌برگشتیما ، کتابخونه به ایتا برگشته

به‌نام ِخالق تخیل ِانسانها ، به نآم او که قلم را در دستان آنان که لایقش‌اند قرار داد. به‌نآمِ‌خدا. در تاریخ ِ23 دِی‌مآه ِسال ِ1401 ، برای اولین بار کتابخانه‌ی‌خیابان‌64 تاسیس شد. به دنباله‌ی تاسیس آن ، اِلدا متولد شد. دخترک ِکوچکی که هیچ نمی‌دانست همین کتابخانه آغازی‌ست برای آشنایی‌اش با افرادی ارشمند. دو سال ِپیش ، زمان زود می‌گذرد ، کتابخانه‌ی قبلی رفت ، میان خاطرات برخی‌ها گم شد ، الدا تغییر کرد ، گآه اِلوا بود و گاه نامهای دیگر. اما حالا ، دوباره بازگشتیم ، دوباره کتابخانه‌ی قدیمی به ایتا بازگشت. با اینکه دیگر چیزی از آن ایتای قدیمی باقی نمانده است اما من آمدم ، با اندکی شعر و ته‌مانده استعدادی از قلم ِقدیمی‌ام. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ درود بر تمام ِشما.

بِسمك‌الله.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌؛ من از نویسندگآن می‌ترسم! آنها بر قلم حکمرانی می‌کنند. آنان می‌توانند کاری کنند که کلمآت ، مرواریدها را از چشمانمان بر گونه‌ها بغلتند. آنان می‌توانند کاری کنند که نفهمی که غمگین‌اند ، عاشق‌اند و یا خشمگین! نویسندگان خدای ِنهان ساختن ِاحساسات خویش‌اند. آنها یک بار میمیرند ، ولی هزاران بار زندگی می‌کنند ! میان ِسرزمینی فراسوی باورها ، در میان دخترکان شاعر ، میان جنگها و جنگاوان ، میان ِصدای شمشیر و گلوله‌ها ، در وسط ِیک شرکت ِبلندمرتبه ، به جای یک رئیس ، یک شاعر ، یک کتابدار ، یک پرنس ، یک شآه‌دُخت ، یک عاشق ، یک دیوانه ، یک خسته ، یک روح! ، یک فرشته ، یک شیطان.. آنها به جای تک‌تک ِاینها زندگی می‌کنند ، با هربار قلم در دست گرفتن ،با هربار نوشتن و نوشتن و نوشتن. ‌- کتابخانه‌ی‌خیابان64 | #handwritten ‌

دیگه یه یاعلی بگم و اینجارو راه بندازم😔😂