سلام ممنونم، امیدوارم فایده داشته باشه...

...💔

😔

بسم الله... بریم ادامه #درست_نویسی رو یاد بگیریم... این مطالب خیلی مهم هستن و متاسفانه درست در مدرسه آموزش داده نشدند، و بعد هم به لطف فضای مجازی کلا از یاد ما رفتند... بنده بعد از آموزش، دیگه متنی که این نکات رو رعایت نکرده باشه نه می‌خونم و نه منتشر می‌کنم در کانال. 🔰علائم سجاوندی🔰 علائم نگارشی یا سجاوندی همانند ویرگول (،)، نقطه (.)، دونقطه ( : ) و... بلافاصله پس از کلمه قبلی و با یک فاصله نسبت به کلمه بعدی قرار می‌گیرند. مثال زیر را ببینید: درست: خورشید ستاره‌ای متوسط است. دانشمندان دریافتند که... غلط: خورشید ستاره‌ای متوسط است.دانشمندان دریافتند که... درست: علی گفت: من می‌روم. غلط: علی گفت : من می‌روم. غلط: برای این که نیشخندش را تلافی کنم،می‌گویم:افرا نیومد.امتحان داشت. درست: برای این که نیشخندش را تلافی کنم، می‌گویم: افرا نیومد. امتحان داشت. کاربرد علائم مختلف: در ادامه به مهم‌ترین کاربرد نشانه‌های اصلی می‌پردازم: 1- نقطه(.): -در پایان جمله‌های ساده و مرکب خبری. (در خیلی از داستان‌هایی که فرستاده شده، دیدم که نویسنده اصلا اعتقادی به استفاده از نقطه نداره و آخر جمله بازه! عزیزان، جمله یک مجموعه معنایی واحد هست و پایانش باید نقطه بذارید.) -پس از حروف اختصاری که مخفف اسم یک فرد است: م. ح. سجادی: محمد حسن سجادی. 2- ویرگول(،): ویرگول در زبان فارسی نشانه درنگی کوتاه است و کاربردهای زیر را دارد: -جدا کردن گروه‌های کلمات برای جلوگیری در ابهام و اشتباه شدن معانی. مثل همان مثال معروف: بخشش لازم نیست، اعدامش کنید. بخشش، لارم نیست اعدامش کنید. -برای جدا کردن منادا: ای خدای بزرگ، فقط تو را می‌پرستیم. -جدا کردن جمله‌های پایه و پیرو(شرطی): اگر باران ببارد، برنامه به تعویق می‌افتد. 3- نقطه ویرگول(؛): کاربرد نقطه ویرگول نیز مانند ویرگول و نقطه برای درنگ است. کاربرد آن موارد زیر است: - قرار گرفتن بین جمله‌هایی که از نظر دستوری مستقلند ولی از نظر معنایی به هم مربوط یا مکمل هم هستند. 4- دو نقطه ( : ) کاربرد این نشانه در موارد زیر است: قبل از نقل قول. مثلا: زهرا گفت: سلام. توضیح در مورد آنچه در ادامه می‌آید. (به معنای زیرا و چون هم به کار می‌رود.) 5- پرانتز (): معمولا برای دادن توضیح اضافی استفاده می‌شود. در بسیاری از موارد نیز واژه‌ای که داخل پرانتز می‌آید، هم معنی کلمه قبلی است و در این کاربرد، معنی "یا" و "یعنی" می‌دهد. ❌عزیزان! بسیار دیده شده که از دوتا پرانتز پشت سر هم، به عنوان گیومه استفاده کردید. اینطوری: (( )). این بسیار غلطه. اولا دوتا پرانتز اصلا نباید پشت هم باشند. و دوما پرانتز یک توضیح اضافی در متن هست که می‌تونیم حذفش کنیم و حذفش به جمله ضربه نمی‌زنه. ولی گیومه «» برای کلمات خاص هست که بخشی از جمله هستن که نباید حذف بشن. پس لطفا قیمه‌ها رو نریزید توی ماست‌ها و از پرانتز بجای گیومه استفاده نکنید. مثال: غلط: نادر ابراهیمی رمان ((آتش بدون دود)) را نوشت. غلط: نادر ابراهیمی رمان (آتش بدون دود را نوشت. توی این دو جمله غلط، اگه "آتش بدون دود" رو حذف کنیم جمله بی‌معنی می‌شه. درحالی که پرانتز برای کلماتی هست که حذفشون به جمله ضرر نمی‌زنه. درست: نادر ابراهیمی رمان «آتش بدون دود» را نوشت. 6- علامت نقل قول(گیومه): علامت نقل قول معمولا گیومه است: «...» برخی هم از علامت نقل قول انگلیسی استفاده می‌کنند یعنی این مدلی: "..." . در ویکی‌پدیای فارسی قرارداد شده است که از گیومه استفاده شود. همچنین برای برخی کلمات خاص در جمله، از گیومه استفاده می‌شود. 7- خط تیره (-): خط تیره گاهی به جای پرانتز برای توضیح دادن استفاده می‌شود اما جمله داخل آن، اهمیت کمتری از متن اصلی دارد. خط تیره برای جداسازی کلمات مرکب هم استفاده می‌شود مثل: علمی- آموزشی. گاهی نیز از خط تیره برای شروع دیالوگ استفاده می‌شود. 8- علامت سه نقطه (...): • اسم این علامت سه نقطه‌ست، نه دو نقطه، نه چهار نقطه! دیگه بماند که بعضی‌ها هم دستشون رو می‌ذارن رو این علامت و دیگه ول کن ماجرا نمی‌شن! (ده نقطه، بیست نقطه و الی آخر!) • این علامت به عنوان مکث فقط و فقط در دیالوگ‌ها به کار می‌رود و تنها در منولوگ‌ها می‌تواند در انتها جمله برای کامل نکردن آن و یا به معنی "غیره" بیاید. حالا باز یه سری‌ها میان وسط مونولوگ‌ها هی سه نقطه می‌ذارن. در پایان همه‌ی جملات، حتی اگه اون جمله فقط از یک کلمه تشکیل شده باشه، باید از علائم (. یا ! یا ؟ یا ؟!) بسته به نوع جمله استفاده شود.

#تکمیلی کارکرد علامت پرانتز: ۱- افزودن مطالبی خارج از فحوای طبیعی کلام به متن. باید توجه داشت که آوردن مطالب داخل پرانتز، زمانی شایسته است که ذکر آن ضروری باشد: به زعم برنامه‌سازان، زیرنویس کردن لفظ استاد دانشگاه یا کارشناس در گزارش‌های تلویزیونی (و هیچ وقت نمی‌نویسند کدام دانشگاه، کدام رشته، چه کارشناسی) برای ضمانت دادن به بینندگان کافی است. ۲- آوردن معنا یا معادل کلمات و عبارات: افعال، یا گذرا (متعدی) هستند یا ناگذر (لازم). این سازمان باید مساله سنخ‌شناسی (تیپولوژی) انجمن‌های خصوصی و تخصصی را روشن کند. ۳- ذکر منبع مطلبی که پیش از پرانتز آمده: در بحبوحه جنگ جهانی دوم، قوای شوروی، شهر انزلی را چند بار بمباران کردند (علی‌نژاد، ۱۳۸۵). ۴- همراه با علامت سوال برای تعجب، تردید و تمسخر: خیلی اهل گذشت (؟) است. ۵- برای نشان دادن کوته نوشت‌ها: امام علی (ع) هوشنگ ابتهاج (هـ. الف. سایه) ۶- ذکر تاریخ تولد یا وفات: صائب (۹۸۶_۱۰۸۶ هـ.ق) شاعر برجسته سبک هندی است. ۷- در فرهنگ‌ها توضیحات لازم مقوله‌های دستوری، مشخصات واژه‌ها یا هر توضیح دیگر: سحاب (اِ) (ع): ابر (اِ: اسم ع: عربی) چند نکته: ۱- هنگام استفاده از پرانتز، داخل آن «یا» و «یعنی» نمی‌آوریم. ۲- اگر مطلب داخل پرانتز، جمله کامل باشد، نشانه نگارشی داخل پرانتز می‌آید. ۳- جمله داخل پرانتز می‌تواند همراه با گیومه و قلاب هم باشد: («») ([]) ۴- بهتر است از کاربرد پرانتز داخل پرانتز و پرانتز به دنبال هم (به جز در فرمول‌نویسی) پرهیز کنیم. نکته پایانی این که علامت پرانتز با یک فاصله از کلمه قبل و بعد از خود نوشته می‌شود؛ اما متن داخل آن، به دون فاصله با آن قرار می‌گیرد. #درست_نویسی

#تکمیلی کارکرد نقطه ویرگول: ۱- هنگام برشمردن و تفکیک اجزای مختلف وابسته به یک حکم کلی به شکل فهرست، دسته‌بندی و شماره‌بندی و یا بدون شماره و پشت سر هم: در داستان شاهد چهار نوع حرکت هستیم: جنگ و کشمکش؛ انجام دادن کار دشوار؛ کشمکش و کار دشوار؛ بسط دادن داستان بدون هیچ یک از آن‌ها. آثار مولانا جلال‌الدین رومی عبارت‌اند از: مثنوی معنوی؛ فیه مافیه؛ دیوان کبیر؛ مجالس سبعه. * دقت داشته باشید که اینجا، برخلاف نشان کاما، قبل از آخرین مورد، از «و» استفاده نمی‌شود. اهداف ما در درست‌نویسی عبارتند از: ۱- رعایت صورت درست کلمات؛ ۲- ارائه شکل بهتر از نوشته برای خواندن بهتر؛ ۳- سرعت بخشیدن در کارها. * توجه داشته باشید که همواره پس از آخرین مورد، حتی اگر مورد، به صورت جمله کامل هم نباشد، نقطه گذاشته می‌شود. ۲- به جای نقطه، پیش از جمله‌ی توضیحی و تکمیلی که به دنبال جمله‌ی قبلی آمده باشد؛ اما معنی جمله‌ی قبلی به خودی خود نیز کامل باشد: این مذاکرات اگر به همین ترتیب ادامه یابد، به نتیجه نخواهد رسید؛ اگر هم با واکنش کشورهای حوزه خلیج فارس روبه‌رو شود، ممکن است به ایجاد تنش میان دو طرف مذاکره ختم شود. ۳- برای جداکردن عبارت‌ها یا جمله‌های شرطی که درون آن‌ها ویرگول‌های متعددی به کار رفته باشد، به جای ویرگول برای تمایز، از نقطه ویرگول استفاده می‌شود: اگر دولت نتواند وظایف خود را که همان تامین امنیت، حفظ حقوق مردم، تسهیل قوانین و مسایلی از این قبیل است، به خوبی انجام دهد؛ مردم با دیدن کم‌ترین نارسایی، آن را به دولت نسبت می‌دهند. ۴- در جمله‌های مرکب و قبل از کلمه‌های توضیحی مثل: ( یعنی، مانند، مثلاً، زیرا، اما، بنابراین، در نتیجه، از این رو، در این صورت، چنان‌که، با وجود این، با این حال، با این همه، برای نمونه، در مثل، بر فرض و همانطور که): ایران تاریخ پرشیب و فرازی داشته است؛ برای نمونه دوره مغول را مطالعه کنید. قانون جذب «علم» نیست؛ با وجود این خیلی‌ها آن را باور دارند. * دقت داشته باشید که شرط به کار بردن نقطه ویرگول قبل از کلمه‌های توضیحی این است که قبل از خود نقطه ویرگول، فعل قرار گرفته باشد؛ در غیر این صورت از ویرگول استفاده می‌کنیم: معلم، یعنی عاشق کلاس، درس، مدرسه و دانش‌آموز. نکته پایانی اینکه مانند نقطه و کاما، نقطه ویرگول هم به کلمع قبل از خود می‌چسبد و با کلمه‌ی بعد از خود یک فاصله دارد. #درست_نویسی

#تکمیلی کاربرد علامت خط فاصله (_) و خط تیره (-) ۱. جدا کردن دو کلمه که دو جنبه مختلف از یک منظور را نشان می‌دهد: مباحث هنری_ادبی علاقه‌مندان خاص خود را دارد. ۲. برای نشان دادن فاصله زمانی و مکانی به معنای «تا» و «به»: امشب قطار تهران_مشهد با تاخیر می‌آید. ۳. برای نشان دادن حد فاصل دو عدد (صفحه، تاریخ): سال‌های ۱۳۴۰_۱۳۴۵ بسیار خاطره‌انگیز بودند. دقت داشته باشید که عدد کوچک‌تر باید سمت راست قرار گیرد. ۵. در دو طرف جمله‌های معترضه (اغلب طولانی و تاکیدی): این استدلال او _که غیرقابل انکار بود_ همه را مجاب کرد. ۶. برای شکستن یا تقطیع واژگان به هجاهای آن برای مقاصد مختلف: پیش‌دانشگاهی چند بخش است: پیش - دان - ـِش - گاه - یی مَ - مَ - مَن هم مِ - مِ - مثلِ تُـ تُ - تو (انعکاس لکنت زبان در نوشتار) ۷. میان اجزای برخی ترکیب‌ها که تلفظ یا خوانش آن‌ها دشوار است: پیمان گِس-گلشاییان ۸. برای تقسیم‌بندی یا ذکر گیرندگان نامه: گیرندگان: - رئیس محترم دانشگاه - معاون محترم پژوهشی - کارگزینی هیئت علمی این دانشگاه سه دانشکده دارد: - دانشکده علوم انسانی - دانشکده فنی مهندسی - دانشکده علوم پایه #درست_نویسی

9-کاربردهای علامت تعجب: ۱- در حالت تعجب: چه هوای خوبی! ۲- در حالت شگفتی: به‌به از آفتاب عالم‌تاب! ۳- در حالت نهی: زنهار میازار ز خود هیچ دلی را! ۴- در حالت تحسین: حقا که این کتاب، شایسته دریافت جایزه است! ۵- در حالت خطابی: آقای رئیس جمهور! دبیر کل محترم! حاضران گرامی! ۶- در حالت نفرین: الهی خیر نبینی! ۷- در حالت تحقیر: زهی خیال باطل! ۸- در حالت تاسف: افسوس که این مزرعه را آب گرفته! ۹- در حالت استهزایی: شب عید است و یار از من چغندر پخته می‌خواهد! ۱۰- در حالت تاکیدی: به هوش باش! ۱۱- در حالت هشدار: به دره نزدیک می‌شوید! علامت تعجب به کلمه قبل خود چسبیده و با کلمه بعد از خود یک فاصله دارد. 10-کاربرد علامت سوال: ۱- پس از جمله پرسشی یا پرسش تاکیدی: تا کنون برای رفع نیازهای جوانان روستایی چه اقداماتی صورت گرفته‌است؟ (جمله پرسشی) مگر نمی‌دانی ساعت چند است؟ (پرسش تاکیدی است؛ یعنی می‌داند ولی به قصد تاکید، یادآوری می‌کند.) توجه کنید که در سه مورد زیر به جای علامت سوال، از نقطه استفاده می‌کنیم: ۱- اگر سوال، حالت خواهش یا فرمان داشته باشد: ممکن است فردا شما را ملاقات کنم. ۲- سوال، غیر مستقیم باشد: لطفا بگویید در کجا زندگی می‌کنید. ۳- صورت سوال برای حل تمرین باشد: علت تغییرات آب و هوا را بنویسید. ۲- برای نشان دادن حدس، گمان و تردید: تلفات این حادثه، ۳۵۰ نفر (؟) گزارش شده‌است. ۳- در نقل قول مستقیم: گفت: تا کی این ماجرا ادامه خواهد‌ داشت؟ * دقت داشته‌باشید همان‌طور که در بالا گفته‌شد، در نقل قول غیر مستقیم یا زمانی که پیش از جمله نقل شده، حرف ربط «که» بیاید، به جای علامت سوال‌، نقطه گذاشته می‌شود: ریشی درون جامه داشتیم و شیخ هر روز بپرسیدی که چون است و نپرسیدی کجاست. ۴- برای نشان دادن مفهوم استهزا و تمسخر: او واقعا نابغه (؟) است. * آوردن علامت سوال به جای علامت تعجب با استفاده از دو یا چند علامت سوال برای نشان دادن تعجب زیاد، درست نیست: مگه امروز امتحان داشتیم؟؟؟؟؟؟؟؟ (اشتباه است) * هرگاه چند جمله سوالی پشت سر هم بیاید، اغلب فقط در آخرین جمله، علامت سوال می‌آید: خودت بریدی و دوختی و پوشیدی؟ علامت سوال به کلمه‌ی قبل از خود می‌چسبد و با کلمه‌ی بعد از خود یک فاصله دارد. پ.ن: به قول یکی از مخاطبان عزیز، سر جدتون فارسی را پاس بدارید! #درست_نویسی

وقتی این موارد رو رعایت کنید، متن‌تون خیلی زیباتر می‌شه و مخاطب راحت متن رو می‌فهمه. رعایت اصول درست‌نویسی، هم احترام به قلم خودتونه و هم به مخاطب، و هم احترام به زبان و ادبیات شیرین فارسی. پس لطفا رعایت کنید.

بسم الله الرحمن الرحیم بارها پیش آمده که وقتی دیدگاه‌های امام خامنه‌ای را در مسئله زن مطرح کرده‌ام، بسیاری از آقایان برچسب فمینیسم بر کلامم چسبانده‌اند و حتی تکفیر شده‌ام؛ نه فقط من، که هرکس آشنا باشد با نگاه آقا در مسئله زن، این را تجربه کرده. بعد به همین آقایان که می‌گوییم این سخن، سخن امام خامنه‌ای ست، دهان‌شان باز می‌ماند و گیج می‌شوند که ما از کدام امام خامنه‌ای حرف می‌زنیم؟! این آقایان که می‌گویم، شامل بسیاری از مردان مذهبی، نمایندگان مجلس، سخنرانان و اندیشمندان انقلابی و ولایتی هم می‌شود. حتی همان‌هایی که سال‌هاست روز دختر و روز زن، در تلوزیون پیدایشان می‌شود و از ارزش و مقام زن و دختر صحبت می‌کنند و بالای منابر از جایگاه زن در اسلام می‌گویند... بله؛ متاسفانه نگاه مردان و حتی خود زنان جامعه ما، هنوز مردسالارانه است و فاصله بسیاری دارد تا نگاه امامین انقلاب به زن. فرقی نمی‌کند؛ اندیشمند، روحانی، استاد و حتی مرجع تقلید... متاسفانه هرچه شعار دفاع از جایگاه زن بدهند، باز هم کلام‌شان بوی مردسالاری می‌دهد؛ بوی هوای نفس... امام خامنه‌ای تنها اندیشمندی ست کلامش آلوده به هوای نفس مردسالارانه نیست؛ حداقل تا آنجا که من شناخته‌ام. چند روز پیش، دختر بانو دباغ در دانشگاهمان سخنرانی داشتند. پایین بنر نوشته بود: "دختر اولین و تنها فرمانده سپاه زن در جمهوری اسلامی." واقعا غم‌انگیز است که بانو دباغ، تنها زن فرمانده سپاه باشد؛ یا بانو امین، تنها بانوی مطرح در عرصه علوم دینی... وقتی ما یک بانو امین و یک بانو دباغ داریم، یعنی شرع و قانون و چارچوب اسلامی این اجازه را داده که یک زن در این جایگاه قرار بگیرد. و وقتی ما غیر از این بانوان، زن دیگری در این جایگاه نداریم، یعنی هنوز به این بلوغ نرسیده‌ایم که باید قالب‌های مردسالارانه را دور بریزیم. یعنی علی‌رغم وجود ظرفیت انقلاب اسلامی، باز هم دنبال بازگشت به عقب هستیم. و اینجاست که امام خامنه‌ای می‌فرمایند: ما زن مثل خواهر دباغ می‌خواهیم! یعنی چه؟ یعنی باید طرحی نو در انداخت در نگاه به جایگاه زن. طرحی دور از کلیشه‌های همیشگی. یعنی باید سری بزنیم به اندیشه این اندیشمند بزرگ. بیانات امروز امام خامنه‌ای را بخوانید و بخوانانید... و بیانات قبلی شان در جمع بانوان را... #فرات بیانات امروز رهبر انقلاب👇 https://farsi.khamenei.ir/news-content?id=51647 #لبیک_یا_خامنه_ای

🔰 #بسم_الله_قاصم_الجبارین 🔰 📙رمان امنیتی #شهریور 🌾 ✍️به قلم: #فاطمه_شکیبا قسمت 85 اسم افرا را که می‌آورم، دوباره نگاه تند و تیزش می‌چرخد سمتم. احمقم اگر فکر کنم چندبار میان عزادارها و مخصوصا دور و بر آوید، با چشم دنبال افرا نگشته. اگر در شرایط بهتری بودم، حتما به این هیجان‌زده شدنش می‌خندیدم. نوبت من است که نیشخند بزنم و از کنارش رد شوم. -مواظب باش، این‌جا ممکنه گم بشی. -می‌خوام تنها باشم. این را می‌گویم و با قدم‌های بلند، از مسعود فاصله می‌گیرم. احساس خوبی به جمله‌اش ندارم؛ بیشتر شبیه تهدید بود تا هشدار. از تصور این که بخواهد دستگیرم کند، لرز به تنم می‌افتد. به صرافت می‌افتم و در ذهن دنبال راهی برای فرار می‌گردم؛ یا حداقل خودکشی... دنبال یک راهی که گیر مسعود و امثالش نیفتم. میان قبرهای قدیمی راه می‌روم و دور و برم را با چشم می‌پایم تا کسی تعقیبم نکند؛ ولی حسی در درونم می‌گوید دیگر برای این زرنگ‌بازی‌ها دیر شده. احساس می‌کنم در یک دام بزرگ افتاده‌ام و بخاطر بزرگی‌اش، تا الان نفهمیده‌ام که شکار شده‌ام. حتما شکارچی‌ام هم با آرامش نشسته و دارد به سردرگمی‌ام می‌خندد. از جایی همین نزدیک، صدای خنده‌اش را گنگ و محو می‌شنوم. یک نفر دارد نگاهم می‌کند... دارد دنبالم می‌آید... صدای قدم‌های لعنتی‌اش را می‌شنوم. انقدر راه می‌روم و میان قبرها می‌پیچم که پاهایم بی‌حس شوند و شکارچی خسته. واقعا یکی دارد دنبالم می‌کند. خودش را از من پنهان می‌کند، پشت درخت‌های کاج. ناشی ست. اینجا خلوت است، صدای پایش را می‌شنوم. شاید هم می‌خواهد بفهمم. می‌خواهد بترساندم. بدون این که برگردم، زیرچشمی پشت سرم را نگاه می‌کنم. مرد است یا زن؟ مهم نیست. باید گیرش بیندازم. می‌رسم به یک اتاقک آجری که درش باز است؛ یک مقبره خانوادگی. از این مقبره‌ها در تخته‌فولاد زیاد پیدا می‌شود. سریع می‌روم داخلش و خودم را به دیوارِ کنار در می‌چسبانم. بعید است انقدر احمق باشد که خودش را گیر بیندازد اینجا؛ مگر این که پشتیبانی داشته باشد و بخواهد دستگیرم کند. هوای اتاقک گرفته است و از پنجره‌های کوچک اطرافش هم نور زیادی به داخل نمی‌رسد. تنفسم را آرام می‌کنم تا بتوانم صداهای اطراف را بشنوم. یک نفر دارد روی ریگ‌های تخته‌فولاد قدم می‌زند. تندتند نفس می‌کشد و آرام قدم برمی‌دارد. نزدیک‌تر می‌شود... و نزدیک‌تر... نفس‌هایش را از آن سوی دیوار، پشت سرم می‌شنوم. در مقبره چشم می‌چرخانم به امید پیدا کردن وسیله‌ای که بشود به عنوان سلاح از آن استفاده کرد. جز چند قبر قدیمی با نوشته‌های رنگ و رو رفته، چیزی اینجا نیست. ناگاه نوک کفش مردانه‌ای را در آستانه در اتاقک می‌بینم. نمی‌دانم گیر آدم احمق افتاده‌ام یا خطرناک... #ادامه_دارد ... قسمت اول رمان: https://eitaa.com/istadegi/6820 ⛔️کپی بدون هماهنگی و ذکر منبع، مورد رضایت نویسنده نمی‌باشد⛔️ #فاطمه_شکیبا #مه_شکن ✨ 🌐https://eitaa.com/istadegi