بسم الله... #روز_مادر این متن را که خواندم، داغ دلم تازه شد و ضرورت دیدم چند کلمه‌ای به آن اضافه کنم. چه در ایران، چه در غرب و چه در تمام نقاط جهان، زنان گرفتار نوعی از مردسالاری‌اند؛ فرقی نمی‌کند، مردسالاری چه مدرن باشد چه سنتی، مردسالاری ست. اما یک تفاوت بزرگ هست میان زنان ایرانی و زنان غربی. زن غربی، با یک مردسالاری بی‌رحم و سرد مواجه است و خیلی زود طعم آن را می‌چشد و می‌فهمد. زن غربی، مسئله را دیده و فهمیده. آمار تجاوز و نابرابری حقوق و خشونت علیه زنان و... مقابلش هست، می‌داند که یک جای این نظام ایراد دارد و برای گرفتن حقوقش، داد می‌زند و اعتراض می‌کند. شاید صدای اعتراضش به جایی نرسد، ولی حداقل می‌داند دردش را. و برای همین است که می‌بینید فمینیست‌های اروپایی، سرگشته از بحران هویت زنانه خود، به دامان اسلام پناه می‌آورند. اما زن ایرانی و مسلمان... با کمال تاسف به خواب عمیقی رفته و نه درد را می‌داند و نه راه حلش را. از کودکی گرفتار یک نظام مردسالار است؛ چه در فرهنگ، چه در قانون، چه در سیاست و اقتصاد... و این نظام چنان خود را توجیه کرده که زنان مسلمان حتی نمی‌دانند مشکل‌شان کجاست، حقوقشان چیست و چطور مورد ظلم قرار گرفته‌اند. وقتی هم حرف از حقوق زنان و جایگاه و مشکلات‌شان به میان می‌آوری، سریع همان زنان برچسب فمینیست روی پیشانی‌ات می‌چسبانند و طردت می‌کنند، یا مثل مجسمه نگاهت می‌کنند، سر تکان می‌دهند، پوزخند می‌زنند و از کنارت رد می‌شوند. روز زن... روز مادر... هر سال در این روز چه اتفاقی می‌افتد جز شنیدن اشعار و متن‌های ذوقی و شعاری و شنیدن تبریک این و آن؟ روز زن در ایران، فقط این دغدغه را با خودش می‌آورد که برای مادر یا همسر چه هدیه‌ای بخریم. و زنان هم انگار شرطی شده‌اند، تنها انتظارشان در این روز یک هدیه است و تبریک. اما فقط همین؟ پس شناخت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و عملی کردن سیره و سبک زندگی‌شان کجای زندگی ماست؟ و وقتی حرف از الگوی فاطمی می‌زنیم، سریع بحث حجاب و عفاف را پیش می‌کشند و در همین حد محدودش می‌کنند. حجاب و عفاف تنها یک بعد از شخصیت بی‌نهایت حضرت زهراست و ما با تقلیل ایشان به یک بعد، در حق این بانو ظلم کرده‌ایم. تصویر ما از ایشان، صرفا یک زن مومنه است؛ نه یک الگوی کامل برای تمام زنان و مردان. ما انقدر این بانو را تقلیل داده‌ایم که وقتی حرف از حق‌خواهی به میان می‌آید، کسی به یاد مطالبه‌گری و قیام هوشمندانه ایشان در جریان فدک نمی‌افتد. زنی که ادعا می‌کند الگویش حضرت زهراست، آیا حاضر است برای مطالبه حقش، در جمعی مردانه سخنرانی کند؟ قیام حضرت زهرا، یک قیام زنانه در جامعه‌ای سراسر مردسالار است؛ قیامی که نه فقط برای احقاق حق خود و بازگشت جامعه به مسیر درست اتفاق افتاد، بلکه درواقع قیامی بود برای بازیابی هویت و جایگاه زنان؛ که هرچند در جامعه آن زمان درک نشد، الگویی شد برای تمام تاریخ. اگر بخواهیم از حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها الگو بگیریم، یکی از گام‌های ما باید مطالبه حق کرامت الهی‌مان باشد. وقتی حرف از حقوق زنان می‌زنم، منظورم آزادی پوشش و دوچرخه‌سواری نیست. متاسفانه زنان ایرانی، باز هم در پیدا کردن حق خود به اشتباه رفته‌اند. مطالباتی که در اعتراضات اخیر مطرح شد، نه‌تنها به سود زنان نبود که باعث به حاشیه راندن مطالبات واقعی بانوان شد؛ هرچند... مطالبات بانوان مدت‌هاست که در حاشیه است؛ چنان که خودشان هم آن را نمی‌شناسند. بی‌پرده می‌گویم: حدود هشتاد درصد تجاوزها در ایران، به دلیل فرهنگ و باورهای غلط، گزارش نمی‌شود و به تبع آن مورد پیگرد قانونی قرار نمی‌گیرد؛ قوانین برای پیشگیری از آزار جنسی زنان به اندازه کافی بازدارنده نیستند؛ هیچ آمار دقیقی از خشونت خانگی علیه زنان، آزار جنسی و تن‌فروشی در ایران وجود ندارد؛ آمار در حوزه قتل‌های ناموسی، ازدواج‌های اجباری، کودک‌همسری و خودکشی زنان و دختران مبهم است؛ (این نکته را به یاد داشته باشید: با نگاهی به آمارهای خشونت علیه زنان در غرب، می‌توان فهمید که وضعیت زنان غربی تاسف‌بار است؛ اما به این معنی نیست که شرایط زنان ایرانی بهتر یا بدتر است. آمار برای قضاوت وضعیت بانوان، به اندازه کافی واقع‌نما نیست. ممکن است وضعیت زنان غربی از زنان ایرانی بهتر، بدتر و یا مشابه باشد و در این باره هیچ نمی‌توان گفت. و وقتی آمار در دست نباشد، یعنی ما اصلا دید درست و جامعی نسبت به مسئله نداریم و نمی‌توانیم آن را حل کنیم.) متاسفانه در برخی استان‌های کشور، شاهد تعداد قابل توجهی از خودسوزی و خودکشی زنان به علت خشونت خانگی و ازدواج اجباری هستیم؛ هنوز هستند دخترانی که به علت فقر، اجبار خانواده، ازدواج اجباری و... از تحصیل باز می‌مانند؛ اما آمار دقیقی از آنان وجود ندارد؛

تعداد قابل توجهی از زنان سرپرست خانوار و بانوان مطلقه و بیوه، از محدودیت‌های اجتماعی، مشکلات معیشتی، مشکلات روحی و محدودیت‌های خانواده رنج می‌برند؛ بخشی از زنان به علت فقر، علی‌رغم میل خود، مجبور به کار در خارج از خانه هستند؛ بخشی از زنان به علت وجود ساختارهای مردانه در ادارات و نهادهای مختلف، از دستیابی به شغل مورد علاقه خود باز می‌مانند و شایستگی علمی و اجرایی آنان نادیده گرفته می‌شود؛ با وجود شعارهای فراوان، قوانین و ساختارها هنوز مادران شاغل را نادیده می‌گیرند و تسهیلات لازم را برای آنان فراهم نکرده‌اند؛ خانه‌داری هنوز به عنوان یک شغل، به رسمیت شناخته نشده و بسیاری از زنان خانه‌دار، از بیمه و حقوق بی‌بهره‌اند؛ قوانین در حوزه خانواده و طلاق، کارآمدی لازم برای حفظ نظام خانواده و دفاع از حقوق زنان را ندارند؛ به علت خلاءهای قانونی و مسائل فرهنگی، هنوز زنان از امنیت لازم در محیط تحصیلی و کاری برخوردار نیستند؛ آموزش و فرهنگ‌سازی در جهت آگاهی زنان از مسائل بهداشتی، حقوقی، اجتماعی و خانوادگی صورت نگرفته است و بسیاری از زنان از حقوق و تکالیف خود آگاهی ندارند؛ تنها بیست و شش درصد از مدیران کشور از جامعه زنان‌اند و هنوز نقش زنان در مشاغل مدیریتی و تصمیم‌ساز کم‌رنگ است؛ در رسانه‌های رسمی و غیررسمی و در باور عامه، هنوز کلیشه‌ها و انگاره‌های غلط درباره زنان وجود دارد (این که زنان بهره هوشی کم‌تری دارند، وابسته‌اند، از فهم و انجام برخی امور ناتوان‌اند، تنها به فکر ظاهرند و...)؛ و این موارد، تنها بخشی از مسائل و مشکلاتی ست که زنان ایران با آن مواجه و از آن غافل‌اند. در چنین شرایطی، بهتر است بجای تبریک روز زن و تکرار سخنان کلیشه‌ای، به فکر حل مشکلات جامعه زنان باشیم... ✍️فاطمه شکیبا #روز_مادر #مادر https://eitaa.com/istadegi

🔰 #بسم_الله_قاصم_الجبارین 🔰 📙رمان امنیتی #شهریور 🌾 ✍️به قلم: #فاطمه_شکیبا قسمت 95 کیک باعث شده حالم بهتر شود و مغزم بهتر کار کند. می‌پرسم: چند سالته باران؟ -ده سال. -سختت نیست روزه بگیری؟ باران پاهایش را روی نیمکت تاب می‌دهد. سرش را به یک سمت خم می‌کند و چشمانش را تنگ: ام... یکمی تشنه‌م می‌شه بعضی وقتا. به دومین برش کیکم، گاز دیگری می‌زنم و می‌پرسم: مامان و بابات مجبورت می‌کنن روزه بگیری؟ ابرو بالا می‌اندازد: نچ. خودم دوست دارم. پاهایش را تندتر تاب می‌دهد و می‌گوید: پارسال هم می‌خواستم بگیرم. ولی بابام گفت به شرطی می‌ذاره روزه بگیرم که دکتر اجازه بده. -چرا؟ مگه مریضی؟ می‌خندد: نه بابا. بخاطر این بود که مطمئن بشه ضعیف نباشم. پارسال که رفتیم دکتر، دکتر گفت برام خوب نیست. ولی امسال اجازه داد. دستانش را باز می‌کند و کش و قوسی به بدنش می‌دهد: خیلی خوشحالم! دلم نمی‌آید بزنم توی ذوقش. با خنده‌اش می‌خندم و می‌گویم: تبریک می‌گم. رویش را به سمتم برمی‌گرداند و دستانش را می‌گذارد لبه نیمکت: تو چرا گریه کردی؟ در خودم جمع می‌شوم و دنبال یک پاسخ کوتاه می‌گردم تا از شرش خلاص شوم. آرام می‌گویم: هیچی... فقط یکم دلم گرفته بود. از میان صدای خنده و شادی بچه‌ها در زمین بازی، صدای خواندن شعری واضح‌تر به گوشم می‌رسد: تاب تاب عباسی... خدا منو نندازی... -الان حالت بهتره؟ #ادامه_دارد ... قسمت اول رمان: https://eitaa.com/istadegi/6820 ⛔️کپی بدون هماهنگی و ذکر منبع، مورد رضایت نویسنده نمی‌باشد⛔️ #فاطمه_شکیبا #مه_شکن ✨ 🌐https://eitaa.com/istadegi

✨بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم✨ 🌷 #ریحانه 🌷 ‼️آنچه بانوان و دختران کشورم باید بخوانند...🌱 دختران مسلمان و زنان مؤمن! این را هم بگویم: اروپایی که امروز ادّعا می‌کند زن در آن‌جا آزاد است، تا نیم‌قرن پیش به زن اجازه نمی‌داد که در مال شخصی خودش تصرّف کند! یعنی مثلاً یک زن اروپایی یا امریکایی، تا پنجاه، شصت سال قبل از این، اگر میلیون‌ها ثروت داشت، خودش حق نداشت که از این ثروت، به میل و اراده‌ی خودش استفاده کند؛ باید در اختیار شوهر یا پدر و یا برادرش می‌گذاشت و آن‌ها هم به میل خودشان از ثروت آن خانم -یا برای او و یا برای خودشان- استفاده می‌کردند! در اسلام، این طور نیست. در اسلام، زن مالک ثروت خود است. شوهرش راضی باشد، یا راضی نباشد؛ پدرش راضی باشد، یا راضی نباشد -فرقی نمی‌کند- او می‌تواند ثروت و مال و اندوخته‌ی خود را مصرف کند و ربطی به کس دیگری ندارد. نظر اسلام، این است. در حمایت از استقلال اقتصادی زنان، دنیا سیزده قرن است که از اسلام عقب است. اسلام این را سیزده قرن قبل گفته است؛ ولی در اروپا تازه چهل، پنجاه سال و در بعضی از کشورها کمتر از این مدّت است که تازه شروع کرده‌اند به زن اجازه دهند که در مال و ملک خود، دخل و تصرّف کند! اسلام، از این جهت هم جلو است. بخش سوم -که آن هم بسیار مهم است- بخش خانواده است. به نقش زن در اعتلای معنوی اشاره کردیم و حکم اسلامىِ هر نوع فعّالیت اجتماعی را گفتیم؛ اما در این بخش، نقش زن در خانواده را مطرح می‌کنیم؛ یعنی زن به‌عنوان یک همسر یا یک مادر. این‌جا واقعاً احکام اسلام به قدری درخشان و افتخارآمیز است که انسان وقتی احکام اسلام را مشاهده می‌کند، احساس اعتزاز می‌نماید. 💠بیانات امام خامنه‌ای در اجتماع زنان خوزستان ۱۳۷۵/۱۲/۲۰ #میلاد_حضرت_زهرا سلام‌الله‌علیها #مادری https://eitaa.com/istadegi

🔰 #بسم_الله_قاصم_الجبارین 🔰 📙رمان امنیتی #شهریور 🌾 ✍️به قلم: #فاطمه_شکیبا قسمت 96 از میان صدای خنده و شادی بچه‌ها در زمین بازی، صدای خواندن شعری واضح‌تر به گوشم می‌رسد: تاب تاب عباسی... خدا منو نندازی... -الان حالت بهتره؟ باران این را می‌پرسد و من لبخند می‌زنم: آره. ممنون بابت کیک. باران از روی نیمکت پایین می‌آید و ظرف کیک را برمی‌دارد: من برم پیش مامانم. تو هم دیگه غصه نخور. باشه؟ سرم را مثل خودش خم می‌کنم و پلک می‌زنم: باشه. - اگه منو بندازی... بغل مامان بندازی... چند قدم از نیمکت فاصله نگرفته که دوباره صدایش می‌زنم: باران! برمی‌گردد: بله؟ -این شعری که می‌خونن... که می‌گه تاب تاب عباسی... معنیش چیه؟ چرا می‌خوننش؟ با دست، موهای بیرون‌زده از روسری‌اش را به داخل هل می‌دهد و چشمانش گرد می‌شوند: تا حالا نشنیدی مگه؟ -نه. باران متعجب‌تر می‌شود و شانه بالا می‌اندازد: این شعر رو موقع تاب‌بازی می‌خونن. معنیش هم معلومه دیگه... مکث می‌کند؛ انگار او هم اولین بار است که شعر را شنیده و درباره‌اش فکر کرده. شمرده‌شمرده ادامه می‌دهد: داره از خدا می‌خواد که نندازدش زمین، بندازدش بغل بابا یا مامان. صدای کودک هنوز هم به گوش می‌رسد که بلند می‌خواند: تاب تاب عباسی... می‌گویم: خب چرا می‌گه تاب تاب عباسی؟ چرا می‌گه عباسی؟ باران انگار گیج شده و سوال من برایش بی‌معناست. باز هم شانه بالا می‌اندازد: از اول همینطور بوده دیگه. منم نمی‌دونم. فایده ندارد. شعرهای فولکلور همین‌طورند؛ هیچ‌کس دقیقا نمی‌داند از کجا آمده‌اند و معنایشان چیست. لبخند می‌زنم: ممنون. ببخشید... دستش را برایم تکان می‌دهد و لبخند شیرینی می‌زند: شب بخیر! باران می‌رود و بچه‌ها هنوز در زمین بازی، «تاب تاب عباسی» می‌خوانند. در دل به عباس می‌گویم: پات به دنیای همه این بچه‌ها باز شده؛ بدون این که بشناسنت و بدونن تو یه زمانی بخاطر اونا مُردی... چیزی که مطمئنم اینه که این شعر قبل از این که تو به دنیا بیای هم وجود داشته؛ حتما عباس اسم یه قهرمان دیگه بوده، یه قهرمان که بچه‌ها دوستش داشتن. برای همین اسمش توی شعر اومده و مامانت هم اسم تو رو گذاشته عباس... #ادامه_دارد ... قسمت اول رمان: https://eitaa.com/istadegi/6820 ⛔️کپی بدون هماهنگی و ذکر منبع، مورد رضایت نویسنده نمی‌باشد⛔️ #فاطمه_شکیبا #مه_شکن ✨ 🌐https://eitaa.com/istadegi

سلام ممنون از این که مطالعه می‌کنید. مشکل تصور ما از رمان امنیتیه؛ فکر می‌کنیم رمان امنیتی حتما باید پر از اکشن و درگیری و تعقیب و گریز باشه. نه؛ لزوماً اینطور نیست. پیرنگ و ماجرای شهریور نسبت به سایر رمان‌ها آروم‌تره و اکشن کم‌تری داره. دلیلش هم واضحه؛ چون بیشتر ماجرا درگیری درونی آریل با خودشه. اما این به معنای بی‌محتوا بودن یا ضعف طرح کلی رمان نیست. در آینده خیلی چیزا معلوم می‌شه... ممنونم که همراه ما هستید.

قهرمان...💔

سلام بله درسته... تلاش بنده هم همینه...