🔴 آیا #کریدور_جعلی_زنگزور راه‌حل نظامی دارد؟ 🔹کریدور جعلی و غیرقانونی #زنگزور که از سوی ترامپ بعنوان «مسیر ترامپ» یا «پل ترامپ» به‌عنوان طرحی برای اتصال مستقیم جمهوری آذربایجان به نخجوان، بدون عبور از خاک ایران مطرح شده، نه‌تنها یک تغییر جغرافیایی ساده نیست، بلکه یک جراحی عمیق در نقشه ژئوپلیتیک منطقه محسوب می‌شود. این پروژه –که به شکل آشکار از حمایت آمریکا، ترکیه و اسرائیل و به‌طور غیرمستقیم از همراهی برخی قدرت‌های اروپایی بهره‌مند است– عملاً با هدف «حذف نقش راهبردی ایران» به‌عنوان مسیر پیوند شرق و غرب و شمال و جنوب طراحی شده است. 🔻این تغییر به معنای: ▪️بریدن مرز ایران و ارمنستان و حذف تنها گذرگاه ایران به قفقاز شمالی و اوراسیاست. ▪️تغییر توازن تجارت منطقه‌ای به سود آذربایجان – ترکیه و به زیان ایران. ▪️ایجاد گسل امنیتی جدید در شمال‌غرب کشور که روابط ایران با همسایگان شمالی خود - به‌خصوص ارمنستان و روسیه را تضعیف می‌کند. ▪️باز کردن حوزه نفوذ ناتو و عناصر ضدایرانی در نزدیکی مرزهای شمالی کشور. 🔻راهکارها؛ از دیپلماسی تا بازدارندگی پرسش رایج در افکار عمومی این است که آیا این بحران راه‌حل نظامی دارد؟ پاسخ از دیدگاه علمی-راهبردی این است که گزینه نظامی آخرین مرحله و ابزاری بازدارنده است؛ نه نقطه شروع. ولی نباید به طور کامل این گزینه را از روی میز حذف کرد. گزینه نظامی باید روی میز باقی بماند. ایران می‌تواند و باید مسیرهای زیر را به‌صورت موازی پیش ببرد: 1️⃣ ابتکار دیپلماتیک چندجانبه با محوریت همکاری با روسیه، ارمنستان و حتی کشورهای آسیای مرکزی که منافع‌شان با وجود ایران در کریدور ارتباطی گره خورده است. 2️⃣ استفاده از اهرم‌های اقتصادی، از جمله توسعه سریع کریدور ایران – ارمنستان به‌عنوان مسیر قانونی تاریخی و جایگزین. 3️⃣ اخطار عملیاتی و ایجاد بازدارندگی دفاعی نظامی در منطقه مرزی برای اطمینان از اینکه هر تغییر فیزیکی در مرزها با واکنش جدی مواجه خواهد شد. 🔹حتماً راه‌حل‌های دیگری برای این کلاف سردرگم انفعال کشور وجود دارد و باید پای نظرات کارشناسان نشست. 🔸اما ساده‌انگاری موضوع از سوی رئیس جمهور و برخی دولتمردان و تقلیل آن به یک «مسئله جزئی» نشان‌دهنده عدم درک لایه‌های استراتژیک ژئوپلیتیک است. تجربه یک سال دولت چهاردهم نشان داده که برداشت سطحی و جزئی از مسائل استراتژیک، می‌تواند کشور را در برابر تغییرات تحمیلی تنها بگذارد. 🔹عملکرد رئیس جمهور در یکسال گذشته نشان داده که وی #کفایت_سیاسی ندارد ولی فعلاً بخاطر شرایط کشور و تبعات احتمالی استیضاح تاکنون مصلحت بر ماندن است اما مجلس شورا نباید بیش از این منفعل باشد. 🔸بله دولت فعلی رأی مردم را دارد ولی مجلس شورا نیز بر اساس انتخابات و قانون، مسئولیتی هم‌سنگ در دفاع از تمامیت ارضی و منافع ملی دارد و نباید مصالح کوتاه‌مدت سیاسی بر منافع بلندمدت کشور غلبه پیدا کند. وفاق ملی اگر بدون بصیرت راهبردی باشد، می‌تواند به وفاق منفعت‌طلبانه و خنثی‌کننده تحرکات دفاعی کشور منجر شود. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

🔴 آذر منصوری رئیس جبهه اصلاحات توییت کرده: "مذاکره عبادت نیست؛ ابزاری عقلانی برای پیوند ظرفیت‌های منطقه‌ای و جهانی با توان داخلی در مسیر توسعه و پیشرفت کشور است." 🔹برای او نوشتم: "همانطور که «نماز خواندن» و «به آغوش کشیدن سگ» با همدیگر جمع نمی‌شود و نمی‌توان اسم عبادت روی آن گذاشت، مذاکره شما هم عبادت الله نیست! عبادت شیطان اکبر است؛ مصداق #گوساله_پرستی است. بارها رفتید و هرچه بهتون دیکته شد امضا کردید و بازگشتید. مذاکره شما برد-برد نیست بلکه بده - بده است!" ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

سلطانیزم نقاب‌دار! رئیس‌جمهورِ محترم بهتر می داند که «حوزهٔ حکمرانی» در یک نظامِ مردم‌سالار جای بحث و نقد و سؤال و استیضاح(گیردادن!) است و هماهنگی با رهبری، نافیِ این‌ها نیست! پیش‌ترها برخی احزابِ اصلاح‌طلب از حاکمیتِ دوگانه سخن گفته و در سند راهبردیِ خود آنرا تئوریزه می‌کردند تا نهادهای انتخابی را مقابل انتصابی و رهبری قرار دهند! خدا را شکر که شما آن‌طور نیستید و با رهبریِ نظام هماهنگی می‌خواهید. این، «هماهنگیِ خوب» است. اما آن هماهنگی که درعمل تعطیلیِ ارکانِ مردم‌سالاری را متوقع باشد، بدْ و یک سلطانیزمِ نقاب‌دار است! شما سلطان نیستید؛ مردمی هستید، مردم‌سالار هم بمانید. رهبری در ایران، خود مدافع جدّیِ مردم‌سالاریِ دینی بوده است. در مردم‌سالاری دینی: مجلس در رأس أمور است -نه حتی شوراهای خاص-، دستگاه قضائی‌اش، بی‌مسامحه، و دولت‌ِ آن بابرنامه است. تازه ارکانِ دیگرِ مردم‌سالاری، از نهادهای مدنیِ مستقل تا مطبوعاتِ آزاد هم ناظر عمومیِ مسائل حکمرانی‌اند؛ باید منصفانه نقد و حتی بتوانند اعتراض و تجمّع کنند! جمهوریِ اسلامی از اسرائیلِ پوشالی کم‌تر نیست که در شرایط جنگی، نخست‌وزیرش به دادگاه احضار و هرروز علیه‌اش تجمّع و راهپیمایی برگزار می‌شود! اهلِ نهج‌البلاغه اید و این سخن را بهتر تحویل می‌گیرید: خَورُ السُّلطانِ أشدُّ على الرَّعيَّةِ مِن جَورِ السُّلطانِ. سستی (و بی‌تصمیمی) حاکم و حکمرانی بر مردم، سخت‌تر است از جور و ستمِ سلطان! فقط «جور» و استبداد نیست که مجلس و عدلیه می‌خواهد؛ «خور» و سستیِ حکمرانی هم درمانی دارد به نام مردم‌سالاری! محسن قنبریان ☑️ @m_ghanbarian

🔴 ایران حاکمان شجاع می‌خواهد وگرنه شاه‌سلطان‌حسین‌های ترسو و بی‌غیرت و ضعیف، کیان مملکت را بر باد خواهند داد! ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

🔴 اگر مذاکره نکنیم، چه کنیم؟ 🔹آقای رئیس جمهور و حامیان، مدام می‌پرسند: «اگر مذاکره نکنیم، چه کنیم؟» جدا از تأثیر منفی این سوال در محاسبات دشمن نسبت به کشور، پاسخ اگرچه ساده نیست، اما روشن است. اولاً برای ما اثبات شد که «مذاکره، خطر جنگ را رفع نمی‌کند و مانع از جنگ نمی‌شود»؛ پس این ادعا که «یا جنگ یا مذاکره» کاملاً خلاف است. مهم‌تر، «مذاکره خطر جنگ را بیشتر می‌کند و کار را سخت‌تر و پیچیده‌تر می‌کند». 🔸ثانیاً در منطق روابط بین‌الملل، به‌ویژه در چارچوب مکتب واقع‌گرایی(به عنوان رهیافت حاکم بر روابط بین الملل)، مذاکره با قدرت‌های بزرگ، اگر در شرایطِ برتری طرف مقابل و ضعف طرف خودی به کار رود، دو نتیجه دارد: 1️⃣ عملاً به دیکته سیاسی و راهبردی می‌انجامد. مثل تجربه #برجام که نشان داد در صورت پایبندی کامل کشور به تعهدات کلان، طرف مقابل – به‌ویژه ایالات متحده – به تعهدات حداقلی خود نیز پایبند نمی‌ماند. این نابرابری رفتاری، نه استثنا، بلکه بخشی از الگوی تاریخی سیاست قدرت در نظام بین‌الملل است. واقعیت بین الملل این است. 2️⃣ به «شرطی سازی» سه رکن مهمِ «جامعه»، «سیستم امنیتی و نظامی» و «اقتصادی» منجر می‌شود. واقعیت سیاسی این است که مذاکره در شرایط نامتوازن، به جای تأمین منافع ملی، کشور را وارد چرخه‌ای از شرطی‌سازی می‌کند: 🔹أ‌. شرطی‌سازی اجتماعی: امید و انتظار مردم به نتایج بیرونی گره می‌خورد و بعد از عدم نتیجه، سرمایه اجتماعی داخلی فرسوده می‌شود و کشور دچار شکاف سیاسی و بن بست داخلی و ریزش سرمایه اجتماعی می‌شود. 🔹ب‌. شرطی‌سازی راهبردی – امنیتی و نظامی: سیستم دفاعی و امنیتی کشور با فرض حل تهدید از مسیر گفت‌وگو، دچار «فریب سخت» و خطای محاسباتی و غافلگیری می‌شود (همان‌گونه که در جنگ تحمیلی 12 روزه دیدیم حتی سران ارشد نیروهای نظامی و امنیتی درگیر فضای مذاکره شدند) 🔹ت‌. شرطی‌سازی اقتصادی: ارکان برنامه ریزی و مدیریت اقتصادی کشور، صنایع بزرگ و مادر، خُرد و کلان بازار همه متوقف مذاکرات می‌شوند و سرمایه‌گذاری و مسیر پیشرفت درگروی رفع تحریم از طریق مذاکره دیده می‌شود. در نتیجه، وقتی مذاکرات به هدف نمی‌رسد، به بی‌ثباتی و شکنندگی اقتصادی می‌انجامد (نمونه امروز اقتصاد کشور). 🔻در چنین الگوهایی نه تنها دستاوردی حاصل نمی‌شود، بلکه زمان و ظرفیت ملی در مسیر خطرناک وابستگی به اراده طرف مقابل هدر می‌رود. پس اینکه دولتمردان ما فکر می‌کنند «مذاکره مشکلات اقتصادی را حل می‌کند» یا «اگر مذاکره نکنیم، جنگ می‌شود» کاملاً خطاست. هم شرایط بدتر می‌شود هم خطر جنگ بیشتر می‌شود. 🔻اما در «غیاب مذاکره از موضع ضعف»، راهکار «واقع‌گرایانه» پیشنهاد می‌شود: 🔹آماده‌باش دائمی و ارتقای توان رزمی: در منطق دفاعی، کشوری که آمادگی صددرصدی دارد، عملاً هزینه تهاجم را برای حریف به‌قدری بالا می‌برد که جنگ منتفی می‌شود. اصل حمله نظامی دشمن بر مبنای فریب و غافلگیری است؛ در صورت هوشیاری و آمادگی صددرصد برای جنگ، تهدید نظامی دشمن رفع می‌شود. 🔹خروج از فاز تدافعی: اتخاذ مواضع راهبردی که نشان دهد کشور نه تنها قادر به دفاع، بلکه قادر به پاسخ متقابل و پرهزینه است. 🔹بازدارندگی بدون شلیک: همان اصلی که بسیاری از بازیگران منطقه‌ای و جهانی با ایجاد هزینه و ریسک بالا، از طریق نمایش قدرت، بدون ورود به درگیری مستقیم حاصل کرده‌اند. 🔻برعکس، هر اظهار نظر و تصمیم سیاسی که نشانه ضعف تعبیر شود، همراهی با مذاکره‌ای که فاقد پشتوانه قدرت است، می‌تواند زمینه‌ساز یک جنگ تحمیلی جدید باشد. 🔻اقدامات داخلی و خارجی مکمل؛ در یک استراتژی واقع‌گرایانه، جایگزین «اتکای کور به مذاکره»، ترکیبی از اقدامات داخلی و خارجی است: 🔹اصلاح ساختارهای سیاسی و اقتصادی داخلی برای کاهش آسیب‌پذیری و توانمند‌سازی تولید، فناوری و منابع ملی. 🔹تنوع‌بخشی به روابط بین‌الملل: توسعه روابط با مجموعه‌ای گسترده از کشورها، ایجاد ائتلاف‌های منطقه‌ای و تقویت سازمان‌های همکاری چندجانبه. 🔹بازتعریف مأموریت وزارت خارجه: بازگشت به وظایف اصلی در دیپلماسی چندجانبه، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی فرامنطقه‌ای، نه صرفاً متمرکز بر یک پرونده سیاسی خاص. 🔻در پایان؛ در جهان آنارشیک روابط بین‌الملل، قدرت ملی تعیین‌کننده جایگاه کشور است و نه صرفاً زبان مذاکره! مذاکره زمانی مؤثر است که در میز بازی، قدرت چانه‌زنی داشته باشیم و این قدرت، نه در امضای کاغذ، بلکه در توان بازدارندگی، تاب‌آوری اقتصادی و سرمایه اجتماعی مستحکم ریشه دارد. اگر ایران به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند خیلی از تهدیدها رفع می‌شود. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

درسته طولانیه. ولی بدون مطالعه و تبیین قرار نیست به نتیجه ای برسیم و نسبت به موضوع دقیق بشیم. باید وقت بذاریم روی مطالعه کتاب و مقاله و یادداشت های تحلیلی بلند. از مصیبت های جامعه همین بی حوصله گی هاست که حوصله ندارن همه. غالباً دنبال جوک و سرگرمی و طنز و ... هستن.

🔴 سوال می‌کنند: اگر مذاکره نکنیم، چه کنیم؟ 🔻می‌پرسیم اگر وسط مذاکره به ما حمله کردند و مذاکره شکست خورد، چه کنیم؟ حتماً پاسخ می‌دهند که باز هم مذاکره می‌کنیم! اینقدر مذاکره می‌کنیم و اینقدر شکست می‌خوریم تا تموم بشیم و بریم! ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

صد و هفتمین جلسه حکمت سیاسی اسلام در قرآن قوم بنی‌إسرائیل سخنران: دکتر سعید جلیلی سه‌شنبه، ۲۱ مردادماه؛ ساعت ۱۸:۰۰ حوزه هنری انقلاب اسلامی؛ سالن مهر پخش زنده از طریق لینک‌های زیر: http://aparat.com/drjalily/live http://rubika.ir/saeedjalily

🔴 چرا مطالعه تاریخ #بنی_اسرائیل ضروری است؟ 🔹مطالعه تاریخ یهود و بنی‌اسرائیل نه یک کنجکاوی تاریخی، بلکه یک دستور قرآنی و سنت نبوی است. در قرآن کریم، داستان حضرت موسی علیه‌السلام و بنی‌اسرائیل بیش از هر پیامبر و امتی دیگر تکرار شده است؛ گاه با جزئیات، گاه به صورت خلاصه، و همواره با پیام‌های تربیتی، سیاسی و اجتماعی روشن. این تکرار نشان می‌دهد که شناخت شیوه‌ها، خطاها و سرنوشت این قوم برای بقا و سلامت امت اسلامی حیاتی است. 🔸پیامبر بزرگ اسلام (ص) تأکید کرده‌اند: « شما قدم به قدم راه پیشینیان را خواهید رفت، حتی اگر در سوراخ سوسماری رفتند، شما هم خواهید رفت.» گفته شد: ای رسول خدا، مراد یهود و نصاری هستند؟ فرمود: «پس چه کسانی دیگر؟» (صحیح بخاری، حدیث 3456) این سخن کوتاه اما هشداردهنده، نشان می‌دهد که امت اسلامی در معرض تکرار مسیر و انحرافات بنی‌اسرائیل است اگر از تاریخ و سنت آنان نیاموزد. 🔻علت تأکید قرآن و پیامبر اسلام بر مطالعه تاریخ بنی اسرائیل، دو هدف است: 1️⃣ شناخت دشمن و روش‌های او: قرآن و تاریخ گواهی می‌دهند که بنی‌اسرائیل بارها به پیمان‌شکنی، تحریف حقایق، مکر و فتنه‌انگیزی دست زدند. نمونه‌ها: تحریف تورات، ساخت #گوساله_سامری، خیانت در جنگ‌ها (ماجرای بنی‌قریظه)، و ایجاد اختلاف در میان مؤمنان. این روش‌ها امروز نیز در قالب‌های نوین رسانه‌ای، سیاسی، و اقتصادی تکرار می‌شود. 2️⃣ عبرت از سرنوشت و مجازات آنان: مجازات به‌سبب نافرمانی از پیامبران، پرستش غیر خدا، و دنیاطلبی، پراکندگی در زمین (تَیه)، اسارت به دست دشمنان، و محرومیت از مواهب الهی، گرفتار اختلافات فرقه‌ای و در نهایت زوال قدرت. 🔻پیامبر اکرم فرمود: «حَدِّثوا عن بني إسرائيل ولا حَرَج». یعنی «از بنی‌اسرائیل سخن بگویید [و عبرت بگیرید]، و باکی نیست.» (صحیح بخاری، کتاب أحادیث الأنبیاء) البته به شرطی که هر آنچه از آنان نقل می‌شود، با معیار قرآن و سنت سنجیده شود؛ آنچه مطابق است پذیرفته، و آنچه مخالف است کنار گذاشته شود. 🔹مطالعه تاریخ بنی‌اسرائیل هم شناخت امروز ما را از دشمن صهیونیستی دقیق‌تر می‌کند و هم همچون آینه‌ای آینده ما را هشدار می‌دهد. امت اسلامی اگر از این آینه عبرت نگیرد، ممکن است گام‌به‌گام همان مسیر را طی کند و به همان فرجام دچار شود. ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3

🔴 فراخوان همدلی و همراهی با خانواده‌های شریف در تنگنا #فراخوان 82 🔻سه خانواده آبرومند، این روزها با سختیِ درمان و معیشت دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ 1️⃣ مادر سالخورده بی‌سرپرست روستایی و دو دختر جوان: بانویی رنج‌دیده و پرتلاش که سال‌ها بار زندگی را به دوش کشیده، این روزها به‌دلیل بیماری، نیازمند رفت‌وآمدهای پیاپی به پزشک و تأمین هزینه‌های درمان است. 2️⃣ خانواده‌ شریف با شرمندگی از چند ماه بدهی: یکی از خانواده‌های آبرومند شهر، گرفتار هزینه‌های درمانی و مراجعات مکرر به پزشکان شده‌اند. چند ماهی‌ست که بدهی‌های سه بقالی محل بر دوششان مانده و سختی معیشت را سنگین‌تر کرده است. 3️⃣ پیرمرد و پیرزن ناتوان اما باوقار: زوجی سالمند که دیگر توان کار ندارند؛ برای تأمین دارو، گذران روزگار و معیشت ساده‌شان، چشم به دستان مهربان همشهریان خود دوخته‌اند. 🌿 کوچک‌ترین کمک، نوری است که در دل این خانه‌ها روشن می‌شود. 🔻شماره کارت ۱ (به نام داود مدرسی‌یان):

6280231326741120

🔻شماره شبا:

IR670140040000710151858911

❇️ برای کپی شماره کارت، روی شماره ضربه بزنید ✅ نیازی به ارسال رسید نیست. اگر کسی مایل به ارسال بود از این طریق: @Adminkhz 🔻 گروه جهادی یاران انقلاب: 🇮🇷 ثبت در "سازمان بسیج سازندگی" ✔️ شماره ثبت: "۹۶۷۳۱۹۰۱۹۳۵۶" ✅ #ایتا: http://eitaa.com/joinchat/2268200963C17b79a224e

تا این لحظه برای این فراخوان مبلغ 7 میلیون و 400 تومان جمع آوری شده

🔴 دولت قانوناً نمی‌تواند سازمان منابع طبیعی را منحل کند! 🔹مصوبه‌ای که از شورای عالی اداری صادر شده و بر اساس آن، سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری که دستگاه اجرایی محسوب می‌شود به کل منحل می‌شود بنحویکه بخشی از امور دفتری‌ اش به مدیریت جهاد کشاورزی و بخشی از امور اجرایی‌ اش به سازمان حفاظت محیط زیست محول شده است. 🔸انحلال این سازمان درحالی‌ست که در بند الف ماده 105 قانون پنج ساله برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، ذکر شده که دستگاه اجرایی با رعایت موارد مذکور در این بند، باید ساختار خود را باز طراحی کنند به نحوی که هرساله به میزان ۵ درصد ساختار خودشان را کاهش بدهند. ولی در مصوبه شورای عالی اداری، برخلاف قانون پنجم توسعه که بر 5درصد تاکید کرده بود، سازمان منابع طبیعی را به‌طور کل منحل نموده‌ که این امر را می توان یک ایراد شکلی و‌ تعارض محسوب نمود. 🔹قانون‌ گذار در ماده 105 قانون برنامه هفتم توسعه صراحتا بیان کرده که این اقدام باید به منظور ارتقای بهره‌وری نظام اداری، کاهش هزینه‌های جاری، چابک سازی، هوشمندسازی، منطقی سازی و متناسب سازی صورت بگیرد، به این معنی که در اصل سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور‌ پابرجا باشد ولی به منظور رسیدن به اهداف مذکور باید تغییراتی اعمال گردد. لذا مصوبه شورای عالی اداری با هدف و غایت آشکار قانونگذار و روح قانون در تنافی اساسی است. 🔸اما از همه مهم‌تر در ماده 105 برنامه هفتم توسعه، کاهش تصدی‌گری مورد هدف مقنن است. دولت‌ها اعمالشان یا در راستای اعمال حاکمیت است یا اعمال تصدی، سوال اساسی اینجاست آیا فعالیت و عملکرد سازمان منابع طبیعی به عنوان سازمان حاکمیتی در مقام اعمال حاکمیت است یا در مقام اعمال تصدی؟ 🔹بدیهی است سازمان منابع طبیعی یک سازمان حاکمیتی است که اساساً در مقام اعمال حاکمیت است و از ماده ۱۰۵ خروج موضوعی دارد و شورای عالی اداری نمی‌تواند با سازمان منابع طبیعی برمبنای ماده 105 برخورد کند. دولت‌ها در حوزه‌هایی درحال اعمال حاکمیت هستند، برای مثال در تامین امنیت، حفظ تمامیت ارضی ، حفظ مرزها، حفظ عرصه‌های منابع طبیعی و مراتع و جنگل‌ها همگی در مقام اعمال حاکمیت است نه تصدی‌گری. 🔸دولت‌ها در بحث خدمات عمومی مانند برق، گاز و خدماتی که شهرداری‌ها ارائه می‌دهند در حال تصدی‌گری هستند و در مقام اعمال تصدی است که می‌تواند بر اساس اصل 44 قانون‌ اساسی جمهوری اسلامی ایران حتی برون‌سپاری کند. در صدر ماده 105برنامه هفتم توسعه ذکر شده که هدف کاهش تصدی‌گری دولت است لذا باید گفت فقط اعمالی که تصدی‌گری و اعمال تصدی محسوب می‌شود باید هرسال ۵ درصد کاهش پیدا کند نه وظایف دولت که در مقام اعمال حاکمیت می باشد، این اعمال از آن ماده خروج موضوعی دارد به همین علت نمی شود سازمان منابع طبیعی را منحل کرد. با احترام محمد داس مه وکیل پایه یک دادگستری ✅ #داود_مدرسی_یان: http://eitaa.com/joinchat/3604742157Cf3fa1341d3