☀️۲) ادعیه‌ای از پیامبر ص و اهل بیت ع رسیده است که برای در امان ماندن از بدی‌های کسی است که قصد بدی در حق آنها را داشت؛ که بر اساس اینکه از کدام معصوم ع روایت شده به «حجابِ ...» معروفند. سید بن طاووس، برخی از این حجاب‌ها را روایت کرده است. حدیث و دعایی که به عنوان حجاب امام جواد ع مطرح است چنین است: آفریننده عظیمتر از آفریدگان است و دست روزی‌دهنده بازتر از دست روزی‌گیرندگان است و آتش خداوند که راه را می‌بندد و در ستونهایی امتدادیافته است سینه‌های شیاطین رانده شده را به آتش می‌کشد و مکر حسودان را [به خودشان] برمی‌گرداند؛ با سوگندها، با حکم‌ها، با لوح محفوظ [یا:‌ به سوگندها به احکامِ به لوح محفوظ] و حجابی که به عرش پروردگار عظیم‌مان زده شده، در حجاب قرار گرفتم و خود را مخفی کردم و در پناه قرار دادم و پناهنده شدم و تحصن کردم به «الم» و به «كهيعص» و به «طه» و به «طسم» و به «حم» و به «حم عسق» و «ن» و به «طس» و به «ق، وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ، وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ» و خداوند ولیّ من است و او بهترین وکیل است. 📚مهج الدعوات و منهج العبادات، ص300 📚المصباح للكفعمي، ص217 ذكر ما نختاره في الحجب المروية عن النبي و الأئمة ع التي احتجبوا بها ممن أراد الإساءة إليهم‏ حجاب محمد بن علي الجواد ع:‏ الْخَالِقُ أَعْظَمُ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ وَ الرَّازِقُ أَبْسَطُ يَداً مِنَ الْمَرْزُوقِينَ وَ نَارُ اللَّهِ الْمُؤْصَدَةُ فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ تَكِيدُ أَفْئِدَةَ الْمَرَدَةِ وَ تَرُدُّ كَيْدَ الْحَسَدَةِ بِالْأَقْسَامِ بِالْأَحْكَامِ بِاللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ وَ الْحِجَابِ الْمَضْرُوبِ بَعَرْشِ رَبِّنَا الْعَظِيمِ احْتَجَبْتُ وَ اسْتَتَرْتُ وَ اسْتَجَرْتُ وَ اعْتَصَمْتُ وَ تَحَصَّنْتُ بِ الم وَ بِ كهيعص وَ بِ طه وَ بِ طسم وَ بِ حم وَ بِ حم عسق وَ ن وَ بِ طس وَ بِ ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ، وَ اللَّهُ وَلِيِّي وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ. @yekaye

☀️۳) الف. از رسول الله ص روایت شده است که فرمودند: وقتی خداوند آدم را آفرید و از روحش در او دمید آدم به سمت راست عرش نگاهی کرد و متوجه [نور] پنج شبح شد [که به شکل خود وی بودند و در حال رکوع و سجود]. گفت: پروردگارا! آیا قبل از من هم انسانی آفریده‌ای؟ فرمود: خیر. گفت: ‌پس این پنج تنی که می‌بینم [که به صورت و شکل من هستند] کیستند؟ فرمود: اینها پنج نفر از فرزندان تو هستند که اگر آنها نبودند نه تو را می‌آفریدم و نه بهشت را و نه جهنم را و نه عرش را و نه کرسی را و نه آسمان را و نه زمین را و نه فرشتگان را و نه جن و انس را. اینان پنج تن هستند که برایشان اسمی از اسمای خود مشتق کردم:‌من محمودم و این محمد ص است؛ من أعلی هستم و این علی است؛ من فاطر هستم و این فاطمه؛ من ذوالاحسان هستم و این حسن؛ و من محسن هستم و این حسین؛ با خود عهد کرده‌ام که هیچکس نزدم نیاید که در دلش ذره‌ای محبت احدی از اینها باشد مگر اینکه او را داخل بهشتم کنم و با خودم عهد کرده‌ام که هیچکس نیاید که در دلش ذره‌ای بغض نسبت به احدی از اینها باشد مگر اینکه او را داخل در آتشم کنم. ای آدم! اینها برگزیدگان من از مخلوقاتم هستند و به واسطه آنان است که نجات می‌دهم هرکه را نجات دهم و هلاک می‌کنم هر که را هلاک کنم. 📚قصص الأنبياء عليهم السلام (للراوندي)، ص44-45؛ 📚شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام، ج‏2، ص500 ؛ 📚غرر الأخبار (للدیلمی)، ص202 ☀️ب) همچنین از امام باقر ع روایت شده که فرمودند: همانا خداوند تبارک و تعالی جماعاتی از فرشتگان را همچون سایه بر سر آدم فرستاد در حالی که او در وادی‌ای به نام روحاء بود که وادی‌ای بین مکه و طائف است. پس [با دست قدرت خویش] دستی بر پشت آدم کشید و سپس ذریه او را صدا زد در حالی که همچون ذراتی بودند. پس بیرون آمدند آن گونه که مورچه از لانه‌اش بیرون می‌آید و در اطراف آن وادی جمع شدند. پس خداوند به آدم فرمود: بنگر که چه می‌بینی؟ آدم گفت: ذرات فراوانی می‌بینم در اطراف این وادی. خداوند فرمود: ای آدم! اینها ذریه تو هستند؛ آنان را از پشت تو بیرون آوردم تا از آنان برای خودم در مورد ربوبیت، و برای محمد ص در مورد نبوت، میثاقی بگیرم همان طور که در آسمان از آنان میثاق گرفته‌ام. آدم گفت: پروردگارا! و چگونه همه اینها در پشت من جا شدند؟ فرمود: با لطافت صنع من و قدرت نافذم. گفت: پروردگارا! در میثاق از آنان چه می‌خوای؟ فرمود: اینکه به من شرک نورزند. گفت: پروردگارا! هرکس از ایشان که از تو اطاعت کن پاداشش چیست؟ فرمود: او را در بهشتم ساکن می‌کنم. گفت: و کسی که عصیانت کند جزایش چیست؟ فرمود: او را در آتشم ساکن کنم. آدم گفت: پروردگارا! در مورد آنان به عدل رفتار کردی و اگر خودت آنها را حفظ نکنی اکثرشان معصیتت کنند. 📚تفسير العياشي، ج‏2، ص219؛ 📚بحار الأنوار، ج‏5، ص259 ☀️ج) از رسول الله ص روایت شده که فرمودند: خداوند عز و جل در شبی که مرا به معراج بردند به من وحی کرد: ای محمد! چه کسی را در زمین در امتت جایگزین خود ساختی؛ و البته خودش بدین مطلب عالم‌تر بود. گفتم: پروردگارا! برادرم. فرمود: محمد! علی بن ابی‌طالب [را]؟ گفتم: بله ای پروردگار. فرمود: محمد! من بر زمین نگاهی انداختم پس تو را برگزیدم پس یاد نشوم مگر اینکه تو با من یاد شوی؛ ‌من محمودم و تو محمد ص هستی؛ سپس بار دیگر به زمین نظر انداختم و علی بن ابی‌طالب را برگزیدم و او را وصی تو قرار دادم؛ پس تو سرور پیامبرانی و علی سرور اوصیاء است. سپس اسمی از اسمهای خودم را مشتق کردم؛ پس من أعلی هستم و او علی است؛ ای محمد! من علی و فاطمه و حسن و حسین و ائمه را از نور واحدی آفریدم سپس ولایت آنان را بر فرشتگان عرضه کردم پس هرکس قبولش کرد از مقربین شد و کسی که انکارش کرد از کافرین شد. ای محمد اگر بنده‌ای از بندگانم مرا بقدری عبادت کند که جان دهد سپس در حالی که منکر ولایت آنهاست به دیدارم بیاید او را در آتشم وارد خواهم ساخت ... تبصره: ظاهرا مقصود از عرضه کردن بر فرشتگان و انکار برخی از آنها، شبیه حکایت سجده بر آدم است که ابلیس هم در میان فرشتگان بود و انکار کرد. 📚الغيبة للنعماني، ص93 ☀️د) از امام صادق ع روایت شده که فرمودند: خداوند عز و جل می‌فرماید: من ده فریضه را بر بندگانم واجب ساختم؛ هنگمی که آ»ها را به رسمیت بشناسند آنان را در ملکوتم سکنی خواهم داد و بهشتهایم را بر آنان مباح خواهم ساخت. [سپس توضیح می‌دهند اولین و دومین آنها معرفت به خود خداوند و به رسول وی است و بعد می‌فرمایند:] و سومی، معرفت به اولیای من است که آنان حجتهای بر بندگانم هستند کسی که ولایت آنان را بپذیرد به ولایت من تن داده و کسی که با آنان دشمنی کند با من دشمنی کرده است؛ و آنان عَلَم‌های بین من و مخلوقاتم هستند و کسی که آنان را انکار کند آتشم را به وی می‌چشانم و عذابم را بر وی مضاعف گردانم. ... 📚التمحيص، ص69 @yekaye 👇سند و متن👇

سند و متن احادیث شماره ۳ ☀️الف) عَنِ ابْنِ بَابَوَيْهِ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ الْهِيتِيُ‏ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْقَاضِي أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ‏ بْنُ سَعْدٍ وَ إِسْمَاعِيلُ‏ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ‏ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ‏ الْتَفَتَ آدَمُ يَمِينَةَ الْعَرْشِ، فَإِذَا [من النور] خَمْسَةُ أَشْبَاحٍ [على صورته ركعا سجدا]. فَقَالَ: يَا رَبِّ هَلْ خَلَقْتَ قَبْلِي مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً؟ قَالَ: لَا. قَالَ: فَمَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَرَى أَسْمَاءَهُمْ [أراهم على هيئتي و على صورتي]؟ فَقَالَ: هَؤُلَاءِ خَمْسَةٌ مِنْ‏ وُلْدِكَ‏ لَوْلَاهُمْ مَا خَلَقْتُكَ‏ وَ لَا خَلَقْتُ الْجَنَّةَ وَ لَا النَّارَ وَ لَا الْعَرْشَ وَ لَا الْكُرْسِيَّ وَ لَا السَّمَاءَ وَ لَا الْأَرْضَ وَ لَا الْمَلَائِكَةَ وَ لَا الْجِنَّ وَ لَا الْإِنْسَ، هَؤُلَاءِ خَمْسَةٌ شَقَقْتُ [اشتققت]‌ لَهُمُ اسْماً مِنْ‏ أَسْمَائِي: فَأَنَا الْمَحْمُودُ وَ هَذَا مُحَمَّدٌ ص‏، وَ أَنَا الْأَعْلَى وَ هَذَا عَلِيٌّ ع، وَ أَنَا الْفَاطِرُ وَ هَذِهِ فَاطِمَةُ ع، وَ أَنَا ذُو الْإِحْسَانِ وَ هَذَا الْحَسَنُ ع، وَ أَنَا الْمُحْسِنُ وَ هَذَا الْحُسَيْنُ ع، آلَيْتُ عَلَى نَفْسِي أَنَّهُ لَا يَأْتِينِي أَحَدٌ وَ فِي قَلْبِهِ‏ مِثْقالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ مَحَبَّةِ أَحَدِهِمْ إِلَّا أَدْخَلْتُهُ جَنَّتِي، وَ آلَيْتُ بِعِزَّتِي أَنَّهُ لَا يَأْتِينِي أَحَدٌ وَ فِي قَلْبِهِ‏ مِثْقالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ بُغْضِ أَحَدِهِمْ إِلَّا أَدْخَلْتُهُ نَارِي. يَا آدَمُ هَؤُلَاءِ صَفْوَتِي مِنْ خَلْقِي بِهِمْ أُنْجِي مَنْ أُنْجِي وَ بِهِمْ أُهْلِكُ مَنْ أُهْلِك‏. 📚قصص الأنبياء عليهم السلام (للراوندي)، ص44-45؛ 📚شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام، ج‏2، ص500 ؛ 📚غرر الأخبار (للدیلمی)، ص202 ☀️ب) عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أهْبَطَ إِلَى الْأَرْضِ ظُلَلا مِنَ الْمَلَائِكَةِ عَلَى آدَمَ، وَ هُوَ بِوَادٍ يُقَالُ لَهُ الرَّوْحَاءُ، وَ هُوَ وَادٍ بَيْنَ الطَّائِفِ وَ مَكَّةَ. [قَالَ: فَمَسَحَ عَلَى ظَهْرِ آدَمَ] ثُمَّ صَرَخَ بِذُرِّيَّتِهِ وَ هُمْ ذَرٌّ. قَالَ: فَخَرَجُوا كَمَا يَخْرُجُ النَّمْلُ مِنْ كُورِهَا، فَاجْتَمَعُوا عَلَى شَفِيرِ الْوَادِي. فَقَالَ اللَّهُ لآِدَمَ: انْظُرْ مَا ذَا تَرَى؟ فَقَالَ آدَمُ: [أَرَى] ذَرّاً كَثِيراً عَلَى شَفِيرِ الْوَادِي. فَقَالَ اللَّهُ: يَا آدَمُ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتُكَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ ظَهْرِكَ لِآخُذَ عَلَيْهِمُ الْمِيثَاقَ لِي بِالرُّبُوبِيَّةِ، وَ لِمُحَمَّدٍ بِالنُّبُوَّةِ، كَمَا أخذتُ عَلَيْهِمْ فِي السَّمَاءِ. قَالَ آدَمُ: يَا رَبِّ وَ كَيْفَ وَسِعَتْهُمْ ظَهْرِي. قَالَ اللَّهُ: يَا آدَمُ بِلُطْفِ صنعی [صَنِيعِي] وَ نَافِذِ قُدْرَتِي. قَالَ آدَمُ: يَا رَبِّ فَمَا تُرِيدُ مِنْهُمْ فِي الْمِيثَاقِ؟ قَالَ اللَّهُ: أَنْ لَا يُشْرِكُوا بِي شَيْئاً. قَالَ آدَمُ: فَمَنْ أَطَاعَكَ مِنْهُمْ يَا رَبِّ فَمَا جَزَاؤُهُ؟ قَالَ: أُسْكِنُهُ جَنَّتِي. قَالَ آدَمُ: فَمَنْ عَصَاكَ فَمَا جَزَاؤُهُ؟ قَالَ: أُسْكِنُهُ نَارِي. قَالَ آدَمُ: يَا رَبِّ لَقَدْ عَدَلْتَ فِيهِمْ وَ لَيَعْصِيَنَّكَ أَكْثَرُهُمْ إِنْ لَمْ تَعْصِمْهُمْ. 📚تفسير العياشي، ج‏2، ص219؛ 📚بحار الأنوار، ج‏5، ص259 @yekaye 👇ادامه👇

☀️ج) حَدَّثَنَا أَبُو الْحَارِثِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَهْلٍ الطَّبَرَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْبَغْدَادِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الرَّقِّيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عِيسَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدَّسْتُوَائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شِمْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ الْجُعْفِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْبَاقِرِ ع عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَيَّ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي: يَا مُحَمَّدُ مَنْ خَلَّفْتَ فِي الْأَرْضِ فِي أُمَّتِكَ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِذَلِكَ. قُلْتُ: يَا رَبِّ أَخِي. قَالَ: يَا مُحَمَّدُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ. قُلْتُ: نَعَمْ يَا رَبِّ. قَالَ: يَا مُحَمَّدُ إِنِّي اطَّلَعْتُ إِلَى الْأَرْضِ اطِّلَاعَةً فَاخْتَرْتُكَ مِنْهَا فَلَا أُذْكَرُ حَتَّى تُذْكَرُ مَعِي فَأَنَا الْمَحْمُودُ وَ أَنْتَ مُحَمَّدٌ؛ ثُمَّ إِنِّي اطَّلَعْتُ إِلَى الْأَرْضِ اطِّلَاعَةً أُخْرَى فَاخْتَرْتُ مِنْهَا عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَجَعَلْتُهُ وَصِيَّكَ؛ فَأَنْتَ سَيِّدُ الْأَنْبِيَاءِ وَ عَلِيٌّ سَيِّدُ الْأَوْصِيَاء.ِ ثُمَّ شَقَقْتُ لَهُ اسْماً مِنْ أَسْمَائِي، فَأَنَا الْأَعْلَى وَ هُوَ عَلِيٌّ. يَا مُحَمَّدُ إِنِّي خَلَقْتُ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ الْأَئِمَّةَ مِنْ نُورٍ وَاحِدٍ ثُمَّ عَرَضْتُ وَلَايَتَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ، فَمَنْ قَبِلَهَا كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ وَ مَنْ جَحَدَهَا كَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ. يَا مُحَمَّدُ لَوْ أَنَّ عَبْداً مِنْ عِبَادِي عَبَدَنِي حَتَّى يَنْقَطِعَ ثُمَّ لَقِيَنِي جَاحِداً لِوَلَايَتِهِمْ أَدْخَلْتُهُ نَارِي ... 📚الغيبة للنعماني، ص93 ☀️د) عَنِ الْمُفَضَّلِ‏ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏: افْتَرَضْتُ عَلَى عِبَادِي عَشَرَةَ فَرَائِضَ إِذَا عَرَفُوهَا أَسْكَنْتُهُمْ مَلَكُوتِي وَ أَبَحْتُهُمْ جِنَانِي: ... وَ الثَّالِثَةُ: مَعْرِفَةُ أَوْلِيَائِي وَ أَنَّهُمُ الْحُجَجُ عَلَى خَلْقِي، مَنْ وَالاهُمْ فَقَدْ وَالانِي وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانِي، وَ هُمُ الْعَلَمُ فِيمَا بَيْنِي وَ بَيْنَ خَلْقِي، وَ مَنْ أَنْكَرَهُمْ أَصْلَيْتُهُ [أَدْخَلْتُهُ‏] نَارِي‏ وَ ضَاعَفْتُ عَلَيْهِ عَذَابِي... 📚التمحيص، ص69 @yekaye

☀️۴) ذریح محاربی روایت کرده است که: به امام صادق ع گلایه کردم از آنچه از قومم و فرزندانم به من می‌رسد هنگامی که به آنان خبر می‌دهم که رفتن به مرقد امام حسین ع چه خیراتی را به ارمغان دارد؛ آنان مرا تکذیب می‌کنند و می‌گویند که تو بر جعفر بن محمد [= امام صادق ع] دروغ می‌بندی! فرمودند: ذریح! مردم را ول کن که هرجایی می‌خواهند بروند! به خدا سوگند خداوند به زائر امام حسین ع مباهات می‌کند و کسی که بر وی وارد شود فرشتگان مقرب و حاملان عرش خداوند به استقبالش می‌روند تا حدی که به آنان می‌فرماید: آیا نمی‌بینید که زوار قبر حسین ع را که با شوق به سراغ او و سراغ فاطمه دختر رسول الله ص آمده‌اند؟! به عزت و جلال و عظمتم سوگند، قطعا که کرامتم را بر آنان واجب کنم و قطعا که آنان را به بهشتی وارد کنم که آن را برای اولیاء و پیامبران و رسولانم آماده‌ کرده‌ام. ای فرشتگانم! اینان زائران حسین‌اند که محبوبِ محمد پیامبرم بود، و محمد، محبوب من است؛ و کسی که مرا دوست دارد محبوب مرا دوست دارد و کسی که محبوب مرا دوست دارد کسی را که او دوست می‌دارد هم دوست دارد؛ و کسی که بغض محبوب مرا داشته باشد بغض مرا دارد و کسی که بغض مرا داشته باشد بر من است که با شدیدترین عذابم عذابش کنم و او را با حرارت آتشم بسوزانم و جهنم را مسکن و مأوایش قرار دهم و چنان عذابش کنم که احدی از عالمیان را چنین عذاب نکرده باشم. 📚كامل الزيارات، ص143-144 حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبِي الْمِعْزَى عَنْ ذَرِيحٍ الْمُحَارِبِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع: مَا أَلْقَى مِنْ قَوْمِي وَ مِنْ بَنِيَّ إِذَا أَنَا أَخْبَرْتُهُمْ بِمَا فِي إِتْيَانِ قَبْرِ الْحُسَيْنِ ع مِنَ الْخَيْرِ إِنَّهُمْ يُكَذِّبُونِّي وَ يَقُولُونَ إِنَّكَ تَكْذِبُ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ. قَالَ: يَا ذَرِيحُ دَعِ النَّاسَ يَذْهَبُونَ حَيْثُ شَاءُوا وَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَيُبَاهِي بِزَائِرِ الْحُسَيْنِ وَ الْوَافِدُ يَفِدُهُ الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ حَمَلَةُ عَرْشِهِ حَتَّى إِنَّهُ لَيَقُولُ لَهُمْ: أَ مَا تَرَوْنَ زُوَّارَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ أَتَوْهُ شَوْقاً إِلَيْهِ وَ إِلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ؟! أَمَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ عَظَمَتِي لَأُوجِبَنَّ لَهُمْ كَرَامَتِي وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّتِيَ الَّتِي أَعْدَدْتُهَا لِأَوْلِيَائِي وَ لِأَنْبِيَائِي وَ رُسُلِي. يَا مَلَائِكَتِي هَؤُلَاءِ زُوَّارُ الْحُسَيْنِ حَبِيبِ مُحَمَّدٍ رَسُولِي وَ مُحَمَّدٌ حَبِيبِي وَ مَنْ أَحَبَّنِي أَحَبَّ حَبِيبِي وَ مَنْ أَحَبَّ حَبِيبِي أَحَبَّ مَنْ يُحِبُّهُ وَ مَنْ أَبْغَضَ حَبِيبِي أَبْغَضَنِي وَ مَنْ أَبْغَضَنِي كَانَ حَقّاً عَلَيَّ أَنْ أُعَذِّبَهُ بِأَشَدِّ عَذَابِي وَ أُحْرِقَهُ بِحَرِّ نَارِي وَ أَجْعَلَ جَهَنَّمَ مَسْكَنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ. @yekaye

☀️۵) از امام صادق ع روایت شده که رسول الله ص فرمودند: هیچ بنده‌ای نیست که با زبان روزه صبح کند و سپس مورد دشنام قرار بگیرد اما در مقابل بگوید: «من امروز روزه هستم سلام بر تو» [یعنی به خاطر روزه بودنش از پاسخ تند اجتنبا کند و با بزرگمنشی و عفو برخورد کند] مگر اینکه پروردگار تبارک و تعالی بفرماید: این بنده‌ام از دست آن بنده‌ام به روزه پناه برد؛‌پس وی را از آتشم پناه دهید و وارد در بهشتم کنید. 📚الأمالي( للصدوق)، ص586 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَامِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ جَامِعٍ الْحِمْيَرِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بُنَانِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ السَّكُونِيِّ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: مَا مِنْ عَبْدٍ يُصْبِحُ صَائِماً، فَيُشْتَمُ، فَيَقُولُ: إِنِّي صَائِمٌ سَلَامٌ عَلَيْكَ، إِلَّا قَالَ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى: اسْتَجَارَ عَبْدِي بِالصَّوْمِ مِنْ عَبْدِي أَجِيرُوهُ مِنْ نَارِي وَ أَدْخِلُوهُ جَنَّتِي. 📚در المحاسن (ج‏1، ص72) همین حدیث آمده است با این تفاوت که اولا مستقیم از خود امام صادق ع است و ثانیا عبارت «فیشتم: مورد دشنام قرار می‌گیرد» را ندارد. @yekaye

☀️۶) الف. روایت شده است که امام کاظم ع در سجده‌شان می‌فرمود: به تو پناه می‌برم از آتشی که شعله‌اش خاموش نمی‌شود و به تو پناه می‌برم از آتشی که از تازگی و نو بودن به فرسودگی و کم‌خاصیت شدن نرود و به تو پناه می‌برم از آتشی که تشنه‌اش سیراب نشود و به تو پناه می‌برم عریانش لباس بر تن نکند. 📚الكافي، ج‏3، ص328 عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ زِيَادِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ: كَانَ أَبُو الْحَسَنِ ع يَقُولُ فِي سُجُودِهِ: أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ حَرُّهَا لَا يُطْفَأُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ جَدِيدُهَا لَا يَبْلَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ عَطْشَانُهَا لَا يَرْوَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ مَسْلُوبُهَا لَا يُكْسَى. ☀️ب. در فرازی از دعایی که امام سجاد ع بعد از نماز شب‌هایش می‌خواندند آمده است: خدایا به تو پناه می‌برم از آتشی که آن را بر کسی که عصیانت کند غلیظ گردانده‌ای و به کسی که از رضایت تو روگیردان شده وعده داده‌ای؛ و آز آتشی که نورش ظلمت است و سهل و نرمی‌ آن دردناک است و دورش نزدیک است؛ و از آتشی که برخی از آن برخی دیگر را می‌خورد و برخی بر برخی دیگر شاخ و شانه می‌کشد؛ و از آتشی که استخوانها را همچون پودر می‌کند و به اهل خودش آب جوشان می‌نوشاند؛ و از آتشی که کسی را که نزد وی تضرع کند باقی نگذارد و برکسی که از او مهربانی بخواهد رحم نکند و کسی که در مقابل آن خاشع و تسلیم شود نتواند تخفیفی بگیرد و ساکنانش را به داغ‌ترین چیزی که از مواخذه دردناک و وبال شدید نزدش هست می‌اندازد. 📚الصحيفة السجادية، دعاء 32 (وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ بَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ لِنَفْسِهِ فِي الِاعْتِرَافِ بِالذَّنْبِ) ... اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَارٍ تَغَلَّظْتَ بِهَا عَلَى مَنْ عَصَاكَ، وَ تَوَعَّدْتَ بِهَا مَنْ صَدَفَ عَنْ رِضَاكَ، وَ مِنْ نَارٍ نُورُهَا ظُلْمَةٌ، وَ هَيِّنُهَا أَلِيمٌ، وَ بَعِيدُهَا قَرِيبٌ، وَ مِنْ نَارٍ يَأْكُلُ بَعْضَهَا بَعْضٌ، وَ يَصُولُ بَعْضُهَا عَلَى بَعْضٍ، وَ مِنْ نَارٍ تَذَرُ الْعِظَامَ رَمِيماً، وَ تَسقِي أَهْلَهَا حَمِيماً، وَ مِنْ نَارٍ لَا تُبْقِي عَلَى مَنْ تَضَرَّعَ إِلَيْهَا، وَ لَا تَرْحَمُ مَنِ اسْتَعْطَفَهَا، وَ لَا تَقْدِرُ عَلَى التَّخْفِيفِ عَمَّنْ خَشَعَ لَهَا وَ اسْتَسْلَمَ إِلَيْهَا تَلْقَى سُكَّانَهَا بِأَحَرِّ مَا لَدَيْهَا مِنْ أَلِيمِ النَّكَالِ وَ شَدِيدِ الْوَبَال‏. @yekaye

☀️۷) از امام صادق ع روایت شده که فرمودند: روزی رسول الله ص نشسته بود که جبرئیل بر او وارد شد در حالی که بشدت ناراحت و رنگ‌پریده بود. رسول الله ص به وی فرمود: چه شده که تو را چنین ناراحت و رنگ‌پریده می‌بینم؟ گفت: محمد! چگونه چنین نباشم در حالی که امروز دمنده‌های جهنم را کار گذاشتند! رسول الله ص فرمود: جبرئیل! دمنده‌های جهنم چیست؟ گفت: همانا خداوند تبارک و تعالی به آتش دستور داد پس آن را هزار سال شعله‌ور کردند و برافروختند تا قرمز شد؛ سپس دوباره دستور داد و آن را هزار سال دیگر شعله‌ور کردند و برافروختند تا سفید شد؛ سپس دوباره دستور داد و آن را هزار سال دیگر شعله‌ور کردند و برافروختند تا سیاه شد؛ و اکنون سیاه و ظلمانی است؛ پس اگر حلقه‌ای از زنجیری که «طولش هفتاد ذراع است» (حاقه/۳۲) بر دنیا گذاشته شود کل دنیا از حرارت آن ذوب شود و اگر قطره‌ای از زقوم و ضریع در نوشیدنی اهل دنیا بچکانند تمامی اهل دنیا از شدت بوی بد آن بمیرند. پس رسول الله ص گریست و جبرئیل هم همراه او گریست و خداوند فرشته‌ای به نزد آن دو فرستاد که گفت: پروردگارتان به شما سلام می‌رساند و می‌فرماید: من شما دو نفر را ایمن گرداندم از اینکه گناهی کنید که بخواهم شما را بخاطر آن عذاب کنم. 📚روضة الواعظين، ج‏2، ص507؛ 📚إرشاد القلوب إلى الصواب (للديلمي)، ج‏1، ص106 قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ ص ذَاتَ يَوْمٍ قَاعِدٌ إِذْ نَزَلَ جَبْرَئِيلُ ع‏ وَ هُوَ كَئِيبٌ حَزِينٌ مُتَغَيِّرُ اللَّوْنِ. فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص: مَا لِي أَرَاكَ كَئِيباً حَزِيناً؟ قَالَ: يَا مُحَمَّدُ وَ كَيْفَ لَا أَكُونُ كَذَلِكَ وَ إِنَّمَا وُضِعَتْ مَنَافِيخُ جَهَنَّمَ الْيَوْمَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: وَ مَا مَنَافِيخُ جَهَنَّمَ يَا جَبْرَئِيلُ؟ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَمَرَ بِالنَّارِ فَأُوقِدَ عَلَيْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّى احْمَرَّتْ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَأُوقِدَ عَلَيْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّى ابْيَضَّتْ ثُمَّ أَمَرَ فَأُوقِدَ عَلَيْهَا أَلْفَ عَامٍ حَتَّى اسْوَدَّتْ وَ هِيَ سَوْدَاءُ مُظْلِمَةٌ فَلَوْ أَنَّ حَلْقَةً مِنَ السِّلْسِلَةِ الَّتِي طُولُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعاً وُضِعَتْ عَلَى الدُّنْيَا لَذَابَتِ الدُّنْيَا مِنْ حَرِّهَا وَ لَوْ أَنَّ قَطْرَةً مِنَ الزَّقُّومِ وَ الضَّرِيعِ قَطَرَتْ فِي شَرَابِ أَهْلِ الدُّنْيَا لَمَاتَ أَهْلُ الدُّنْيَا مِنْ نَتْنِهَا. قَالَ: فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ ص وَ بَكَى جَبْرَئِيلُ ع. فَبَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِمَا مَلَكاً فَقَالَ: إِنَّ رَبَّكُمَا يُقْرِئُكُمَا السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكُمَا: إِنِّي قَدْ أَمَّنْتُكُمَا مِنْ أَنْ تُذْنِبَا ذَنْباً أُعَذِّبُكُمَا عَلَيْهِ. 📚این حدیث با سند صحیح در تفسير القمي (ج‏2، ص81) آمده است فقط به جای تعبیر «فَأُوقِدَ عَلَيْهَا» تعبیر «فَنُفِخَ عَلَيْهَا» به کار رفته است. 📚همچنین این حدیث نبوی در منابع اهل سنت هم روایت شده است؛ مثلا با تفصیل بیشتر در شعب الإيمان (ج6، ص33) و با تفصیل کمتر (فقط اشاره به آن سه مرحله‌ای که هریک هزار سال طول کشیده) در سنن الترمذي (ج4، ص545) . @yekaye

☀️۸) از امیرالمومنین ع روایت شده که فرمودند: خشم، آتش افروخته‌ای است که کسی که آن را فرو برد خاموشش کرده و کسی که آن را رها کند خودش اولین کسی است که بدان می‌سوزد. 📚عيون الحكم و المواعظ (لليثي)، ص22؛ 📚تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص303 قال امیرالمومنین ع الْغَضَبُ نَارٌ مُوقَدَةٌ مَنْ كَظَمَهُ أَطْفَأَهَا وَ مَنْ أَطْلَقَهُ كَانَ أَوَّلَ مُحْتَرِقٍ بِهَا. @yekaye

. 1️⃣ «نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ» در آیه قبل پرسید که چه می‌دانی «حطمة» چیست و اکنون در مقام توضیح آن است. اولین ویژگی حطمه که در این آیه مورد توجه قرار گرفته این است که آن آتشی است که خداوند افروخته است؛ و اگرچه تعبیر «نار» در قرآن بارها به کار رفته، اما به صورت اضافه به خداوند (نار الله) تنها همین مورد است. اگرچه هرچیزی که در عالم رخ می‌دهد فعل خداوند است، اما وقتی خداوند امر خاصی را به خودش نسبت می‌دهد دلالتی دارد که آن امر همانند سایر همتایان خود نیست بلکه نسبت بدانها ویژگی خاص و ممتازی دارد؛ آن ویژگی چیست؟ 🌴الف. اگر تأکید بر کلمه «الموقدة» باشد؛ آنگاه: 🌿الف.۱. با اینکه ماده «وقد» ۱۱ بار در قرآن کریم آمده است، اما کاربرد آن در توصیف آتش جهنم تنها همین یک بار است، یعنی چه‌بسا شعله‌ور بودن و لهیب کشیدن و سرکشی این آتش مورد تأکید است (حدیث۷) که چنان بلایی بر سر افراد مستقر در آن می‌آورد که معلوم نیست سایر آتشهای جهنم چنین کنند. 🌿الف.۲. نفرمود «التی أوقده الله» بلکه مطلب را به صورت اسم فاعل به کار برده و فرمود: «الموقدة»؛ و این دلالت دارد بر دوام آن (مجمع البيان، ج‏10، ص818 )؛ یعنی آتشی است که وقتی دامن‌گیر کسی شود دیگر از آن رهایی نخواهد داشت. 🌿الف.۳. ... 🌴ب. اگر تأکید بر اضافه شدن به «الله» باشد؛ آنگاه: 🌿ب.۱. شاید می‌خواهد اشاره کند که آتشی را که خدا برافروخت غیر از خودش کسی نمی‌تواند خاموشش کند (تفسير الصافي، ج‏5، ص374 ). 🌿ب.۲. شاید دلالت بر شدت غضب خداوند دارد، یعنی همان طور که تعبیر «جنتی» (وَ ادْخُلي‏ جَنَّتي‏؛ فجر/۳۰) که آن هم فقط یکبار در قرآن کریم به کار رفته، دلالت بر اوج رحمت اختصاصی خداوند دارد که قابل مقایسه با سایر جنات نیست، و یا تعبیر «روحی» (نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي‏؛ حجر/۲۹، ص۷۲) دلالت بر یک حالت اختصاصی خاص از روح دارد که در سایر مخلوقات یافت نمی‌شود، تعبیر «نار الله» (که آن هم در قرآن کریم تنها همین یک مورد است) دلالت بر اوج غضب اختصاصی خداوند دارد که قابل مقایسه با سایر مواقف جهنم نیست. 🌿ب.۳. ... 🌴ج. ... @yekaye #همزه_۶