🔹أَمْرًا
درباره اینکه ماده «أمر» در اصل به چه معناست، بین اهل لغت اختلاف است:
▪️ابن فارس بر این باور است که این ماده در پنج معنای اصلی مستقلا به کار رفته است:
«شأن و حال» (که جمعش «امور» است و در فارسی هم کاربرد دارد)،
«دستور» (ضد «نهی»)، که «إمارة» (حکمرانی) و «أمیر» را هم از همین باب دانستهاند؛
«رویش» (نماء) و «برکت»، که به صورت «أمَر» تلفظ میشود، و «إمرأة» از همین باب است و از این جهت به زن «إمرأة» گفتهاند که بر همسرش مبارک است، و «أَمِرَ الشَّئُ» هم به معنای «زیاد شد» (كَثُرَ) میباشد؛
علامت و محل قرار (أماره)؛
و «چیز عجیب» (إمر؛ کهف/۷۱)
▪️برخی همچون فیومی با توجه به اینکه دو جمع «أُمُور» و « أَوَامِر» داریم، دو معنای اول را به عنوان معانی اصلی برای این ماده دانستهاند، و البته در ادامه، معنای سوم را هم به عنوان معنای دیگری برای این ماده قبول کرده، ولی از دو معنای اخیر هیچ سخنی به میان نیاوردهاند.
🔸و برخی هم سعی کردهاند همه اینها را به یک معنا برگردانند؛ و اغلب معنای «دستور» را اصل قرار دادهاند؛ مثلا:
▪️مرحوم مصطفوی چنین توضیح داده که اصل معنای این ماده «طلب کردن ویا مکلف ساختن» است همراه با استعلاء (برتری جویی) است و سپس به هر چیزی که مطلوب و مورد توجه دستوردهنده یا خود شخص، به طور صریح یا غیر صریح قرار بگیرد، اطلاق شده است؛ و با بهرهمندی از دو مولفه «طلب» و «استعلا» است که این ماده در معانی گفته شده، با کلمات مشابه خود متفاوت میشود: «امارة» از این جهت «علامت» است که انسان را به مطلوبی میرساند؛
▪️برخی همچون راغب و مرحوم طبرسی درباره معنای «أمر» گفتهاند آن مطلب و کاری است که «باید» انجام و واقع شود و یا در شأن آن این است که در مورد آن دستوری صادر شود، و در واقع یک لفظ عامی است که شامل جمیع سخنان و افعال میشود، و اینکه برای زیاد شدن تعداد یک گروه تعبیر «أَمِرَ القومُ» به کار میرود بدین جهت است که آنان نیازمند امیری میشوند که آنان را مدیریت کند؛ و «إمر» به معنای امر مُنکَر و عجیب هم از باب این تعبیر است که وقتی میگویند «أَمِرَ الإمْرُ» یعنی مطلب خیلی بزرگ و متکثر شده است (كَبُرَ و كَثُرَ)؛
هرچند مرحوم طبرسی وجه آن را این دانسته که مطلب فاسدی است که نیازمند آن است که به ترک آن «دستور» داده شود ...
🔖جلسه ۶۵۲ https://yekaye.ir/al-kahf-18-71/
@yekaye
🔹درباره این آیه چند شأن نزول ذکر شده ، معروفترینش که مورد قبول اکثر مفسران است و در صحیح بخاری و مسلم هم روایت شده، این است که:
📜۱) الف. این آیه ناظر به عبدالله بن عمر نازل شد و قضیه از این قرار بود که وی همسرش را در حالی که در ایام عادت ماهیانه بود طلاق داد، و آیه نازل شد و پدرش عمر بن خطاب این را به رسول الله ص خبر داد و رسول الله ص فرمود که این طلاق درست نیست؛ بلکه وی باید به زنش رجوع کند و او را نگه دارد؛ و اگر قصد طلاق دادن دارد باید صبر کند تا زمانی که وی دوباره وارد عادت ماهیانه شود و سپس پاک شود. وقتی پاک شد تا پیش از اینکه با همدیگر نزدیکی کنند میتواند وی را طلاق دهد؛ و این ابتدای «عدّه»ای است که خداوند به آن دستور داده است
📚صحيح مسلم، ج2، ص1098 ؛ اسباب نزول القرآن، ص456-457 ؛ الكشف و البيان عن تفسير القرآن (ثعلبی)، ج9، ص332 ؛ مجمع البيان، ج10، ص457 ؛ التحرير و التنوير، ج28، ص263 ؛ الميزان، ج19، ص318
📚این واقعه در صحيح البخاري (ج4، ص1864 ؛ ج۵، ص۲۰۱۱؛ ج۶، ص۲۶۱۷) و دهها منابع دیگر از اهل سنت آمده است؛ و مواردی که در بالا نقل شد برخی از مواردی است که در آنها تصریح شده که این واقعه ناظر به این آیه بوده است.
📜ب. البته در نقل های متعددی آمده است که مشکل طلاق ابن عمر، علاوه بر اجرای صیغه طلاق در ایام عادت ماهیانه همسرش، سه طلاقه کردن در یک مجلس هم بود؛ که در برخی نقل های این واقعه، تأکید پیامبر بر مخالفت با سهطلاقه شدن هم هست؛ مثلا از امام صادق ع روایت شده که فرمودند:
طلاق جز بر اساس سنت نداریم؛ همانا عبدالله بن عمر در یک مجلس زنش را سهطلاقه کرد در حالی که زنش در ایام عادت ماهیانه بود؛ پس رسول الله ص طلاق وی را رد کرد و فرمود: آنچه برخلاف کتاب الله است به کتاب الله رد میشود.
📚من لا يحضره الفقيه، ج3، ص496
📜ج. و این مطلبی است که در نقلی که از ابن سیرین درباره طلاق ابن عمر شده، نیز مورد تأکید قرار گرفته است؛ هرچند که وی میگوید بعد از بیست سال که مطلب را بدین صورت شنیده بودم، کسی گفت که فقط یک طلاق بوده و مساله فقط همان در ایام عادت ماهیانه بودن است.
📚صحيح مسلم، ج2، ص1095
@yekaye
📜۲) از برخی از قدما نقل شده که
این آیه در خصوص عبدالله بن عمروعاص و عمرو بن سعید بن عاص و طفیل بن حرق و عتبة بن غزوان نازل شده است که گفتهاند خبر رسید که پیامبر از دست این افراد ناراحت است. علت را جویا شدند. فرمودند: شنیدهام شما روالتان این است که میگویید ازدواج کردم؛ طلاق دادم؛ در حالی که این روال مسلمانان نیست؛ زمانی میتوانید زن را طلاق دهید که در ابتدای زمان عِدِّهاش باشد.
📚الكشف و البيان عن تفسير القرآن (ثعلبی)، ج9، ص333
@yekaye
☀️۱) علی بن ابراهیم قمی بعد از اشاره به ابتدای این آیه که میفرماید: «ای پیامبر...» توضیح داده که اینجا خطاب به پیامبر ص است اما مردم مورد نظر است؛ و سپس از امام صادق ع روایت میکند که فرمودند:
همانا خداوند پیامبرش را به سبک «به در میگویم دیوار بشنود»* مبعوث فرمود.
*پینوشت:
عبارت «إِيَّاكِ أَعْنِي وَ اسْمَعِي يَا جَارَهْ» ضربالمثلی است که مردی به همسرش گفت: «با تو سخن میگویم ولی ای زن همسایه، تو بشنو!» و این ضربالمثل در فارسی به صورت «به در میگویم تا دیوار بشنود» معروف است.
📚تفسير القمي، ج2، ص373
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ؛ يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ» قَالَ: الْمُخَاطَبَةُ لِلنَّبِيِّ ص وَ الْمَعْنَى لِلنَّاسِ، وَ هُوَ مَا قَالَ الصَّادِقُ ع:
إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ نَبِيَّهُ بِ«إِيَّاكِ أَعْنِي وَ اسْمَعِي يَا جَارَهْ».
@yekaye
☀️۲) الف. از امام باقر ع روایت شده که فرمودند:
رسول الله ص بر مردی گذشت و از او پرسید: با همسرت چه کردی؟
گفت: طلاقش دادم یا رسول الله!
فرمود: بدون اینکه بدیای از او ببینی؟
گفت: بدون اینکه بدیای از او ببینم.
سپس آن مرد ازدواج کرد و بر رسول الله گذشت. پرسید: آیا ازدواج کردی؟
گفت:بله.
بعد از مدتی از وی پرسید: با همسرت چه کردی؟
گفت: طلاقش دادم یا رسول الله!
فرمود: بدون اینکه بدیای از او ببینی؟
گفت: بدون اینکه بدیای از او ببینم.
سپس آن مرد ازدواج کرد و بر رسول الله گذشت. پرسید: آیا ازدواج کردی؟
گفت: بله.
بعد از مدتی از وی پرسید: با همسرت چه کردی؟
گفت: طلاقش دادم یا رسول الله!
فرمود: بدون اینکه بدیای از او ببینی؟
گفت: بدون اینکه بدیای از او ببینم.
پس رسول الله ص فرمودو: همانا خداوند عز و جل بدش میآید از - یا لعنت میکند- هر ذواقی* را، مرد باشد یا زن.
📚الكافي، ج6، ص54
☀️ب. در منابع اهل سنت هم از رسول الله روایت شده که فرمودند:
ازدواج کنید و زنان را طلاق ندهید مگر به خاطر لغزشها، که همانا خداوند نه مردان ذواق* را دوست دارد و نه زنان ذواق* را.
📚مسند الشاميين (للطبراني)، ج3، ص267؛ أحكام القرآن (للجصاص)، ج2، ص138 ؛ الجامع لأحكام القرآن (قرطبی)، ج18، ص149 ؛ مجمع البيان، ج10، ص457
☀️ج. و باز در منابع اهل سنت از رسول الله ص روایت شده که فرمودند:
هر زنی که بدون هیچ مشکل جدیای از شوهرش درخواست طلاق کند بوی بهشت بر او حرام باشد.
📚مسند أحمد، ج37، ص62؛ مصنف عبد الرزاق، ج6، ص508 ؛ الكشف والبيان عن تفسير القرآن (ثعلبی)، ج26، ص537؛ مجمع البيان، ج10، ص457
✳️*پینوشت:
ذواق، صیغه مبالغه از «ذوق» است یعنی کسی که دنبال این است که طعم هر چیزی را بچشد، و کنایه از مردان و زنانی است که دنبال تنوعطلبی در امر جنسی هستند.
@yekaye
👇سند و متن احادیث فوق👇
سند و متن احادیث شماره ۲
☀️الف. أَخْبَرَنَا عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ عَنْ سَعْدِ بْنِ طَرِيفٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ:
مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ ص بِرَجُلٍ فَقَالَ: مَا فَعَلْتَ امْرَأَتَكَ؟
قَالَ: طَلَّقْتُهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ.
قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ؟
قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ.
ثُمَّ قَالَ: إِنَّ الرَّجُلَ تَزَوَّجَ، فَمَرَّ بِهِ النَّبِيُّ ص فَقَالَ: تَزَوَّجْتَ؟
قَالَ: نَعَمْ.
ثُمَّ قَالَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ: مَا فَعَلْتَ امْرَأَتَكَ؟
قَالَ: طَلَّقْتُهَا.
قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ.
قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ.
ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ تَزَوَّجَ فَمَرَّ بِهِ النَّبِيُّ ص فَقَالَ: تَزَوَّجْتَ.
فَقَالَ: نَعَمْ.
ثُمَّ قَالَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ: مَا فَعَلْتَ امْرَأَتَكَ؟
قَالَ: طَلَّقْتُهَا قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ.
قَالَ: مِنْ غَيْرِ سُوءٍ.
فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُبْغِضُ أَوْ يَلْعَنُ كُلَّ ذَوَّاقٍ مِنَ الرِّجَالِ وَ كُلَّ ذَوَّاقَةٍ مِنَ النِّسَاءِ.
📚الكافي، ج6، ص54
☀️ب. حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ، ثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ الْوَاسِطِيُّ، ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْمُلَائِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عُمَارَةَ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ، ثَنَا أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم :
[تَزَوَّجُوا و] لَا تُطَلِّقُوا النِّسَاءَ إِلَّا مِنْ رِيبَةٍ، فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَا يُحِبُّ الذَّوَّاقِينَ وَلَا الذَّوَّاقَاتِ.
📚مسند الشاميين (للطبراني)، ج3، ص267؛ أحكام القرآن (للجصاص)، ج2، ص138 ؛ الجامع لأحكام القرآن (قرطبی)، ج18، ص149 ؛ مجمع البيان، ج10، ص457
☀️ج. حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم:
أَيُّمَا امْرَأَةٍ سَأَلَتْ زَوْجَهَا الطَّلَاقَ مِنْ غَيْرِ بَأْسٍ، فَحَرَامٌ عَلَيْهَا رَائِحَةُ الْجَنَّةِ.
📚مسند أحمد، ج37، ص62؛ مصنف عبد الرزاق، ج6، ص508 ؛ الكشف والبيان عن تفسير القرآن (ثعلبی)، ج26، ص537؛ مجمع البيان، ج10، ص457
@yekaye
☀️۳) الف. از امام صادق ع روایت شده که فرمودند:
در میان چیزهایی که خداوند عز و جل حلال کرده، هیچ چیزی نزد او مبغوضتر از طلاق نیست؛ و خداوند از شخص بسیار طلاقدهنده ذواق* بدش میآید.
📚الكافي، ج6، ص54
عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
مَا مِنْ شَيْءٍ مِمَّا أَحَلَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَبْغَضَ إِلَيْهِ مِنَ الطَّلَاقِ وَ إِنَّ اللَّهَ يُبْغِضُ الْمِطْلَاقَ الذَّوَّاقَ.
☀️ب. به سند دیگر از امام صادق ع روایت شده که فرمودند:
از پدرم شنیدم که میفرمود: خداوند عز و جل از هر انسان بسیار طلاقدهنده ذواق* بدش میآید.
📚الكافي، ج6، ص55
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
سَمِعْتُ أَبِي ع يَقُولُ:
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُبْغِضُ كُلَّ مِطْلَاقٍ ذَوَّاقٍ.
✳️*پینوشت:
ذواق، صیغه مبالغه از «ذوق» است یعنی کسی که دنبال این است که طعم هر چیزی را بچشد، و کنایه از مردان و زنانی است که دنبال تنوعطلبی در امر جنسی هستند.
@yekaye
☀️۴) از امام صادق ع روایت شده که فرمودند:
همانا خداوند عز و جل خانهای که در آن عروسی برگزار شود را دوست دارد و خانهای که در آن طلاق رخ دهد را مبغوض میدارد؛ و نزد خداوند عز و جل چیزی مبغوضتر از طلاق نیست.
📚الكافي، ج6، ص54
مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي خَدِيجَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:
إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحِبُّ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الْعُرْسُ وَ يُبْغِضُ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الطَّلَاقُ وَ مَا مِنْ شَيْءٍ أَبْغَضَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنَ الطَّلَاقِ.
@yekaye