پیچیدهای به دور ِ سَرت، شــال ِ خــردلی
زل مـیزنی، بـه پـردهی زیبای ِ مخملی
حـالا کــه یک دقیقه کنــارم نشستـه.ای
بــا ناخُنت نــزن، بـه تن ِمیز و صندلی
کم باز و بسته کن دهن ِکیف چرم ِخــود
یعنی تحملم بـرای توسخت است،ها...بَلی!!
چشمت سوار ِعقـربه ی، تـند ِساعت است
یعنی رسیده رفتنت از پیش ِمن،!!!! ولــی
حالا رسیده ام بــه تـه حــرفهای تـــو
مـیگفتیام همیشه کــه، شاگــرد ِ تنبلی
بد شد دوباره حال ِ من و...... تنگ ِ قافیه
ـایــد روم بــه دامــن ِ ،جـــادو و جنبـلی
#علی_سعادتخانی
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
مرا وقتی گرفتار خودم بودم صدا کردی
مرا از من، مرا از قیدِ من بودن رها کردی
دوباره روی ماهت محو شد در رشته.های شب
تو با زیباییات این حرفها را نخ نما کردی...
نماز عشق میخواندم، امامم حضرت دل بود
کنارم بی تکلّف ایستادی، اقتدا کردی
به هم نزدیک بودیم، آتش از لبهات میتابید
دلت میخواست لبهای مرا، امّا حیا کردی
من از خود نیمهای را دیده بودم "عاقل" اما تو
مرا با نیمهی دیوانهی من آشنا کردی
امان از آخرین دیدار و وای از آخرین بوسه
لبت را و دلت را و مسیرت را جدا کردی...
#محمدرضا_طاهری
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
تقدیـــم به خــــاکِ پـــایِ
قنبـــرِ امیرالمومنیـــن علیه السلام
سرخـوش از جـــامِ میِ لَــم یزلـی می گویم
سر اگر خواست غمی نیست بَـلی می گویم
بیخود از خود شده با صوتِ جلی می گویم
صـــد و ده بـــار " الهی به علی " می گویم
پـــدرم گــفتـــه از آغـــاز بگـــو یـــا حـــیدر
به زمین خوردی اگــر باز بگـــو یـــا حـــیدر
از همـــان روز به فــرمـانِ پـدر می گـــویم
مست از نامِ علی سینــه سِپـــر می گــویم
" هــا عليٌ بشـرٌ کیفَ بَشـــر " می گـــویم
بارهـــا گفتــه ام و بــارِ دگــر می گـــویم :
عزّتِ هر دو جهان عــزّتِ در نـــامِ علیســت
و اذان قسمتـــی از نـــامِ دل آرامِ علیســت
"یا علی" اسم به این جذبه و زیبایی نیست
قدرت اش قدرتِ جسمـانی و دنیایی نیست
هرکه شد بنده ی او بنده ی هرجایی نیست
به خدا غیـــرِ علــی حضرتِ مولایـی نیست
من در ایــن شعــر که با یـادِ علی می خوانم
هر کجا خستــه شوم " نادِ علی " می خوانم
یا علی... اسمِ تو سرمســـتِ شرابم کرده ست
سرخوش از جامِ میِ و باده ی نابم کرده ست
از درِ میکـــده ها سخـــت جوابـــم کرده ست
نقــشِ انگـــورِ ضریــحِ تو خرابـــم کرده ست
می روم باز ولـــی مستــم و بر می گـــردم
جلدِ ایــوانِ نجف هستـــم و بر می گـــردم
یا علـــی ... آمـــدی و بنــده نـــوازی کردی
با دلِ خستـــه ی مــاتـــم زده بـــازی کردی
بین ایـوانِ نجـــف خاطـــره ســـازی کردی
هرچه میخواست دلم دادی و راضی کردی
حضرتِ عشق عجب حال و هوایـــی داری
خودمانیــم چه " ایــــوانِ طلایـــی " داری
یا علی ... روحِ مسلمــانی سلمـان هستـــی
پدرِ خاکـی و همسایــه ی بـــاران هستــــی
جانِ عالم به فدایت که خودت جان هستی
کُفرِ محضیم همه گر تو مسلمــان هستـــی
تو قسیمــــی همه با حُــبِّ تو میــزان دارند
دشمنــــان هم به کرامـاتِ تــو ایمــان دارند
یا علی ... دردِ مرا جز غــمِ تو مرهــم نیست
بنده ی عشقِ توأم بنده ی حیــدر کــم نیست
بگــذار عالمیـان طــعنه زنندَم ... غــم نیست
هرکه خود را سگِ کویِ تو نخواند آدم نیست
مـــا جوانـــانِ غـــدیریـــم خـــدا مــــی داند
پـــاسِبانـــانِ غـــدیریـــم خــــدا مــــی داند
شـــبِ تنهایــی مـــاه است علی جان برگرد
بــر لـــبِ آینــــه آه اســت ، علی جان برگرد
دل پریشــانِ تو چــاه است علی جان برگرد
قاتلـت چشـــم به راه است علی جان برگرد
شــک ندارم که همین درد مرا خواهد کُشت
عاقبـــت غربتِ این مَـــرد مرا خواهد کُشت
#ابراهیم_زمانی
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
صبح یک روز نوبهاری بود
روزی از روزهای اول سال
بچه ها در کلاس جنگل سبز
جمع بودند دور هم خوشحال
بچه ها غرق گفتگو بودند
باز هم در کلاس غوغا بود
هر یکی برگ کوچکی در دست
باز انگار زنگ انشا بود
تا معلم ز گرد راه رسید
گفت با چهره ای پر از خنده:
باز موضوع تازه ای داریم
«آرزوی شما در آینده»
شبنم از روی برگ گل برخاست
گفت: «میخواهم آفتاب شوم
ذره ذره به آسمان بروم
ابر باشم دوباره آب شوم»
دانه آرام بر زمین غلتید
رفت و انشای کوچکش را خواند
گفت: «باغی بزرگ خواهم شد
تا ابد سبز سبز خواهم ماند»
غنچه هم گفت: «گرچه دل تنگم
مثل لبخند باز خواهم شد
با نسیم بهار و بلبل باغ
گرم راز و نیاز خواهم شد»
جوجه گنجشک گفت: «میخواهم
فارغ از سنگ بچه ها باشم
روی هر شاخه جیک جیک کنم
در دل آسمان رها باشم»
جوجه کوچک پرستو گفت:
«کاش با باد رهسپار شوم
تا افق های دور کوچ کنم
باز پیغمبر بهار شوم»
جوجه های کبوتران گفتند:
«کاش میشد کنار هم باشیم
توی گلدسته های یک گنبد
روز و شب زایر حرم باشیم»
زنگ تفریح را که زنجره زد
باز هم در کلاس غوغا شد
هر یک از بچه ها به سویی رفت
و معلم دوباره تنها شد
با خودش زیر لب چنین می گفت:
«آرزوهایتان چه رنگین است!
کاش روزی به کام خود برسید!
بچه ها، آرزوی من این ست!»
قیصر_امینپور
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
میخواستم که وقف تو باشم تمام عمر
دنیا خلاف آنچه که می خواستم گذشت
#سید_حمیدرضا_برقعی
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
تنرعشه گرفتیم که با غیر نشسته است
از غیرتمان بود! نوشتند حسودیم ...
#حامد_عسکری
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
اگر بــاد اگر بـاران ملالـی نیست میآیـم
دلــم آبستــن هیچ احتمالی نیست میآیم
کجـا؟ هـر جـا تـو باشــی خـوب میدانی
برای مانـدنم اینجـا مجـالی نیست میآیم
از استنطـاق این پسکوچههای شهر لبریزم
اگر در قاب چشمانت سوآلی نیست میآیم
اگرچه پیش رو در هرنگاهم دشنه میکارند
قـرار مرگ هـم باشد خیالی نیست میآیم
نگـو اینجا بمانم جان تو چون دلخوشیهام
دراین محدوده سالی هست سالی نیست میآیم
فقط یک دغدغه آنهم تکان پلکهای توست
اگر بـاد اگر بــاران ملالـی نیست میآیـم
#مرتضی_خدایگان
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
شب كه شد تاري بياور، يك بغل آواز هم
شور تحرير «بنان» را، پنجهي «شهناز» هم
شب كه شد، سكر تمناي تو بيرون ميزند
از خم سربسته و از شيشههاي باز هم
شب كه شد، آوازي از ديوان شمس الدين خوش است
دست و پا ياري كند، رقصي شلنگانداز هم
بايد امشب از حصار تنگ تهران وارهي
نشئهي قونيه باشي، تشنهي شيراز هم
تا سحر مشغول باشي با معمايي لطيف
ممكن است آيا كه با من لطف دارد، ناز هم ؟
روزهاي آخر اسفند مستم كرده است
گرچه من عاقل نبودم از همان آغاز هم
خواستم يك لحظه از ياد تو بگريزم ولي
نام تو تكرار ميشد در صداي ساز هم
مستي نامت عجب عقل از سرم انداخته
چون نميترسم من از اين شهر پر سرباز هم
صبح آمد بايد از ياد تو برخيزم ببخش
آفتاب آمد تو را از من بگيرد باز هم
#آرش_شفاعی
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
فصلِ بهار با تو معنا میشود ای عشق
نازَت به چند، دلبرِ اردیبهشت ماهی...؟
#رضا_ترکمان
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
کبوترانه به عشق تو کردهام پرواز
سلام شاه خراسان، امام بنده نواز
شکسته بال و پران را به مهر میخوانی
تویی که سنگ صبوری برای صدها راز
#یا_معین_الضعفا
#یا_امام_رضا
#مشهدی_زاده
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۳
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳