eitaa logo
مسجدالرسول(ص) میدان راهنمایی
141 دنبال‌کننده
3.7هزار عکس
321 ویدیو
2 فایل
این کانال بمنظور اطلاع رسانی کلیه فعالیتهای فرهنگی ، تربیتی ،آموزشی ،اردویی و .. مسجدالرسول(ص) تشکیل گردیده است. یاعلی
مشاهده در ایتا
دانلود
آیات بامداد سه شنبه : . سوره فصّلت‏ : وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‏ عَلَى الْهُدى‏ فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ «17» . و امّا قوم ، آنان را هدايت كرديم ولى كوردلى را بر هدايت ترجيح دادند پس به كيفر آن چه كسب مى‏كردند عذابِ خفت بار آنان را فرو گرفت. . سوره فصّلت‏ : وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ «18» . و (از عاد و ثمود) ما آنان را كه ايمان آوردند و پيشه بودند نجات داديم. . نكته ‏ها: پيامبرِ قوم ثمود حضرت بود. آنان در ميان مدينه و شام (وادى القرى‏) زندگى مى‏كردند و امكانات كشاورزى و توان جسمى بالايى داشتند. بعضى آيات، هلاكت قوم ثمود را با صاعقه و بعضى با زلزله بيان كرده است كه مى‏تواند با هم باشد. «صاعِقَةُ الْعَذابِ» . پيام‏ها: 1- تاريخ، بهترين درس عبرت است. وَ أَمَّا ثَمُودُ ... 2- سنّت خداوند، مردم است. «فَهَدَيْناهُمْ» 3- كفر برخى انسان‏ها، بدون تأمل، بدون دليل و فورى است. فَاسْتَحَبُّوا ... (حرف «فاء» نشانه‏ى عجله در كفر است.) 4- انسان، آزاد و انتخابگر است. فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‏ عَلَى الْهُدى‏ ... 5- كفر، است. «الْعَمى‏» 6- كفر سريع، قهر سريع را به همراه دارد. فَاسْتَحَبُّوا ... فَأَخَذَتْهُمْ‏ 7- خداوند قبل از عذاب، اتمام حجّت مى‏كند. فَهَدَيْناهُمْ‏ ... فَأَخَذَتْهُمْ‏ 8- خوار كردن انبيا خوارى قيامت را به دنبال دارد. «الْعَذابِ الْهُونِ» 9- بدتر از غفلت و كفر، استمرار آن است. كانُوا ... 10- قهر يا لطف خداوند، نتيجه‏ى عملكرد خود انسان است. «يَكْسِبُونَ» 11- رمز نجات، ايمان و تقوا است. «وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ» 12- ايمان، نياز به تجديد ندارد، ولى تقوا در هر لحظه و نسبت به هر فكر، عمل، سخن و تصميمى مطرح است. ( «آمَنُوا» ماضى ولى‏ «يَتَّقُونَ» مضارع آمده است)
آیات بامداد پنجشنبه ، روز سوم از ماه خدا : . سوره ذاريات‏ : وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ «43» . سوره ذاريات‏ : فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ «44» . و در (سرگذشت) قوم (نيز نشانه‏ هاى عبرتى است)، آنگاه كه به آنان گفته شد تا زمانى (كوتاه، از زندگى) بهره ببريد. آنان از فرمان پروردگارشان سر باز زدند، پس در حالى كه مى‏نگريستند، آنان را فراگرفت. . سوره ذاريات‏ : فَمَا اسْتَطاعُوا مِنْ قِيامٍ وَ ما كانُوا مُنْتَصِرِينَ «45» . پس، نه توان برخاستن داشتند و نه توانستند از كسى يارى طلبند. . سوره ذاريات‏ : وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ «46» و پيش از آنان قوم (را هلاك كرديم، زيرا) مردمانى فاسق بودند. . نكته ‏ها: پيامبر قوم ثمود، حضرت بود كه به درخواست قومش شترى از دل كوه بيرون آورد و فرمان داد به اين شتر آسيبى نرسانند، امّا آنان شتر را كشتند و صالح را تكذيب كردند. مراد از «حَتَّى حِينٍ»، مهلت سه روزه ‏اى است كه به آنان داده شد تا شايد پشيمان شوند و كنند. امّا آنان از گناهان دست برنداشتند و پس از سه روز عذاب الهى نازل شد. چنانكه در آيه 65 سوره هود مى‏فرمايد: «تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ» . پيام‏ها: 1- سنّت خداوند، مهلت دادن به مجرمان است. «تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ» 2- دستورات الهى، برخاسته از ربوبيّت او و براى تربيت انسان است. «أَمْرِ رَبِّهِمْ» 3- تجاوز از حدود الهى، عامل هلاكت است. فَعَتَوْا ... فَأَخَذَتْهُمُ‏ 4- آب، باد و صاعقه، مى‏تواند قهر خداوند قرار گيرد. اليم ... الرِّيحَ‏ ... الصَّاعِقَةُ 5- ديدن نزول عذاب و توان فرار نداشتن، بيانگر اوج ذلّت مجرمان است. يَنْظُرُونَ‏ ... فَمَا اسْتَطاعُوا ... 6- كسانى كه از گذشتگان عبرت نگيرند، خود مايه عبرت ديگران مى‏شوند. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‏ ... (قوم عاد از قوم نوح كه پيش‏از آنان بودند، عبرت نگرفتند) 7- سرگذشت قوم نوح، كه با هزار سال تبليغ حضرت نوح، بازهم ايمان نياورند، براى پيامبر و مسلمانان، مايه‏ى عبرت است. وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ‏ ... 8- بدتر از فسق، بر فسق است. كانُوا ... فاسِقِينَ‏ 9- گاهى گناه، فراگير و عمومى مى‏شود و زمينه نزول عذاب را فراهم مى‏سازد. «قَوْماً فاسِقِينَ»
آیات بامداد چهارشنبه : . سوره نجم : وَ أَنَّهُ أَهْلَكَ عاداً الْأُولى‏ «50» سوره نجم : وَ ثَمُودَ فَما أَبْقى‏ «51» و همو است كه نسل پيشين را هلاك كرد. و (نيز قوم) را، پس (احدى از آنان را) باقى نگذاشت. سوره نجم : وَ قَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‏ «52» و پيش از آنان، قوم نوح را كه آنان ستمكارتر و سركش‏تر بوده‏اند. سوره نجم : وَ الْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوى‏ «53» سوره نجم : فَغَشَّاها ما غَشَّى «54» و شهرهاى قوم لوط را زير و رو كرد و فرو ريخت. پس آن شهرها را (با سنگباران و عذاب خود) پوشاند، آنچه پوشاند. سوره نجم : فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ تَتَمارى‏ «55» سوره نجم : هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى‏ «56» پس در كداميك از نعمت‏هاى پروردگارت ترديد ايجاد مى‏كنى؟ اين (پيامبر) هشدار دهنده ‏اى از سنخ هشدار دهندگان پيشين است. . نكته ‏ها: «مؤتفكة» از « »، به معناى زير و رو شده و دگرگون شده است. از آنجا كه شهرهاى محلّ سكونت قوم عاد در اثر عذاب، زير و رو شد و فرو ريخت، اين عنوان درباره آنها به كار رفته است. «أَهْوى‏» ساقط كردن و فرو ريختن و «تَتَمارى‏» به معناى مجادله همراه با ايجاد شك و ترديد است. جمله‏ «إِنَّهُمْ كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‏» ممكن است مربوط به قوم نوح باشد كه ظالم‏تر از عاد و ثمود بودند و ممكن است مربوط به قوم عاد و ثمود و نوح باشد، يعنى اين سه قوم از ساير اقوام هلاك شده، ظالم‏تر و طاغى ‏تر بوده ‏اند. پيام‏ها: 1- ‏ ها منحصر به قيامت نيست، خداوند برخى اقوام را در دنيا هلاك مى‏كند. «أَهْلَكَ عاداً الْأُولى‏» 2- از بدعاقبتى و هلاكت پيشينيان منحرف عبرت بگيريم. أَهْلَكَ عاداً ... وَ ثَمُودَ ... وَ قَوْمَ نُوحٍ‏ 3- و طغيان به خصوص استمرار آن، عامل نابودى است. أَهْلَكَ‏ ... كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‏ 4- در مطالعه تاريخ و حوادث و تحوّلات آن، به علت و فلسفه‏ى آنها بايد توجّه كرد. «كانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَ أَطْغى‏» 5- هلاك شدن ، يكى از نعمت‏ها و الطاف الهى است. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ» 6- وظيفه اصلى همه‏ى پيامبران و كتب آسمانى، هشدار و انذار بوده است. «هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى‏»
آیات بامداد شنبه : . سوره قمر : كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ «23» سوره قمر : فَقالُوا أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ «24» . قوم ، هشدار دهندگان را تكذيب كردند. پس گفتند: آيا از ميان خود، از انسانى تك و تنها پيروى كنيم؟ در اين صورت ما در گمراهى و جنونى عميق خواهيم بود ! سوره قمر : أَ أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ «25» سوره قمر : سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ «26» آيا از ميان ما تنها بر او نازل شده است؟ بلكه او بسيار دروغگو و خودخواه است. در آينده خواهند دانست كه دروغگو و خودخواه كيست. سوره قمر : إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَ اصْطَبِرْ «27» همانا ما فرستادگان ماده ‏ايم براى آنان (و به حضرت گفتيم:) پس مراقب (پايان) كار آنان باش و شكيبايى پيشه كن. نكته‏ها: «سُعُرٍ» هم جمع «سعير» به معناى آتش گداخته است و هم جمع‏ «سُعُرٍ» به معناى جنون. «أَشِرٌ» به كسى گفته مى‏شود كه شيفته‏ى خود باشد. در آيه 24، كفّار به انبيا مى‏گويند: اگر ما تابع شما باشيم، در گمراهى و دوزخ يا جنون خواهيم بود! ولى در آيه 47 مى‏خوانيم: «إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ» تبهكاران در گمراهى و دوزخند. قوم ثمود، از حضرت صالح خواستند كه از دل شترى را به عنوان معجزه خارج كند ! و او اين كار را كرد، ولى مردم اين شتر الهى را كشتند. پيام‏ها: 1- كار قوم ثمود، تكذيب‏هاى پى در پى بود. «كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ» 2- كفّار در برابر پيامبران، منطق و استدلال ندارند. مى‏گويند: چرا او پيامبر شد و ما نشديم؟ أَ بَشَراً مِنَّا ... 3- زندگى انبيا عادى و در ميان مردم بوده است. «أَ بَشَراً مِنَّا» 4- گاهى انسان چنان سقوط مى‏كند كه فردى معصوم را به پيامبرى نمى‏پذيرد، أَ بَشَراً مِنَّا ... ولى جماد بى‏شعور را خدا دانسته و آن را پرستش مى‏كند. 5- گاهى انسان به جايى مى‏رسد كه پيروى از پيامبر معصوم را كه منطق و معجزه دارد، انحراف مى‏پندارد. «إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ» 6- ايجاد شك و در ميان مردم، بستر تكذيب حق است. كَذَّبَتْ‏ ... أَ بَشَراً مِنَّا ... أَ أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ‏ 7- هم قرآن ذكر است، نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ ... و هم آن چه به انبياى سابق نازل شده است. «أَ أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنا» 8- كافران لجوج، پيامبر خدا را خودخواه مى‏خواندند. «كَذَّابٌ أَشِرٌ» 9- دروغ و خودخواهى را حتّى كفّار لجوج بد مى‏دانند. (و به همين دليل به پيامبر نسبت دروغ و خودخواهى مى‏دادند). «بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ» 10- مبلّغان دينى بايد آمادگى شنيدن تندترين ‏ ها را داشته باشند. «بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ» 11- سخنان ياوه را پاسخ دهيد. فَقالُوا ... سَيَعْلَمُونَ‏ ... 12- قيامت، روز آشكار شدن حقايق و رسوا شدن كافران است. «سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ» 13- ، وسيله‏ى آزمايش مردمند. «مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ» 14- پيامبران، امت خود را زير نظر دارند. «فَارْتَقِبْهُمْ» 15- رهبران دينى بايد باشند. «وَ اصْطَبِرْ»