eitaa logo
کانال ذاکر و شاعر کربلایی مرتضی شاهمندی
3.6هزار دنبال‌کننده
108 عکس
108 ویدیو
7 فایل
ادمین @Abcefghi
مشاهده در ایتا
دانلود
حضرت معصومه (س)  ای نگین شهر  قم ای خواهر و  بِنت  امام قبله ی حاجات  مایی  بانوی   عالی  مَقام با  دل  دریاییِ  خود   مثل   زهرا  مادرت زائرت  را  کن  دعا   ای  شافعِ   روز  قیام سفره ی لطفت برای هر بد  و خوبی بپاست تو کریمه  هستی و  احسانتان  مشمولِ عام گر چه قبر  فاطمه مخفی  بُود  از  دیده ها از  مزارت می رسد  بوی  مدینه  بر  مشام آسمانِ   شهر   قم   بوی   غریبی   می دهد عمه ی  ساداتِ  عالم  بر  دلِ  خونت سلام آمدی   اما    نشد   رویِ   رضا   را   بنگری از مدینه تا به ساوه خونِ دل خوردی مُدام لحظه ی آخر  نبوده   هیچ کس  بالین   تو مانده  بر  دل  داغِ  دیدار  برادر   وَالسًَلام # @mortaza110shahmandi   ایتا @mortaza_shahmandi          تلگرام کانال چهارم واتساپ شعر و سبک ذاکر و شاعر اهلبیت (ع) کربلایی مرتضی شاهمندی https://chat.whatsapp.com/CidQcwFE8LuC9rw9Z6Eb8c
) پنجم ماه ربیع الاول سال ۱۱۷ هجری قمری (سلام‌الله‌علیها) امام حسین (علیه‌السلام) ۵۶ بعد از با حزن و اشک دائم بر مصائب به رسیدند، بزرگوارشان حضرت رباب (سلام‌الله‌علیها) بوده‌اند، (سلام‌الله‌علیها) تا زمان ، امام صادق (علیه‌السلام) و تا سه سال بعد از امام باقر (علیه‌السلام) بوده و در مجالس امامان حاضر می‌شدند، (علیهم السلام) نیز ویژه‌ای برای این (سلام‌الله‌علیها) بودند و از محزون ایشان همه می‌شدند، (علیه‌السلام) در حضرت سکینه (سلام‌الله‌علیها) و حضرت رباب (سلام‌الله‌علیها) می‌فرمایند: "لعمرک إننی لأحب دارا ... تصيفهاسكينة والرباب" من که (سلام‌الله‌علیها) و (سلام‌الله‌علیها) در آن باشند را می‌دارم، (سلام‌الله‌علیها) در ۵۰ هجری قمری آمدند و شریفشان در بین ۱۰ تا ۱۱ بوده است، در این علیامخدره همین بس که (علیه‌السلام) در فرمودند: "یاسکینة (سلام‌الله‌علیها) أنت خيرالنسوان" ای (سلام‌الله‌علیها) تو بانوانی (علیه‌السلام) در جای دیگر فرمودند: "وأما سكينة (سلام‌الله‌علیها) فغالب عليها الإستغراق مع الله تعالی فلاتصلح لرجل" خدا کند کسانی را که در زندگی این (سلام‌الله‌علیها) را به ایشان داده‌اند، ابوالفرج اصفهانی ملعون در کتاب الأغانی زیادی به حضرت سکینه (سلام‌الله‌علیها) که است محبین امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) این تاریخ را و از و به آنان دریغ نکنند، هر آنچه در زندگی حضرت سکینه (سلام‌الله‌علیها) از طرف بیان می‌شود محض است، (سلام‌الله‌علیها) در کل عمرشان با احدی ازدواج نکردند إلا اینکه در جریان طبق نقل بعضی از شیعه مثل فرهاد میرزا در و دیگران این (سلام‌الله‌علیها) با (علیه‌السلام) نمودند، حضرت عبدالله بن حسن (علیه‌السلام) ابوینی حضرت قاسم بن حسن (علیه‌السلام) است، (سلام‌الله‌علیها) بعد از و مراجعت به دیگر با نکردند، (علیه‌السلام) امام حسن (علیه‌السلام) آخرین شهید از بنی هاشم (علیهم السلام) هستند که در عاشورا ۱۱ سال داشته و در در عمویشان گشتند، مسئله در جریان رموزات زیادی دارد، اهل بیت (علیهم السلام) این بود که با ازدواج کند و مخصوصا ارباب بالغ را می‌خواندند که دشمن در مصائب اسارت نتواند جسارت کند، متأسفانه یکی از مناسبت‌های شده این بانوی است. منابع: بحارالانوار ج ۴۵ ص ۴۷ ، عوالم العلوم ج ۱۷ ص ۲۹۰ ، منتخب التواریخ ص ۱۷۵ اللهم بحق السکینه المظلومه عجل لولیک الفرج
‍ هشتم ربیع الاول شهادت امام حسن عسکری (علیه‌السلام) هشتم ماه ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری قمری (علیه‌السلام) شش سال بعد از شهادت امام هادی (علیه‌السلام) در ۲۸ سالگی معتمد عباسی ملعون با غذایی زهرآلود گشته و به رسیدند، (علیه‌السلام) از امام جواد (علیه‌السلام) هستند که به میرسند، بزرگوارشان حضرت سوسن خاتون (سلام‌الله‌علیها) است، و در مادرشان همین بس که لایق گشتند امام حسن عسکری (علیه‌السلام) و امام زمان (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) شوند، ايشان نیز در فعلی ضریح مبارک امامین (علیهم السلام) مدفون هستند، (علیه‌السلام) در ۱۳ سالگی از به آمدند و امامت ظاهری حضرت ۶ بود که فقط بیش از ۳ آن را در بودند، بارها امام حسن عسکری (علیه‌السلام) را با (علیه‌السلام) به انداختند، و موقع آزادی امام، تا جعفر آزاد نمیشد حضرت بیرون نمی‌رفتند، وقتی خلفاء ملعون عباسی (علیه‌السلام) را به کاخ می‌کردند، قصد داشتند سر حضرت بیایند تا بتوانند برای یکبار هم که شده (علیه‌السلام) را ، اما حضرت برای دوستانشان دادند که بر سر نیایید و به من سلام نکنید و مرا به یکدیگر نشان نداده و حتی نگاهم نکنید، چرا که می‌خواهد را کند و آنان را از ببرد، "نکاتی بسیار مهم" (علیه‌السلام) در بین اهل بیت (علیهم السلام) خاصی دارند؛ مثلا حضرت در بین مردم به نحو به "عسگری" شهرت یافته است، در حالیکه این کلمه دیگری دارد و باید حضرت را بگوییم، از مظلومیت‌های دیگر ایشان این است که همسایه بدی در کنار روز شهادتشان قرار دارد و آنهم قتل عمر بن خطاب ملعون است، به همین دلیل در بین شیعه نسبت به این امام کمتر اقامه عزا می‌شود، باید توجه داشت که لااقل در شهادت و شهادت هر چه بیشتر شود. منابع: اثبات الوصیة ص ۲۵۳ ، بحارالانوار ج ۵ ص ۳۳۱ ، ارشاد ج ۲ ص ۳۳۶ جهت امر فرج و تسلیت به امام زمان علیه السلام صلوات
‍ ⚫️ بیان واقعه به و وقایع منجر به حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) از آن حضرت در ایشان حسین بن حمدان خصیبی روایت کرده است: (سلام‌الله‌علیها) به رسیدند و بعد ایشان را غسل دادند و تکفین کردند و معطر کردند، چرا که به تحقیق ایشان طاهره بودند و رجس و ناپاکی در ایشان راه نداشت، و در ایشان کسی نبود امیرالمؤمنین‌ (علیه‌السلام) و امام حسن (علیه‌السلام) و امام حسین (علیه‌السلام) و حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) و حضرت ام کلثوم (سلام‌الله‌علیها) و فضه و اسماء بنت عمیس، (علیه‌السلام) (سلام‌الله‌علیها) را با امام حسن (علیه‌السلام) و امام حسین (علیه‌السلام) کردند و به آن و در ایشان کسی نشد و از سایر مردم غیر خود آن‌ها بر ایشان نخواند، چرا که به تحقیق (سلام‌الله‌علیها) به آن کرده بودند و فرمودند: بر من نخواند که کردند و خداوند متعال و رسولش (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را در امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و در من کردند، را گرفتند، و من، که پدرم برای  ملک برایم نوشتند کردند، را خواندند در حالی که به خدا که آن‌ها، و و (علیه‌السلام) و بودند، بر آن در وارد می‌شدیم، و (علیه‌السلام)  مرا می‌کرد و با امام حسن (علیه‌السلام) و امام حسین (علیه‌السلام) و به سوی آن‌ها و آن‌ها را می‌شدم به خدا و رسولش (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، که باشید که به ما‌ کردید و که آن را برای ما داده است نکنید، پس ما را جواب می‌دادند و از نصرت و یاری ما ، بعد آمدند و ما را گرفتند، قنفذ و با او عمر بن خطاب بود و خالد بن ولید تا پسر عمویم (علیه‌السلام) را از خارج کنند و به سقیفه بنی ساعده، برای که سراسر خسران و بدبختی بود، ، پس همسرم (علیه‌السلام) به سوی آنها نشد چرا که آنچه که (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در باره ازواجشان و و ... کرده بودند، بسیار به ما آوردند، تا و را ، در ایستاده بودم، و آن قوم مهاجم را به خدا و رسولش (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، می‌دادم که از ما و ما را یاری نمایند، عمر بن خطاب را از دست قنفذ غلام ابوبکر گرفت، و با آن بر زد و اثر آن همچون رگه‌های در باقی ماند، آنگاه به در و را به طرف من داد، در این هنگام به بر افتادم در حالی که در رحم داشتم، زبانه می‌کشید و را ، سپس عمر بن خطاب چنان به صورتم زد که که تکه تکه شده و از جدا شدند و زایمان مرا فراگرفت و (علیه‌السلام) بی‌گناه، و شد، پس این‌ها هستند که بر من بخوانند؟! به تحقیق که و (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) از آن‌ها است و نیز از آن‌ها ، پس (علیه‌السلام) به آن حضرت نموده و آن حضرت را آن که را کنند در دفن نمودند و حفر کردند تا کسی آن حضرت را ندهد و نکند. منابع: الهدایة الکبری باب ۳ ص ۱۷۸ و ص ۱۷۹ ، ارشاد القلوب ج ۲ ص ۳۵۷ و ص ۳۵۹ ، بحارالانوار ج ۳۰ ص ۳۴۸ و ص ۳۴۹ جهت امر فرج و سلامتی امام عصر علیه السلام صلوات
‍ بیست و نهم جمادی الثانی شهادت حضرت ام کلثوم (سلام‌الله‌علیها) بیست و نهم جمادی الثانی سال ۶۱ هجری قمری دومین عمه بزرگوار اهل بیت (علیهم السلام) و امیرالمؤمنين (علیه‌السلام) و حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، (سلام‌الله‌علیها) بر اثر که بنی امیه ملعون به ایشان دادند و از اثرات تازیانه‌ها و شلاق‌ها در راه اسارت به رسیدند، (سلام‌الله‌علیها) در سال ۷ هجری قمری به آمدند، مبارکشان بود و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) ایشان را به کنیه دادند، در و ایشان همین بس که والا مقام حضرت صدیقه کبری (سلام‌الله‌علیها) و امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است، و در دامان چنین پدر و مادری رشد نموده‌اند، روزی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و برادرشان حضرت جعفر طیار (علیه‌السلام) نگاهی کرده و فرمودند: "نَظَرَ النَّبِیُّ إِلَی أَوْلَادِ عَلِیٍّ وَ جَعْفَرٍ فَقَالَ بَنَاتُنا لِبَنِینا وَ بَنُونا لِبَنَاتِنا" ما برای و ما برای کنایه ازینکه امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و حضرت جعفر طیار (علیه‌السلام) با هم کنند، و البته این روشِ پسر عموها با دختر عموها به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در (علیهم السلام) شده بود، فلذا (سلام‌الله‌علیها) با (علیه‌السلام) و (سلام‌الله‌علیها) با (علیه‌السلام) کردند، صاحب رياحين الشريعة نیز می‌نویسد: (علیه‌السلام) خود (سلام‌الله‌علیها) را به (علیه‌السلام) نمودند، و آنچه در مورد حضرت ام كلثوم (سلام‌الله‌علیها) با حضرت عون بن جعفر (علیه‌السلام) نقل شده از و و است، (سلام‌الله‌علیها) در حضور داشتند و بعد از امام حسين (علیه‌السلام) و اهل بيت و اصحابشان (علیهم السلام) در خواهرشان (سلام‌الله‌علیها) از بانوان و يتيمان محافظت می‌نمود، و حضرت ام کلثوم (سلام‌الله‌علیها) در برادر در مشهور و جانسوز است، پس از كه بانوان به كوفه و شام رفتند، آن حضرت در شهر و ابن زياد ملعون، حضرت ام کلثوم (سلام‌الله‌علیها) در قادسيه و قنسرين، اثر آن حضرت در سيبور و بعلبک، آن حضرت با شمر هنگام ورود به دروازه شام، حضرت ام کلثوم (سلام‌الله‌علیها) در و مراجعت به مدينه، دلالت بر و و آن علیا مخدره دارد، علیا مخدره بی بی (سلام‌الله‌علیها)، پس از بازگشت از و ورود به با دلی پر از غم و اندوه در مصائب کربلا و بر اثر که بنی امیه ملعون به ایشان دادند و از اثرات تازیانه‌ها و شلاق‌ها در راه اسارت به رسیدند و در دمشق گردیدند، اما و عظیمی در حیات و بعد از ممات در سراسر تاریخ بر آن (سلام‌الله‌علیها) بوده است، از معاند و نسبت عمر بن خطاب با حضرت تا جاعلین عصر معاصر که باعث شده همچنان نام (سلام‌الله‌علیها) در شیعیان بماند، بی‌حیاء و بی‌وفا خواسته یا ناخواسته را برای ایشان که زبان گویای این همه نیست، این بانو از بزرگوارش (سلام‌الله‌علیها) به مراتب است، چون در یتیم شدن داشته و طول تاریخ با به ایشان شده است، پر غم (سلام‌الله‌علیها) با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) شد، تقریبا بوده‌اند که به مادر دچار شده و گشتند، بعد از آن پدر مظلومشان و پاره پاره برادر را دیده و بعد را دیدند، و این موجب شده است ایشان نیز همچون خود باشد، مطهر (سلام‌الله‌علیها) در دمشق شام است و در ضریح ایشان ضریح (سلام‌الله‌علیها) نیز قرار گرفته است. منابع: رياحين الشريعة ج ۳ ص ۲۴۴ ، تذكرة الخواص ص ۷۵ ، وقايع المشهور ص ۱۱۰ ، تاج العروس ج ۱۵ ص ۸۱۳ ، المصنف ج ۶ ص ۱۶۴ اللهم عجل لولیک الفرج جهت تسلیت به امام عصر علیه السلام صلوات
‍ نهم رجب ولادت حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) نهم رجب سال ۶۰ هجری قمری باب الحوائج (علیه‌السلام) در مدینه منوره به آمدند، بزرگوارشان امام حسین (علیه‌السلام) و بزرگوارشان حضرت رباب (سلام‌الله‌علیها) است با در گرفتن حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) در روز و در و با محاسبه شش ماه قبل از روز عاشورا، حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) مطابق با اين ایام می‌شود، که روز نیز را نقل کرده‌اند، در کتاب شریف سحاب رحمت در باب ولادت (علیه‌السلام) نقل شده است: ﺟﻨﺎﺏ ﺁﻗﺎی علی ﺍﻛﺒﺮ رضایی ﺗﺒﺮﻳﺰی معروف به حاج اکبر گلگیرساز تُرک که ﺳﺎﻛﻦ ﺗﻬﺮﺍﻥ و ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻘﻞ می‌کند ﻛﻪ ﺩﺭ یکی ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻫﺎی ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺣﺮﻡ (علیه‌السلام) ﺻﺤﻦ ﭘﺎیین ﭘﺎ، ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺍﺩی ﺍﺯ ﺭﻓﻘﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﻣﻦ ﺍﺯ (علیه‌السلام) ﻧﻤﻮﺩﻡ ﻛﻪ به من ﻛﻪ ﺗﺎ به حاﻝ ﺑﻪ ﻋﻄﺎ ﻧﻜﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﻴﺮ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺳﺪ، ﺭﻓﻘﺎﻳﻢ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ: چه ﺍﺩﻋﺎی ﺑﺰﺭگی ﻛﺮﺩی!؟ ﮔﻔﺘﻢ: اﻭﻟﺎ ﭼﻴﺰ ﺑﺪی ﻧﺨﻮاستم، ﺛﺎﻧﻴﺎ ﭼﻴﺰی ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﻛﻪ ﺧﻴﺮﺵ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺳﺪ، بالاخره ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻞ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ‌ که ﺑﺴﻴﺎﺭ بود به ما نزدیک شده ﻭ ﺑﻪ ﺁﺭﺍمی ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺻﺪﺍ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: علی ﺍﻛﺒﺮ، ﺷﺐ ﻛﻪ ﺗﻮﻟﺪ (علیه‌السلام) ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻴﺮ ﻛﻪ ﺧﻴﺮﺵ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ میرﺳﺪ، ﻭ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ، چنان آن ﺩﺭ ﻣﻦ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻏﺎﻓﻞ ﺑﻮﺩﻡ، ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ، ﻭ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ ﻣﺮﺍ ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺸﺮﻳﻒ ﺑﺮﺩﻧﺪ، ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻣﻦ به خوﺩ ﺁﻣﺪﻡ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﻗﺎ ﻛﻪ ﺑﻮﺩ؟ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻛﺠﺎ می‌دﺍنست و چگونه ﻣﺮﺍ ؟ ﺑﻪ ﺭﻓﻘﺎ ﮔﻔﺘﻢ: ﺁﻗﺎ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﺮﺍ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩیم و گذشت، ﭼﻮﻥ حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ، ﻣﺠﻠﺲ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﮔﺮﻓﺘﻢ، ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺐ ﻫﻤﺴﺮﻡ (سلام‌الله‌علیها) ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻳﺪ ﻛﻪ حضرت ﺍﺯ او ﻛﺮﺩﻩ بودند، حاج علی اکبر رضایی نقل کردند: وقتی در روز به امام حسین (علیه‌السلام) کرد، (علیه‌السلام) به (علیه‌السلام) فرمودند: که از آنان یک شب تا امشب را خوب و اگر می‌خواهند جنگ کنند فردا شروع کنند، ایشان نقل کردند دیگر از که (علیه‌السلام) حاضر نشدند روز با بجنگند این بود که حضرت فرمودند تا (علیه‌السلام) تمام شود بعد می‌جنگیم، در روز حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) داشتند و با این محاسبه ولادتشان خواهد بود. منابع: تقويم الائمه (عليهم السلام) ص۷۳ و ص ۷۸ ، تقویم شیعه ص ۱۹۰ ، سحاب رحمت ص ۵۳۵ اللهم عجل لولیک الفرج
بیست و یکم رجب سال ۶۲ هجری قمری (سلام‌الله‌علیها) گشتند، (سلام‌الله‌علیها) امام حسین (علیه‌السلام) و حضرت علی اصغر (علیه‌السلام) است، (سلام‌الله‌علیها) فرزند امرءالقیس بن عدی جلیل القدر (علیه‌السلام) است، این بانو مادر بزرگوار (سلام‌الله‌علیها) و (علیه‌السلام) و از بانوان ستمدیده کاروان کربلا هستند، ایشان از بانوان عالمه و اهل فصاحت و بلاغت بوده و همینطور در تاریخ است که (سلام‌الله‌علیها) از و آنان در و عقل بود، پدر ایشان کلبی از شیعیان (علیه‌السلام) و از بزرگان اهل شام بود که از فرط علاقه به اهل بیت (علیهم السلام) سه خود را به امیرالمومنین (علیه‌السلام) و امام حسن (علیه‌السلام) و امام حسین (علیه‌السلام) در آورد، (علیه‌السلام) زیادی به (سلام‌الله‌علیها) و (سلام‌الله‌علیها) داشتند که در شعری بیان می‌دارند: خانه‌ای که در آن (سلام‌الله‌علیها) و (سلام‌الله‌علیها) باشد را می‌دارم، "لَعَمْرُک اِنِّنی لَاُحِبُّ دارا تَحُلُّ بها سکینةُ و الربابُ اُحبِّهما وَ اَبْدُلُ جُلَّ حالی وَ لَیْسَ لِلاَئمی فیها عِتابُ" بعد از جریان کربلا (سلام‌الله‌علیها) هر روز در می‌نشتند و بر مصائب (علیه‌السلام) و زاری می‌کردند، در تمام روزها برقرار نموده و با بقیه مخدرات نقل و می‌فرمودند بعضی از زنان مدینه اعتراض کردند که چرا به نمی‌روید؟ (سلام‌الله‌علیها) فرمودند ما را ملامت نکنید، آنچه که ما دیده‌ایم شما ندیدید که بدن مطهر عزیز فاطمه (سلام‌الله‌علیها)  امام حسین (علیه‌السلام) عریان زیر سوزان رها کردند، (سلام‌الله‌علیها) در همراه (علیه‌السلام) بود و هنگامی که (علیه‌السلام) به رسیدند، بسیار کردند، (سلام‌الله‌علیها) بنابر نقلی یکسال پس از عاشورا از دنیا رفتند، همچنین آمده است که (سلام‌الله‌علیها) بعد از با امام سجاد (علیه‌السلام) تا در ماندند و در آنجا مشغول و بودند، پس از به دستور (علیه‌السلام) به بازگشتند و دائما درحال بودند، تا سرانجام در بر اثر شدت و اندوه کرده و بر اثر و اسارت به رسیدند، منابع: الوقایع والحوادث مرحوم ملبوبی ، أعلام النساء المؤمنات شيخ محمد حسون ، نساء حول الحسين سعيد رشيد زميزم ، سبايا آل محمد (علیهم السلام) السيد نبيل الحسنی ، تاريخ الإسلام ج ۲ المنظمة العالمية للحوزات ، عدد السنه ص ۱۷۹ ، ابن کثیر ج ۸ ص ۲۲۹ ح ۱۴۱۳ اللهم عجل لولیک الفرج ( صلوات)
در روز بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ هجری قمری (علیه‌السلام) در ۵۵ سالگی به هارون و سندی بن شاهک شدند و به رسیدند، بزرگوارشان امام صادق (علیه‌السلام) بزرگوارشان حضرت حمیده مصفاة الاندلسیة (سلام‌الله‌علیها) می‌باشند، وقتی خلافت به هارون ملعون رسيد (علیه‌السلام) را با از به آورد و از به  ديگر می‌فرستاد، حضرت در مناجات کرده و خداوند را شکر می‌فرمود که جای خلوتی برای دارند، اما در که ملعون به نام سندی بن شاهک یهودی ولدالزنا داشت حضرت کرده و می‌فرمود: يا سَيِّدي نَجِّني‏ من حبسِ‏ هارونَ‏ ... يا مُخَلِّصَ الشَّجرِ من بینِ رملٍ و طينٍ‏ و يا مُخَلِّصَ اللَّبن من بینِ فَرْثٍ وَ دَمٍ‏ و يا مخلصَ الوَلد من بينِ مَشيمَةٍ و رَحِمٍ‏ و یا مخلصَ النار منَ الحديدِ و الحَجر و یا مخلصَ الرُّوحِ من بینِ الأحشاءِ و الأمعاءِ خَلِّصني من يَدِ هارون‏، اى آقاى من، مرا از هارون ... ای كه درخت را از بين گل و شن بيرون مى‏آورى! اى كه شير را از بين مجراى خون و سرگين خارج می‌كنى، اى كه جنين را از ميان رحم و مشيمه خارج می‌کنى! اى كه آتش را از آهن و سنگ بيرون می‌آورى! اى كه روح را از بين امعاء و احشاء خارج می‌كنى! مرا از هارون ، سرانجام به هارون ملعون، سندی بن شاهک ملعون با خرما و آب امام کاظم (علیه‌السلام) را کردند و با زدن امام کاظم (علیه‌السلام) را در ۵۵ سالگی به رساندند، پس از با ، بدن شريف را چهار حمال روی نردبانی بردوش گرفتند، و كسى صدا میزد: هذا إمامُ الرَّفَضَة فاعرِفُوه، اين رافضيان است، مطهر را تا در جسر گذاشتند و گفتند او به مرگ عادی فوت کرده است، شیعیان گفتند مرده و زنده ندارد جلو آمده و از بدن مطهر پرسیدند شما را کردند یا فوت کردید؟ ناگاه صدای بلند شد و فرمودند: قتلا قتلا قتلا، مرا مرا مرا به رساندند، اما این طولانی و مصائب حضرت، بعد از بنی عباس ملعون گناهی از جانب  نیز بوده است، علامه مجلسی: که آنان ترک تقیه نموده و امر را بر همگان کردند به نحوی که هارون (لعنت‌الله‌علیه) از این موضوع به افتاد، نیز بر شیعیان کرد و می‌خواست عظیمی بر سر بیاورد،  (علیه‌السلام) می‌فرمایند: إن الله عزوجل غضب عَلَي الشيعة فخيرني نفسي أوهم فوقيتهم والله بنفسي، براستى عزوجل بر شیعه کرد و مرا کرد که یا فدا شوم یا ، به خدا که با دادن آنها را کردم. منابع: اثباة الهداة شيخ حرعاملی ، كافى ج ۱ ص ۲۶۰ ، عيون اخبار الرضا (علیه‌السلام) ج‏ ۱ ص ۹۳ ، بحارالانوار ج ۴۸ ص ۲۰۶ جهت عرض تسلیت محضر امام زمان صلوات....
پانزدهم شوال سال ۲۵۲ هجری قمری (علیه‌السلام) در ری به رسیدند، (علیه‌السلام) از عالمان  و از راویان حدیث هستند، او با چهار واسطه به  (علیه‌السلام) میرسد، شیخ صدوق مجموعه روایات وی را با عنوان (علیه‌السلام) گردآوری کرده است، (علیه‌السلام) امام کاظم (علیه‌السلام) و امام رضا (علیه‌السلام) و امام جواد (علیه‌السلام) و امام هادی (علیه‌السلام) و امام عسکری (علیه‌السلام) را کرده‌اند، (علیه‌السلام) در چهارم ربیع الثانی سال ۱۷۳ هجری قمری در مدینه در جدش امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) شدند، بزرگوارشان حضرت عبدالله (علیه‌السلام) و بزرگوارشان حضرت فاطمه (سلام‌الله‌علیها) دختر عقبة بن قیس بوده است، حضرت عبدالعظیم (علیه‌السلام)، عمویشان حضرت خدیجه (سلام‌الله‌علیها) قاسم بن حسن امیر، مکنی به ابومحمد بودند، و بنام‌های محمد (علیه‌السلام) و ام سلمه (سلام‌الله‌علیها) داشتند، (علیه‌السلام) خویش را بر امام هادی (علیه‌السلام)  داشت، حضرت او را کردند و فرمودند: یا اباالقاسم؛ تو بحق هستی، تو همان دینی را که پسندیده خداست، انتخاب کرده‌ای، خداوند تو را با گفتار ثابت در دنیا و آخرت تثبیت کند، (علیه‌السلام) در زمان معتز عباسی ملعون، به جهت اذیت و آزار و ترس از قتل، به امر امام هادی (علیه‌السلام) از سامرا به قصد زیارت امام رضا (علیه‌السلام) بطرف خراسان  کرده و در برای زیارت حمزة بن موسی بن جعفر (علیه‌السلام) توقف کردند و در آنجا مخفی شدند، (علیه‌السلام) به ابوحماد رازی فرمودند: چنانچه در امور دینی در حلال و حرام، مسئله‌ای برتو دشوار شد، از (علیه‌السلام) سوال کن و سلام مرا به او برسان، شیخ صدوق در باب ایشان، روایتی نقل می‌کند که فردی از اهالی به (علیه‌السلام) عرض کرد: به امام حسین (علیه‌السلام) مشرف شدم، امام هادی (علیه‌السلام) فرمودند: "أما إنکَ لو زُرتَ قبرَ عبدِالعظيمِ عندكمْ لكنتَ كمنْ زارَ الحسينَ بن عليٍ" قبر حضرت عبدالعظیم (علیه‌السلام) که نزد شماست مانند کسی است که حسین بن علی (علیه‌السلام) را کرده است، بنی العباس ملعون بعد از این بزرگوار در به ایشان کرده و او را و زنده کردند به طوری که در تاریخ نقل گشته یکی از کسانی که از طالبیین زنده دفن شده (علیه‌السلام) در است. منابع: عبدالعظیم حسنی (علیه‌السلام) حیاته ص ۳۷ ، عمدةالطالب ص ۹۴ ، الذریعة ج ۷ ص ۱۶۹ ، توحید صدوق ص ۸۱ ، روضة الواعظین ص ۳۱ ، مستدرک الوسائل ج ۱۷ ص ۳۲۱ ، ثواب الاعمال ص ۹۹ ، منتخب طریحی ص ۸ ، منتخب التواریخ ص ۲۲۱ جهت تسلیت به حضرت ولی امر حضرت صاحب الزمان صلوات
بیست و پنجم شوال سال ۱۴۸ هجری قمری شیخ الأئمه (علیه‌السلام) منصور دوانقی ملعون با انگوری زهرآلود گشته و در ۶۵ سالگی رسیدند، (علیه‌السلام) در و دوران شیعه بوده‌اند، عصر امامتشان در و مروانیان و شجره خبیثه بنی امیه ملعون و حکومت بنی العباس ملعون بود، (علیه‌السلام) در حکومت غاصبانه هشام بن عبدالملک، وليد بن يزيد و پسرانش و مروان حمار از بنى اميه و سفاح و منصور دوانيقى از بنی عباس (علیهم لعائن الله) بودند، حضرت زید (علیه‌السلام) و اولاد امام حسن (علیه‌السلام) و آنان و ظلم و جنایات بر سادات و شیعیان نیز در این زمان واقع شده است، با این حال بسیاری از روایات شیعه از (علیه‌السلام) صادر شد و شیعه را با نام مبارک ایشان (علیه‌السلام) نامیدند، یکی از که از اهل بیت (علیهم السلام) ظالمین و ستمگران به کشیده شده امام صادق (علیه‌السلام) است، منصور دوانقی (لعنت‌الله‌علیه) داد به حاکم مدینه، حسن بن زید (لعتت‌الله‌علیه) تا امام صادق (علیه‌السلام) را ، حاكم مدینه نیز به امام صادق (علیه‌السلام) کرد و را به کشید، (علیه‌السلام) به درون رفتند و فرمودند: من پسر ریشه‌های در خاکم، من ابراهيم خليل الله (علیه‌السلام) هستم، روز بعد يكى از شيعيان به محضر (علیه‌السلام) رسید و ایشان را دید، عرض کرد: چرا هستید؟ (علیه‌السلام) فرمودند: دیروز وقتى در دالان زبانه كشيد، با اينكه من در بودم، اما ديدم و شيون کنان، از اين سو به آن سو میروند، به ياد اهل بيت جدم امام حسین (علیهم السلام) افتادم كه به خيمه‌هاى آنها آورد، در حالى كه فرياد میزدند خانه ظالمان را بسوزانيد، منصور (لعنت‌الله‌علیه) شبی به وزیرش ربیع داد که (علیه‌السلام) را بیاورد، ربیع (لعنت‌الله‌علیه) نیز (علیه‌السلام) را در نیمه شب با و برهنه و عبا و با زیاد به دربار او آورد، منصور (لعنت‌الله‌علیه) با وقاحت و بی‌ادبی گفت: ابا جعفر (علیه‌السلام) تو شرم نمی‌کنی که خواهان خلافت هستی و فتنه و آشوب به پا می‌کنی؟ خدا مرا بکشد اگر تو را نکشم، (علیه‌السلام) فرمودند: آنکس که چنین به تو داده ، منصور دوانقی(لعنت‌الله‌علیه) کشید تا (علیه‌السلام) را ، ناگاهان (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را در خود با برهنه دید که فرمودند: قدم از قدم برداری تو را خواهم ، این اتفاق تا سه بار تکرار شد و منصور (لعنت‌الله‌علیه) از منصرف کشتن امام صادق (علیه‌السلام) شد. منابع: مناقب ج ۴ ص ۲۸۰ ، كافى ج ۱ ص ۴۳۷ ، اعلام الوری ص ۵۲۶
یکم ماه ذی القعده سال ۱۷۳ هجری قمری (سلام‌الله‌علیها) ابوینی (پدر و مادری) (علیه‌السلام)، در شهر مدینه به آمدند، (سلام‌الله‌علیها) در بین امام کاظم (علیه‌السلام) کوچکترین بوده‌اند، اما به شأن و مقامشان به مشهور شدند، بزرگوارشان، حضرت نجمه خاتون (سلام‌الله‌علیها) است که به سبب طهارت و پاکی نفس به ایشان می‌گفتند، در فضیلت (سلام‌الله‌علیها) همین بس که در مأثوره از (علیه‌السلام) مقام شیعیان برای ایشان ذکر شده است، "یافاطمة إشفعي لی في الجنة فإن لك عندالله شأن من الشأن" مبارکشان ۲۸ بوده و بخاطر خفقان و پشت سرهم و متعدد بنی العباس (لعنهم الله) ننمودند، و بالاخره از عمال بنی العباس (لعنت‌الله‌علیه) گشته در روز دهم ربیع الثانی در شهر قم به رسیدند، و در مکان فعلی مطهر به خاک سپرده شدند، (سلام‌الله‌علیها) امام جواد (علیه‌السلام) بر روى شريفشان قبه‌اى را بنا نهادند، سپس جماعتى از ائمه (عليهم السلام) در آن مكان دفن شدند، هنگامى كه (سلام‌الله‌علیها) حضرت موسی مبرقع (علیه‌السلام) امام جواد (علیه‌السلام) از دنیا رفته و ایشان را نیز در آن (سلام‌الله‌علیها) دفن نمودند، بعد از آن حضرت مَيْمونه خواهر حضرت ام محمد (سلام‌الله‌علیها) در آنجا دفن شدند، روى این دو خواهر يک ديگری کنار (سلام‌الله‌علیها) بنا كردند به گونه‌اى كه ، چسبيده به هم بوده است، بجز معصومين (عليهم السلام)، دو كنيز هم دفن شده اند كه در هنگام مرمت كف حرم مطهر در زمان ناصرالدين شاه روزنه‌اى به سردابی پيدا می‌شود و چند ، وارد سرداب شده و پاک حضرت مَيْمونه و دو تن از كنيزان را پس از هزار سال تر و مشاهده می‌کنند، امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: قم است و بهشت داراى هشت در است كه سه در آن از قم می‌باشد، در آن شهر از اولاد من از میرود كه اسمش (سلام‌الله‌علیها) است، و او حضرت موسی بن جعفر (علیه‌السلام) است كه به او تمامى شيعيانم داخل می‌شوند. منابع: بحارالانوار ج ۴۸ ص ۲۸۸ ، اجساد جاويدان ص ۱۰۵ ، حیاة الست ص ١١ جهت عرض تبریک به محضر ولی عصر علیه السلام صلوات
(علیه‌السلام) (سلام‌الله‌علیها) ملقب به دختر امام حسن (علیه‌السلام) هستند، (سلام‌الله‌علیها) بعد از گذراندن ایام و ، با اهل بیت (علیهم السلام) در روز اربعین به بازگشته و بعد از مراجعت کاروان از کربلا به طرف مدینه، دو روز بعد از اربعین در‌ بیست و دوم صفر بر اثر و شدت مصائب به رسیده‌اند، اما مطهر بنا بر قولی را برای ایشان می‌کنند، و حرم ایشان در تمامی ایام سال مملو از زائر دلباخته است، بیش از هزار سال است که مطهر حضرت شریفه بنت الحسن (سلام‌الله‌علیها) است، شیعیان خارق العاده، امراض صعب العلاج و شدن مشکله از این حرم دیده‌اند و حضرت شریفه بنت الحسن (سلام‌الله‌علیها) را به و و (علیهم السلام) لقب داده‌اند، در این شهر مرسوم است که بعد از و ، به عنوان عرض با مختلفی بر و حرم از حضرت شریفه بنت الحسن (سلام‌الله‌علیها) می‌کنند، به همین خاطر همیشه از چند کیلومتر قبل از حرم مطهر، تعداد کثیری از این بر و مشاهده می‌شود، حضرت شریفه (سلام‌الله‌علیها) در شهر عراق در نزدیکی کربلا واقع شده است. منابع: بحارالانوار ج ۴۴ ص ۱۶۳ ، وسیله الدارین ص ۳۴۵ ، معالی السبطین ج ۲ ص ۹۰ ، بحرالمصائب ج ۴ منازل شام اللهم عجل لولیک الفرج ( صلوات)